WIELKI TYDZIEŃ
WIELKI PIĄTEK
(NABOŻEŃSTWO MĘKI CHRYSTUSA)
JUTRZNIA
1. Ewanelia wg Św. Jana 13,
31-18,1
Antyfona 1: Powstali królowie ziemi i książęta zeszli się
razem przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi. (Dz 4,26)
Szepcą przeciw mnie wszyscy, co mnie nienawidzą i
obmyślają moją zgubę: (Ps.41,8 ) Nie opuszczaj mnie, Panie, mój Boże (Ps.
38,22)
Antyfona 2: Judasz pospieszył do niegodziwych uczonych w
Piśmie mówiąc: "Co chcecie mi dać, a ja Go wam wydam?" (Mt 26,15) Gdy
spiskowali przeciwko Tobie, Panie, Ty sam niewidzialnie stałeś między nimi.
Znawco ludzkich serc, oszczędź dusze nasze!
Antyfona 3: Gdy Pan, wskrzesił Łazarza, dzieci hebrajskie
wołały Miłosiernemu Hosanna! Lecz niegodziwy Judasz nie mógł tego pojąć.
Na ostatniej wieczerzy, Chryste Boże, powiedziałeś Swoim
uczniom: „Jeden z was Mnie zdradzi”. (J
13:21) Lecz niegodziwy Judasz nie mógł tego pojąć.
„Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie”.
(Mt 26, 41) Ostrzegałeś Chryste Boże, swoich uczniów. Lecz niegodziwy Judasz
nie mógł tego pojąć.
Wybaw od wszelkich nieszczęść sługi Twoje, Bogurodzico
Dziewico, albowiem po Bogu wszyscy uciekamy się do Ciebie jako do muru
obronnego i Orędowniczki.
Podczas spożywania ostatniej wieczerzy, wraz z uczniami,
wiedząc o planowanej zdradzie, zdemaskowałeś Judasza, mimo iż wiedziałeś, że
się nie nawróci, chciałeś jednak, aby wszyscy wiedzieli, że oddajesz się z
własnej woli, aby uwolnić świat od zła. Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu
Panie!
2. Ewangelia wg Św. Jana
18,1-28
Antyfona 4: Dziś Judasz opuszcza Mistrza i przyjmuje
diabła. Zaślepiony żądzą chciwości i spowity ciemnością, odchodzi od Światła.
Albowiem jakże może spoglądać na Światłość ten kto sprzedał Światłość za
trzydzieści srebrników? Lecz Ten, który
cierpiał za świat, zajaśniał nad nami. Przeto wołamy do Niego: Chwała Tobie,
cierpiący i litujący się nad ludźmi Panie!
Antyfona 5: Uczeń zgodził się na cenę za Mistrza i
sprzedał Pana za trzydzieści srebrników, zdradzieckim pocałnkiem wydając Go
niegodziwcom na śmierć.
Antyfona 6: Dzisiaj Judasz czuwa, aby zdradzić Pana, odwiecznego Zbawiciela świata, który nasycił
wielki tłum pięcioma bochenkami chleba. Dzisiaj niegodziwy Judasz wypiera się
Nauczyciela. Ten, który był uczniem, za srebrniki wydaje Mistrza, sprzedając tego, który ludzi manną nasycił.
Zmierzająć na dobrowolną mękę Panie, upominałeś swoich
ucznów: Jeśli, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną, jakże obiecujecie
umrzeć za Mnie. Spójrzcie na Judasza! On nie śpi, lecz czuwa, aby mnie
niegodziwcom sprzedać. Wstańcie i módlcie się, aby nikt z was się nie
zaparł, gdy ujrzycie mnie na Krzyżu!
Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!
Witaj Bogurodzico, albowiem zrodziłaś Pana, którego
niebiosa ogarnąc nie mogą. Witaj
Dziewico, o której prorocy prorokowali. Wesel się, albowiem dzięki Tobie
zajaśniał wśród nas Emanuel. Witaj Matko Chrystusa, naszego Boga!
Jak Judaszu, stałeś się zdrajcą Zbawiciela? Czyż odzielił
cię Pan do grona apostołów? Czyż naprawdę pozbawił cię daru uzdrawiania? A może
nie dopuścił cię do stołu podczas ostatniej wieczerzy z innymi? Może ominął cię
podczas obmycia stóp wszystkim? O iluż
to łaskach zapomniałeś! Teraz bowiem
ujawnia się całe twoje niewdzięczne usposobienie i głoszona jest Jego
niezrównana cierpliwość i wielkie
miłosierdzie.
