PORZEB JEZUSA

MODLITWA PRZY GROBIE JEZUSA

PORZEB JEZUSA

KANON

Pieśń 1: Jak młode dziewice śpiewajmy chwalebnemu Panu, który w pradawnych czasach pogrążył  w morskich falach prześladowcę i tyrana, ratując tym samym swoje dzieci.

 

Panie mój Boże, śpiewam pieśni żałobne i pieśń nagrobną Tobie, który swoim pogrzebem otworzyłeś mi wejście do życia, a swoją śmiercią zabiłeś śmierć i piekło.

 

W górze - na tronie, na dole - w grobie, niebiańscy i ziemscy, rozmyślając nad Twoją śmiercią, mój Zbawicielu, strwożyli się albowiem ujżeli martwego Dawcę Życia.

 

Aby napełnić wszystko swoją chwałą, zstąpiłeś w głąb ziemi; moja natura, która pochodzi od Adama, nie ukrywała się przed Tobą i mnie pogrzebanego wskrzeszasz, swoim miłosierdziem.

 

Pieśń 3: Stworzenie zadrżało widząć na Golgocie ukrzyżowanego i z wielkiego przerażenia  zawołało: nie ma świętego prócz Ciebie, Panie,  któryś na morzach osadził ziemię.

Wieloma znakami przepowiedziałeś swój pogrzeb, Panie, a teraz, jak Bóg, objawiłeś swoje tajemnice przebywającym w otchłani, którzy wołali: nie ma świętego prócz Ciebie, Panie.

 

Rozpościerając  ręce Zbawicielu zjednoczyłeś przed wiekami rozproszonych  a owinięty w całun uwięzionych z grobu wyzwoliłeś, którzy wzywają: nie ma świętego prócz Ciebie, Panie.

 

Niezmierzony  i miłosierny Panie w grobie zapieczętowany zostałeś  z własnej woli, a przez to nam okazałeś moc siły swojej, albowiem nie ma świętego prócz Ciebie, Panie.

 

Сідальний: Żołnierze, strzegący Twojego grobu, Zbawicielu, padli jak martwi od blasku anioła, który objawił się i oznajmił niosącym mirrę kobietom o Twoim zmartwychwstaniu. Wychwalamy Cię, Zwycięzco nad zepsuciem śmierci, kłaniamy się Tobie, naszemu jedynemu Bogu, któryś powstał z martwych.

 

Pieśń 4: Widząc Twoje boskie wyczerpanie na krzyżu, Habakuk, przerażony, powiedział: Ty, miłosierny, zniszczyłeś moc silnych, schodząc do piekła jako Wszechmogący.

 

Dzisiaj uświęciłeś siódmy dzień, który w pradawnych czasach pobłogosławiłeś dla odpoczynku od pracy, albowiem, mój Zbawicielu, Ty wszystkiemu dajesz odpocznienie i odnowienie, a  szanując spoczynek szabatu, uczysz nas go przestrzegać.  

 

Kiedy zwyciężyłeś Boską mocą, Twoja dusza oddzieliła się od ciała, wtedy swoją mocą, Słowo, zerwałeś kajdany śmierci i piekła.

 

Piekło spotkało cię, Słowo, i strwożyło się, widząc zranionego Człowieka i Boga Wszechmogącego, i umarło z powodu tego strasznego dla siebie wydarzenia.

 

Pieśń 5: Ujrzawszy niezachodzącą światłość  Twego Boskiego Objawienia, Chryste, które w łaskawości swojej nam się ukazało, Izajasz, czuwając w nocy, zawołał: Ożyją Twoi umarli, zmartwychwstaną ich trupy, obudzą się i krzykną z radości spoczywający w prochu. (Iz 26,19)

 

Ty odnawiasz  ziemskie, Stwórco, stając się osobą ziemską, a całun i grób odsłaniają tajemnicę, która jest w Tobie, Słowo: Józef z Arymatei, zamienia twoich bliskich, przygotowuje Cię do pogrzebu i tym samym w majestacie Jego przywraca nam godność.