3. Ewangelia wg Św. Mateusza
26,57-75
Antyfona 7: Tyś, Panie, pośród wielkiego cierpienia,
powiedziałeś niegodziwcom, którzy Cię pojmali:
„Choćbyście zwyciężyli Pasterza i rozproszyli dwanaście owiec, uczniów
Moich to mógłbym poprosić Ojca mojego, a zaraz wystawiłby Mi więcej niż
dwanaście zastępów aniołów? Jednak okazuję wielkoduszną cierpliwość, aby się
spełniło to, co wam objawiłem przez moich proroków, ukryte i tajemne."
Chwała Tobie Panie!
Antyfona 8: Powiedzcie bezbożni: Coż usłyszeliście od
naszego Zbawiciela? Czyż nie wyjaśnienie prawa i nauk proroków? Jak więc
śmieliście wydać Piłatowi Tego, który jest z Boga - Słowo Boże i Zbawiciela
dusz naszych?
Antyfona 9: Spełniło się to, co powiedział prorok
Jeremiasz: Wzięli trzydzieści srebrników, zapłatę za Tego, którego oszacowali
synowie Izraela. (Mt 27,9) Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie.
Duch wprawdzie jest ochoczy, ale ciało słabe. Przeto czuwajcie. (Mt 26,41)
Piotr trzykrotnie zaparł się Ciebie. Wspomniał na słowo
Twoje, któreś mu powiedział: i z żalu
gorzko zapłakał. Boże, oczyść mnie i ratuj!
My, wezwani z narodów, wysławiamy Cię, czysta
Bogurodzico, albowiem Tyś zrodziła Chrystusa Boga naszego, który od potępienia
ludzi wyzwolił.
O, jakże Judasz, niegdyś Twój uczeń, naważył się uknuć
zdradę przeciwko Tobie! Złoczyńca i niegodziwiec podstępnie wziąwszy z Tobą
udział w ostatniej wieczerzy, poszedł do kapłanów mówiąc: „Co mi dacie, a ja
wam wydam, Tego który złamał prawo i zbezcześcił szabat?” Chwała Tobie,
wytrwały w cierpieniu Panie!
4. Ewangelia wg Św. Jana 18,
28-19, 16
Antyfona 10: Ten, który światłem okryty jest jak
płaszczem (Ps. 104,2) stał nagi na sądzie i otrzymał cios w policzek z rąk,
które stworzył. Naród występny przybił do Krzyża Pana chwały. Wtedy zasłona
przybytku rozdarła się i słońce się zaćmiło (Łk 23,45) nie mogąc znieść widoku
znieważanego Boga, przed którym drży cały świat. Oddajmy Mu Pokłon!
Antyfona 11: Za dobro, które wyświadczyłeś swojemu
ludowi, skazano Cię na ukrzyżowanie. Podano Ci pić ocet z żółcią. Oddaj im, Panie, według ich
uczynków, albowiem nie zrozumieli uniżenia Twego.
Antyfona 12: Powiedział Pan do Żydów: Ludu mój ludu,
cóżem ci uczynił. W czymem zasmucił, albo w czym zawinił? Jam przywucił wzrok
ociemniałym, trędowatych oczyścił, paralityka z łóżka podniosłem. Czym mi
odpłaciłeś ludu mój? Za mannę - żółcią, za wodę - octem, zamiast miłości do
mnie przybiłeś mnie gwoździami do krzyża. Przeto nie będę już dłużej tego tolerował.
Powołam do Siebie inne narody i będą mnie wielbić z Ojcem i Duchem, a ja dam im
życie wieczne.
Stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym
głosem: «Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, słuchajcie tego,
co mówię: „Oto Świątynia, którą
zniszczylicie! Oto Baranek którego przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i
zabiliście składając do grobu. Lecz zmartwychwstał swoją własną mocą. Mężowie
Judejczycy nie łudźcie się! Albowiem On jest Tym, który was przeprowadził przez
Morze Czerwone i żywił was na
pustyni; On jest życiem, światłem i pokojem dla świata!”
Witaj, Maryjo, Bramo Króla chwały, przez którą przeszedł
tylko jeden Najwyższy i zostawił ją ponownie zapieczętowaną dla zbawienia dusz
naszych. (Ez 44,1-3)
Tego dnia kiedy Bóg stanął przed Kajfaszem, tegoż dnia
kiedy, Sędzia świata, wydał się na osądzenie Piłatowi, moce niebios zadrżały ze
strachu, kiedy zostałeś wywyższony na krzyżu między łotrami. Tak wypełniło się
słowo Pisma: W poczet złoczyńców został zaliczony, aby ludzkość została
zbawiona. Chwała Tobie Miłosierny Panie!
5. Ewangelia wg Św. Mateusza
27,3-32
Tłum domagał się, aby Piłat Cię ukrzyżował, Panie. Mimo, iż nie znalazł w Tobie winy, uwolnił
Barabasz, Ciebie zaś sprawiedliwego potępili przyjmując na siebie piętno
morderców. Odpłać mi Pan według ich uczynków, albowiem zamyślili zło przeciw
Tobie.
Antyfona 14: Tyś, Panie, do grona swoich towarzyszy drogi
przyjąłeś złodzieja, który splamił krwią
swoje ręce. Przeto i nas dołacz do Swego grona, albowiem Jesteś łaskawy i
miłosierny.
Antyfona 15: Dzisiaj na krzyżu zawisł Ten, który stworzył
ziemię i wody. Na króla aniołow założono cierniową koronę. W szkarłat, na
zniewżenie, przyodziano Tego, który niebo przyodziewa obłokami. Spoliczkowany został Ten, który oczyścił Adama
w wodach Jordanu. Oblubieniec Kościoła zostaje przybity gwoździami. Syn
Dziewicy zostaje przebity włócznią. Wielbimy Twoją bolesną mękę, Chryste!
Wielbimy Twoją bolesną mękę, Chryste! Wielbimy Twoją bolesną mękę, Chryste!
Ukaż nam swoje chwalebne zmartwychwstanie.
Krzyż Twój, Panie, to życie i obrona dla ludu Twego, i w
Nim pokładamy nadzieję, śpiewając Tobie:
ratuj nas, ukrzyżowany Boże.
Gdy Twoja Matka, Chryste, ujżała Cię wiszącego na krzyżu,
wołała: Jakżeż straszną tajemnicę widzę,
Synu mój? Jakżeż umierasz ciałem rozpostarty na krzyżu, Ty, który wszystkim
życie dajesz?
Odkupiłeś nas Panie od przekleństwa prawa, Swoją
drogocenną Krwią. Przybity do Krzyża i przebity włócznią, dałeś ludziom
nieśmiertelność. Chwała Tobie, nasz
Zbawicielu.
6. Ewangelia wg Św. Marka
15,16-32
Módlmy się jednomyślnie wszyscy wierni, abyśmy godnie
chwalili Ojca i Syna i Ducha Świętego. Jedność Boskości, istniejącą w trzech
Osobach, nie zmieszaną, prostą, niepodzielną i niedostępną, przez którą
zostaliśmy uwolnieni od kary ognistej.
Przez wstawiennictwo Twojej Matki, Chrystusa, która
zrodziła Cię w dziewiczym poczęciu, a po narodzeniu prawdziwie pozostała
Niepokalaną Dziewicą. Bądź dla nas miłosierny, Panie i daj przebaczenie grzechów tym, którzy
nieustannie wołają: wspomnij na mnie Zbawicielu, gdy przyjdziesz do swego
królestwa.
7. Ewanelia wg. Św. Mateusza
27,33-54
PSALM 51: Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
w ogromie swej litości zgładź nieprawość moją. Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego. Uznaję bowiem nieprawość moją, a grzech mój
jest zawsze przede mną. Przeciwko Tobie samemu zgrzeszyłem i uczyniłem, co złe
jest przed Tobą, Abyś okazał się sprawiedliwy w swym wyroku i prawy w swoim
sądzie. Oto urodziłem się obciążony winą i jako grzesznika poczęła mnie matka.
A Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, naucz mnie tajemnic mądrości. Pokrop
mnie hizopem, a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję. Spraw,
abym usłyszał radość i wesele, niech się radują kości, które skruszyłeś. Odwróć
swe oblicze od moich grzechów i zmaż wszystkie moje przewinienia. Stwórz, Boże,
we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha. Nie odrzucaj mnie od swego
oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego. Przywróć mi radość Twojego zbawienia
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym. Będę nieprawych nauczał dróg Twoich i wrócą do
Ciebie grzesznicy. Uwolnij mnie, Boże, od kary za krew przelaną, Boże, mój
Zbawco, niech sławi mój język sprawiedliwość Twoją. Panie, otwórz wargi moje, a
usta moje będą głosić Twoją chwałę. Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, a
całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz. Boże, moją ofiarą jest duch
skruszony, pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz. Panie, okaż
Syjonowi łaskę w Twej dobroci, odbuduj mury Jeruzalem. Wtedy przyjmiesz prawe
ofiary: dary i całopalenia, wtedy składać będą cielce na Twoim ołtarzu.
8. Ewanelia wg. Św. Łukasza
23,32-49
KANON
Pieśń 5: Z rana modlę się do Ciebie, któryś ze względu na
swoją łaskawość poniżyłeś się i
niewzruszony, do męki doszedłeś Słowo Boga, przynosząć mi pokój i miłosierdzie.
Po umyciu nóg i oczyszczeniu się teraz w Komunii Twego
Boskiego Sakramentu, Chryste, słudzy Syjonu wstąpili z Tobą na wysoką Górę
Oliwną, wysławiając Twoje miłosierdzie.
Jezus powiedział do swoich ucznów: Spójrzcie, nie
lękajcie się! Albowiem dopełnił się czas Mego wzięcia. Przybiją Mnie rękami
bezbożnych do krzyża i zabiją. Wszyscy zwątpicie we Mnie i opuścicie mnie.
Jednakże Ja was zgromadzę, abyście głosili Moje miłosierdzie.
Przyjdźcie wszyscy, wielbić Ukrzyżowanego za nas,
albowiem Maryja ujrzawszy Go na krzyżu rzekła:
Chociaż byłeś zamęczony na ukrzyżu, nadal jesteś moim Synem i moim
Bogiem.
Kiedy Najświętsza Maryja Panna ujrzała swojego Syna, jak
baranka prowadzonego na mękę, razem z innymi niewiastami poszła z
rozpuszczonymi włosami, wołając: Dokąd zmierzasz, moje Dziecię? Dlaczego się
tak spieszysz? Czyżyby na kolejne wesele w Kanie Galilejskiej, aby zamienić
wodę w wino? Czy mam iść z Tobą, mój Synu, czy powinnam poczekać, aż wrócisz?
Powiedz mi chociaż słowo, Słowo Boże, nie przechodź obok mnie w milczeniu,
dzięki któremu jestem Niepokalaną. Albowiem jesteś moim Synem i moim Bogiem.
Pieśń 8: Boże dzieci, zawstydziły monumentalną nienawiść
przeciwników Chrystusa, na próżno niecnie knując zło. Usiłują zabić Dawcę
Życia, którego całe stworzenie błogosławi, wysławiając na wieki.
Oddalcie teraz sen z waszych powiek, powiedziałeś do
swoich uczniów, Chryste, - czuwajcie i modlcie się, abyście nie ulegli pokusie.
A zwłaszcza ty, Szymonie, bo im jesteś silniejszy, tym silniejsza będzie twoja
pokusa. Zrozum mnie, Piotrze. Mnie którego całe stworzenie błogosławi,
wysławiając na wieki.
Powiedział Piotr do Jezusa: Choćby wszyscy zwątpili w
Ciebie, ja nigdy nie zwątpię. Choćby mi przyszło umrzeć z Tobą, nie wyprę się
Ciebie. (Mt 26,33) Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój,
który jest w niebie, (Mt 16,17) którego całe stworzenie błogosławi, wysławiając
na wieki!
Tak jak Ci to objawiłem, wyrzekniesz się Mnie, Szymonie
Piotrze, i uczynisz to niebawem. Podejdzie do Ciebie jakaś służąca i zlękniesz
się, mówi Pan. Lecz gorzko płacząc,
znajdziesz mnie łaskawego, którego całe stworzenie błogosławi, wysławiając na
wieki!
Pieśń 9: Czcigodniejszą od Cherubinów i nieporównanie
sławniejszą od Serafinów, która nieskazitelnie Boga Słowo narodziłaś, i jesteś
Bogurodzicą, Ciebie wysławiamy.
Zgubna zgraja, nienawidzących Boga, i tłum kłamliwych
morderców, stanął przed Tobą, Chryste, i jak przestępcę wleczono Stworzyciela.