 

Śmiertelne i umarłe, zniszczalne i porzebane Tyś przemienił  w niezniszczalną Boską naturę, albowiem Twoje ciało, Panie, nie uległo zepsuciu. Swoją zaś niezgłębioną Duszę, nie pozostawiłeś w otchłani.

 

Dzięki zrodzeniu z Niepokalanej Dziewicy i przeszycia włócznią w żebro, mój Stwórco, odnowiłeś starodawną Ewę; Adama, który nadprzyrodzenie zasnął naturalnym snem, Ty, Wszechmogące Życie, wskrzesiłeś  ze snu i zepsucia.

 

Pieśń 6: Jonasz został połknięty lecz nie pozostał w paszczy wieloryba - Twój pierwowzór, Chryste, któryś oddał się cierpieniu i pogrzebaniu, albowiem wychodząc z grobu jak z morskiej bestii Jonasz; upominałeś strażników przy grobie: na próżno i nadaremnie stróżujecie, a miłosierdziem Bożym gardzicie.

 

Torturowali Cię, aleś Ty, Słowo, nie oddzieliłeś się od ciała, które przyjąłeś. Chociaż Twoja Świątynia została zniszczona podczas męki, to już wtedy Boskość i natura ludzka tworzyły w Tobie jedność, albowiem w obu naturach jesteś Synem, Słowem Bożym, Bogiem i Człowiekiem.

 

Dla ludzi, a nie dla Boga, grzech Adama był śmiertelny, a chociaż Twoja ziemska natura ucierpiała, boskość pozostała niedostępna dla cierpienia, a Twoje przemijanie zamieniłeś w niezniszczalne i ukazałeś niezniszczalne źródło życia przez zmartwychwstanie.

 

Piekło wciąż panuje nad ludzkością, lecz nie na zawsze, ponieważ leżąc w grobie, Tyś, nieśmiertelny, swoją życiodajną ręką zniszczyłeś moc śmierci i przebywającym od wieków otchłani ogłosiłeś prawdę wyzwolenia, Zbawicielu, stawszy się pierworodnym spośród umarłych.

 

Kondakion: Ten, który zamknął otchłań, jest widziany jako martwy, a mirrą namaszczony i owinięty całunem leży w grobie Nieśmiertelny, jak śmiertelnik. Niewiasty przyszły, aby go namaścić mirrą, gorzko płacząc i wołając: Ten szabat jest błogosławiony, albowiem w nim Chrystus zasnąwszy trzeciego dnia Zmartwychwstał.

 

Ikos: Pan świata  został wywyższony na krzyżu i całe stworzenie płacze, widząc Go ukrzyżowanego, nagiego na drzewie. Słońce ukryło swoje promienie i gwiazdy zgasły, ziemia zatrzęsła się z wielkiego strachu i morze uciekło, ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać. Groby się otworzyły i wiele ciał Świętych, którzy umarli, powstało; piekło jęczy w posadach, a Żydzi spiskują, aby oczernić zmartwychwstanie Chrystusa. Niewiasty wołają: Ten szabat jest błogosławiony, albowiem w nim Chrystus zasnąwszy trzeciego dnia Zmartwychwstał.

 

Pieśń 7: Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże w swoich cudach niesłychanych, albowiem trzech młodzieńców  Azariasza, Hananiasza i Miszaela uwolniwszy  z pieca ognistego, sam zostałeś złożony martwy w grobie bez tchu, dla naszego zbawienia.

 

Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże, albowiem porażone zostały piekło w samo serce i jęczy palone ogniem bóstwa, przyjmując zranionego włócznią w żebra dla naszego zbawienia.

 

Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże, albowiem bogactwem napełniony został grób przyjąwszy śpiącego Stwórcę, stając się skarbnicą boskiego życia dla naszego zbawienia.

 

Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże, albowiem według prawa ludzkiej natury złożono Cię w grobie Dawco Życia i  źródło naszego zmartwychwstania.

 

Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże, albowiem Jedno i nierozłączne było Bóstwo Chrystusa: zarówno w piekle, jak i w grobie, i w raju z Ojcem i Duchem, dla naszego zbawienia.

 

Pieśń 8: Niech się strwoży niebo, niech się zatrzęsą fundamenty ziemi, albowiem między zmarłymi znalazł się Żyjący w Niebiosach  i został złożony w niewielkim grobie. Młodzieńcy  błogosławcie, Kapłani śpiewajcie, narody chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

 

Zniszczono najczystszą Świątynię, lecz On odbuduje zrujnowany przybytek, pierwszego Adama: albowiem zstąpił Drugi Adam żyjący w Niebiosach, aż do głębin otchłani. Młodzieńcy  błogosławcie, Kapłani śpiewajcie, narody chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

 

Przepadła odwaga uczniów, lecz Józef z Arymatei widząc martwego i nagiego Boga wszystkich, śmiało poprosił Piłata o ciało Jezusa, kupił płótna, zdjął ciało z krzyża i złożył w grobie, wołając:  Młodzieńcy  błogosławcie, Kapłani śpiewajcie, narody chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

 

O cudotwórco, o miłosierny, o niewypowiedzianie cierpliwy, zniesławiony Boże Żyjący w Niebiosach z własnej woli  umierasz i pozwalasz się zapieczętować w grobie:  Młodzieńcy  błogosławcie, Kapłani śpiewajcie, narody chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

 

Pieśń 9: Nie płacz za mną, Matko, widząc w grobie Syna, którego poczęłaś dziewiczo w swym łonie, bo zmartwychwstanę i będę uwielbiony i jako Bóg wyniosę w chwale tych, którzy z wiarą i miłością Ciebie wychwalają.

 

W cudownym zrodzeniu Ciebie, Synu odwieczny, nie zaznałam bólu i byłam szczęśliwa, a teraz, gdy widzę Cię, mój Boże, martwego i bez tchu, miecz boleści przeraźliwie przebija moje serce. Lecz zmartwychwstań, abym również i ja mogła Cię uwielbiać.

 

Z mojej woli, Matko, ziemia mnie okrywa, lecz stróże piekieł drżą, widząc, że mam na sobie zakrwawione szaty męczeństwa. Albowiem krzyżem zwyciężyłem nieprzyjaciół i jak Bóg, zmartwychwstaniem wysławię Ciebie.

 

Niech się raduje całe stworzenie, niech się radują wszyscy ludzie na ziemi, albowiem wróg w piekle został schwytany. Niech kobiety wyjdą mi na spotkanie z mirrą. Uwolnię praojca Adama i pramatkę Ewę i trzeciego dnia zmartwychwstanę.

VI - WIELKA SOBOTA - WIELKI TYDZIEŃ

 

WIELKI TYDZIEŃ

WIELKA SOBOTA

 

JUTRZNIA

(JEROZOLIMSKA JUTRZNIA)

 

Szlachetny Józef Arymatejczyk zdjąwszy z drzewa Twoje święte ciało owinął je czystym całunem, i wonnościami namaściwszy w nowym złożył grobie. 

 

Nieśmiertelne Życie zstępując do piekieł, zniszczyło piekło blaskiem Swego bóstwa. Kiedy zaś  umarłych podźwignąłeś z głębin otchłani, wszystkie moce niebios wołały: „Dawco Życia, Chryste Boże nasz, chwała Tobie!”

 

Anioł przy grobie ukazał się kobietom niosącym wonności i zawołał: Namaszczać należy umarłych, Chrystus nie zaznał zepsucia.

 

PSALM 117

STACJA I

 

1.Szczęśliwi, którzy żyją nienagannie i postępują zgodnie z Prawem Pana.

 

Dawco Życia, jak mogłeś umrzeć? Jak znaleźć się w grobie? Zrójnowałeś królestwo śmierci i uwalniłeś z piekła umarłych.