Bądź uwielbiony.
Bezbożni, nie rozumiejąc Prawa, na próżno studiowali
prorocze słowa, jak baranka poprowadzili cię aby bezprawnie zabić naszego
Mistrza, którego wysławiamy.
Bądź uwielbiony Jezu, albowiem kapłani wraz z uczonymi w
Piśmie, zamierzając zabić Dawcę Życia, wydając Cię na śmierć.
Przesłuchiwali Ciebie jak sfora dzikich besti, składając
fałszywe świadectwa, i bijąc po policzkach, Królu. Znosząc te męki, zbawiłeś
wszystkich.
Panie, tego dnia uczyniłeś godnym raju Dobrego Łotra,
zbaw i mnie oświecająć Drzewem Krzyżą.
9. Ewanelia wg. Św. Jana 19,25-37
Dopuściłeś się dwóch złch uczynków, mój pierworodny synu
Izraelu: opuściłeś mnie, źródło wody żywej, i wykopałeś sobie zatrutą studnię.
Rozpostrłeś mnie na krzyżu a wyprosiłeś uwolnienie Barabasza. Niebo przeraźniło
się a słońce skryło swoje promienie. Bez bojaźni, ludu mój, wydałeś Mnie na
śmierć. Przebacz im Ojcze Święty, bo nie wiedzą, co uczynili.
Każda część Twojego świętego ciała została za nas
pohańbiona: głowa – od korony cierniowej, twarz - od plwocin, policzki - od
uderzeń pięścią, usta - od żółci zmieszanej z octem, uszy - od bluźnierczych
przekleństw, ramiona - od biczowania, dłonie - od trzciny, całe ciało - od
ukrzyżowania, ręce i nogi - od gwoździ, żebra - od włóczni. Wszechmogący
Zbawicielu, który cierpiąc za nas uwalniłeś nas od żądzy grzechu, pochyl się
nad nami miłosiernie i ratuj nas.
Gdy Cię ukrzyżowali, Chryste, całe stworzenie widząc to
zadrżało, fundamenty ziemi zatrzęsły się w bojaźni przed Twoją potęgą. Naród,
który wywyższył cię na krzyżu, osądził sam siebie. Zasłona przybytku rozdarła
się na dwoje z góry na dół; ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać. Groby się
otworzyły i wiele ciał Świętych, którzy umarli, powstało. Setnik zaś widząc
trzęsienie ziemi i to, co się działo, zląkł się bardzo. A Matka Twoja, płacząc w matczynym żalu,
wołała: "Jakżeż nie płakać i nie bić się w smutku w pierś, widząc Cię
nagim, i jak złoczyńce wiszącym na krzyżu?" Chryste, mimo iż ukrzyżowany i
pogrzebany, powstaniesz z martwych.
Chwała Tobie Panie.
Rozebrali Mnie z szat i narzucili na Mnie płaszcz
szkarłatny, włożyli mi na głowę koronę cierniową, а w prawicę moją dali mi
trzcinę, abym mógł ich roztrzaskać jak naczynia garncarza.
Ramiona me oddałem na biczowanie i nie odwróciłem mej
twarzy od plwocin. Stanąłem w pretorium na sądzie Piłata i przyjąłem Krzyż dla
zbawienia świata.
10. Ewanelia wg. Św. Marka
15,43-47
Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej
woli. Chwalimy Cię. Błogosławimy Cię. Wielbimy Cię. Wysławiamy Cię. Dzięki Ci
składamy, bo wielka jest chwała Twoja. Panie, Boże, królu nieba, Boże, Ojcze
wszechmogący. Panie Synu Jednorodzony, Jezu Chryste. Panie, Boże, Baranku Boży,
Synu Ojca. Który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. Który gładzisz
grzechy świata, przyjm błaganie nasze. Który siedzisz po prawicy Ojca, zmiłuj
się nad nami. Albowiem tylko Tyś jest święty. Tylko Tyś jest Panem. Tylko Tyś
Najwyższy, Jezu Chryste, z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. Amen. Każdego
dnia będę Ciebie błogosławił i wysławiał imię Twoje na wieki, i na wieki
wieków. Panie, byłeś nam ucieczką z pokolenia na pokolenie. A ja mówię: Panie,
zmiłuj się nade mną, uzdrów duszę moją, albowiem zgrzeszyłem przeciw Tobie.