 

3. Nie czynią nieprawości, lecz chodzą Jego drogami.

 

Wysławiamy Cię, Jezu Królu, czcimy śmierć i mękę Twoją, albowiem uratowałeś nas od śmierci.

 

4. Ty dałeś swoje nakazy, aby ich pilnie strzeżono.

 

Wszechmocny Królu, Jezu Chryste, który ustanowiłeś granice ziemi, przebywając w ciasnym grobie, wyzwoliłeś umarłych.

 

7. Będę Cię wysławiał ze szczerego serca, gdy się nauczę sprawiedliwych praw Twoich.

 

Jezu Chryste Dawco Życia, byłeś złożony w grobie, a swoją śmiercią zniszczyłeś śmierć i dałeś życie światu.

 

14. Bardziej się cieszę z Twoich wskazań niż z ogromnego bogactwa.

 

Schodząc do grobu Chryste, nadal byłeś Bogiem. Jest to dla nas tajemnica chwalebna.

 

24. Twoje napomnienia bowiem są dla mnie rozkoszą, moimi doradcami.

 

Zostałeś złożony w nowym grobie, Chryste, przez co odnowiłeś ludzką naturę i chwalebnie wskrzesiłeś ją z martwych.

 

32. Podążam drogą Twoich przykazań, bo mojemu sercu dodajesz otuchy.

 

Chrystus nasze Życie, umarł! Lecz wyzwolił śmiertelników od śmierci, dając życie każdemu.

 

Niech będzie uwielbiony Bóg Słowo, Bóg Ojciec i Bóg Duch Święty w swojej śmierci.

 

Wysławiamy Cię, Czysta Bogurodzico, i z wiarą wychwalamy złożonego w grobie Twojego Syna i naszego Boga.

 

STACJA II

 

Godzien jesteś uwielbienia Dawco Życia Chryste, albowiem zdruzgotałeś bramy piekła i zniszczyłeś przemoc diabła.

 

73. Twoje ręce mnie stworzyły i ukształtowały, oświeć mnie, a nauczę się Twoich przykazań.

 

Godzien jesteś uwielbienia Dawco Życia, albowiem  wyciągnąwszy ręce na krzyżu, zniszczyłeś moc wroga.

 

74. Patrzą się na mnie i cieszą bojący się Ciebie, bo pokładam nadzieję w Twoim słowie.

 

Ulękła się ziemia i ukryło się słońce, gdy Ty, Zbawicielu, Niegasnąca Światłość, Chryste, ciałem wstąpiłeś do grobu.

 

90. Twoja wierność po wszystkie pokolenia, umacniasz ziemię i trwa niewzruszona.

 

Bogobojny Józef z Arymatei w nowym grobie pogrzebał Cię, Zbawicielu, przy śpiewie żałobnych miłych Bogu pieśni przemieszanych ze łzami.

 

101. Trzymam się z dala od każdej złej ścieżki, aby przestrzegać Twojego słowa.

 

Kiedyś zszedł do grobu, Stwórco światła, światło słońca zaszło wraz z Tobą, ziemia zadrżała, głosząc, że jesteś Stwórcą wszystkiego.

 

106. Przysiągłem i tego dotrzymam, chcę strzec Twoich sprawiedliwych praw.

 

Gdy zstąpiłeś ciałem do grobu, Niezachodząca Światłości, słońce nie mogąc znieść tego widoku w południe zaciemniło się.

 

110. Bezbożni zastawili na mnie sidła, lecz nie odstąpiłem od Twoich nakazów.

 

Na krótki czas zasnęłaś Dobry Jezu w grobie i ożywiłeś umarłych, a gdy zmartwychwstałaś, wskrzesiłeś wszystkich od wieków spoczywających.

 

131. Otwieram usta i wzdycham głęboko, bo tęsknię do Twoich przykazań.

 

Niech w pieśniach będzie uwielbione Twoje ukrzyżowanie, Chryste, i Twoje złożenie do grobu, albowiem przez Twoje pogrzebanie wszyscy wierni zostali uwolnieni od śmierci.

 

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi.

 

Wiekuisty Boże, Odwieczny Synu i Duchu Święty, zawsze chroń pobożny naród i w swej litości  zbaw wszystkich.

 

I teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

 

Dobra i Niepokalana Matko Życia, Czysta Dziewico, chroń Kościół od nieszczęść i daj światu pokój.

 

STACJA III

 

132. Zwróć się ku mnie i zmiłuj nade mną jak zwykłeś czynić miłującym Twoje imię.

 

Józef Arymatejczyk zdjąwszy Cię z krzyża, owinął w całun i złożył w grobie.

133. Swoją obietnicą umocnij moje kroki, nie pozwól owładnąć mną żadnej niegodziwości.

 

O mój Chryste, mądre niewiasty poszły do grobu, niosąc przygotowane wonności.

 

136. Strumienie łez płyną z moich oczu, bo Twoje Prawo jest przekraczane.

 

Józefie Chwalebny, pochowaj ciało Chrystusa, Dawcę Życia.

144. Sprawiedliwość Twoich napomnień jest wieczna, daj mi je zrozumieć, a żył będę.

 

Józef i Nikodem, Stworzyciela pochowali tak jak grzebie się zmarłych.

 

156. Wielkie jest miłosierdzie Twoje, Panie, zgodnie z Twoim wyrokiem zachowaj mnie przy życiu!

 

Synu Boży, Królu wszystkich, mój Boże, mój Stwórco! Jakżeż zgodziłeś się na takie cierpienie?

 

169. Niech mój krzyk dotrze do Ciebie, Panie, przez swoje słowo daj mi zrozumienie!

 

Niebiańskie moce ulękły się, gdy ujrzały Cię martwego.

 

170. Niech moja modlitwa dojdzie do Ciebie, wybaw mnie według swojego słowa!

 

Daj odpuszczenie grzechów tym, którzy w miłości i bojaźni czczą cierpienia Twoje.

 

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi.

 

O, Boże mój, Trójco, Ojcze, Synu i Duchu, zmiłuj się nad światem.

 

I teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

 

Dziewico, pozwól Twoim sługom ujrzeć Zmartwychwstanie Twego Syna.

 

 

 

СТИХИРИ НА ХВАЛИТНИХ

 

Dziś grób dzierży Tego, który swoją mocą dzierży całe stworzenie. Kamień okrywa tego, który dobrocią napełnia niebo. Życie usnęło a piekło zadrżało, uwalniająć Adama z kajdan. Chwała Twej Opatrzności, o Dobry Jezu, przez którą dopełniłeś wszystkiego, dając nam, jak Bóg, wieczny odpoczynek i Twoje najświętsze zmartwychwstanie.

 

Cóż to za widowisko ujrzeliśmy? Co to za odpoczynek dzisiaj? To odwieczny Król, który przez cierpienie dopełniając zbawienia, spoczął w grobie i daje nam nowy odpoczynek. Jemu śpiewajmy: Powstań, Boże, osądź ziemię, albowiem królujesz na wieki i masz niezmiernie wielkie miłosierdzie.

 

Przybądźcie i zobaczcie na nasze Życie, leżące w grobie, aby ożywić tych, którzy spoczywają w grobach! Przybądźcie dzisiaj i zobaczcie na śpiącego z pokolenia Judy i wołajmy zgodnie z proroctwem do Boga naszego: Położyłeś się i spałeś jak lew. Kto sprawi, żebyś powstał, Królu? (Rdz 49,9) Ale powstań o własnych siłach, Panie, który dobrowolnie oddałeś się za nas - chwała Tobie!

 

Józef Arymatejczyk uprosił ciało Jezusa i pochował je w swoim nowym grobie, albowiem Jezusowi należało wyjść z grobu, jak z pałacu. Chwała Tobie Panie, za to żeś pokonał moc śmierci i otworzył ludziom bramę raju.

 

Nastał wielki dzień, który przed wiekami proroczo przepowiedział Mojżesz, mówiąc: Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął Jednorodzony Syn Boży po całej swej pracy, którą wykonał. On, dokonując zbawienia przez śmierć, odpoczął swoim ciałem a przez zmartwychwstanie powrócił do tego, kim był, dając nam życie wieczne, jako jedyny miłosierny i łaskawy.

 

СТИХИРА ПІСЛЯ ВЕЛИКОГО СЛАВОСЛОВ’Я

 

Przybądźcie, uczcić niezapomnianego Józefa z Arymatei, który przyszedł nocą do Piłata i urosił ciało Dawcy Życia wszystkich, mówiąc: Wydaj mi tego bezdomnego, nie mającego miejsca, gdzie by głowę mógł położyć. Wydaj mi tego Wędrowca, którego wydał na śmierć jego niegodziwy uczeń. Wydaj mi tego przybysza, którego Matka widząc ukrzyżowanego płakała mówiąc: Współczuję Ci dziecino moja Biada mi, światłości moja i serce moje ukochane! Albowiem to, co przepowiedział Symeon w świątyni, dziś się spełniło:  Moją duszę miecz przeniknął. Lecz przemień płacz mój w radość Twego zmartwychwstania. Składam hołd męce Twej Chryste i Twojemy świętemu Zmartwychwstaniu!

 

NIESZPORY

 

Przyjmij nasze wieczorne modlitwy, święty Panie i udziel nam przebaczenia grzechów, albowiem dzięki Tobie świat ujrzał  zmartwychwstanie.

 

Chwała Tobie Panie Jezu Chryste, albowiem Twoja męka, oszczędziła nam cierpienia,  a dzięki Twemu zmartwychwstaniu zostaliśmy wyzwoleni od rozkładu.

 

Dziś piekło jęczy i lamentuje: Lepiej byłoby dla mnie nie przyjmować Zrodzonego z Maryi! Albowiem przyjściem swoim zniszczył On moje panowanie i skruszył miedzianą bramę; dusze, które dotąd  dzierżałem, wskrzesił jako Bóg.  Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.

 

Dziś piekło jęczy i zawodzi: Moją władzę odebrano mi albowiem przyjąłem zmarłego Jezusa jak jednego z umarłych, lecz nie mogę go w żaden sposób zatrzymać, a wraz z nim – tracę wszystkich, którzy byli pod moją władzą. Miałem tu zmarłych z pradawnych wieków, ale On wszystkich wskrzesza! Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.

 

Dziś piekło jęczy i woła: Moje królestwo odeszło! Mimo iż Pasterz został ukrzyżowany, to jednak wskrzesił Adama. Straciłem tych, nad którymi panowałem, a wszystkich, których siłą połknąłem, musiałem uwolnić. Ukrzyżowany opustoszył groby, i moc śmierci osłabił. Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.

 

Nastał wielki dzień, który przed wiekami proroczo przepowiedział Mojżesz, mówiąc: Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął Jednorodzony Syn Boży po całej swej pracy, którą wykonał. On, dokonując zbawienia przez śmierć, odpoczął swoim ciałem a przez zmartwychwstanie powrócił do tego, kim był, dając nam życie wieczne, jako jedyny miłosierny i łaskawy.

 

Wysławiajmy Maryję Dziewicę: chwałę całego świata, która wyszła od ludzi i zrodziła Pana, bramę niebiańską, pieśń anielską i ozdobę wiernych. Stała się bowiem niebem i świątynią Boskości. Ona to zburzyła barierę wrogości, ustanowiła pokój i otworzyła królestwo. Albowiem mając w niej oparcie w wierze pozyskaliśmy obrońcę - Pana, który się z niej narodził. Przeto bądźcie silni, ludzie Boga, bądźcie mocni, On bowiem zwycięży jako Wszechmocny.