Panie, do Ciebie przybiegam, naucz mnie czynić wolę Twoją, albowiem Ty jesteś
Bogiem moim, albowiem w Tobie jest źródło życia, w światłości Twojej ujrzymy
światłość. Niech łaska Twoja trwa nad tymi, co znają Ciebie. Pozwól nam, Panie,
w dniu tym od grzechu ustrzec się. Błogosławiony jesteś, Panie, Boże ojców
naszych, i chwalebne, i wysławione jest imię Twoje na wieki. Amen. Niech będzie
miłosierdzie Twoje, Panie, nad nami, jak mieliśmy nadzieję w Tobie.
Błogosławiony jesteś, Panie, naucz mnie przykazań Twoich. Błogosławiony jesteś,
Władco, daj mi zrozumieć przykazania Twoje. Błogosławiony jesteś, Święty,
oświeć mnie przykazaniami Twoimi. Panie, miłosierdzie Twoje na wieki, nie gardź
dziełem rąk Twoich. Tobie przynależy sława, Tobie przynależy pieśń, Tobie
chwała przynalezy, Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na
wieki wieków. Amen.
11. Ewanelia wg. Św. Jana
19,38-42
Całe stworzenie przeistoczyło się, w bojaźni, widząc
Ciebie Chryste wiszącego na krzyżu. Zaćmiło się słońce i zadrżały fundamenty
ziemi, wszystko współczuło Temu, który wszystko stworzył. O Panie, któryś z
własnej woli za nas cierpiał rany - chwała Tobie!
Ludzie bezprawi i niegodziwi, czemuż to knujecie szaleńczy plan? Czemuż to skazaliście Dawce życia na śmierć? Jakiż,
wielki cud! Stwórca świata oddaje się w ręce bezbożnych, w miłosierdziu swoim
pozwala się ukrzyżować, aby wybawić z
piekła więźniów, którzy wołają: Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!
Gdy dzisiaj Niepokalana Dziewica przyszła i ujrzała
Ciebie, Słowo, wiszącego na krzyżu, w boleściach zranionego serca płakała jak
matka i łkając gorzko z głębi duszy we łzach wołała: Och jak mi żal moje,
Boskie Dziecię! Och jak mi żal, Światłości świata! Dlaczego odszedłeś sprzed
moich oczu, Baranku Boży? Nawet chóry
anielskie owładnięte trwogą, zawołały: Chwała Tobie nieodgadniony Panie!
Gdy Dziewica, która narodziła bez skazy, ujrzała Cię,
Chryste, powieszonego na drzewie - Boga
i Stwórcę świata, gorzko płakała wołając: Synu Mój, gdzie zniknęło piękno
Twojej twarzy? Nie mogę znieść widoku
niesprawiedliwie Ciebie ukrzyżowanego; Lecz pośpiesz, wstań, abym i ja mógła
ujrzeć Twoje na trzeci dzień zmartwychwstanie.
Kiedy zostałeś wywyższony
na krzyżu, Panie strach i drżenie
ogarnęły całe stworzenie. Nie pozwoliłeś jednak ziemi pochłonąć tych, którzy
cię ukrzyżowali, ale nakazałeś piekłu uwolnić więźniów i odrodzić się
ludzkości. Sędzio żywych i umarłych! Przyszedłeś, aby dać życie, a nie śmierć.
Chwała Twemu miłosierdziu!
Niecni sędziowie już zmoczyli pióro w atramencie, aby
napisać wyrok. Jezus zostaje osądzony i skazany na krzyż, a stworzenie cierpi,
widząc Pana na krzyżu. Chwała Tobie Dobry Boże, który w ludzkiej naturze
zostałeś za mnie umęczony.
12. Ewanelia wg. Św. Mateusza
27,62-66
Dobrze jest dziękować Panu i śpiewać imieniu Twemu, o
Najwyższy: głosić z rana Twoją łaskawość, a wierność Twoją nocami. (Ps. 92,2-3)
NIESZPORY Z PŁASZCZANICĄ
Całe stworzenie przeistoczyło się, w bojaźni, widząc
Ciebie Chryste wiszącego na krzyżu. Zaćmiło się słońce i zadrżały fundamenty
ziemi, wszystko współczuło Temu, który wszystko stworzył. O Panie, któryś z
własnej woli za nas cierpiał rany - chwała Tobie!
Ludzie nieprawi i niegodziwi, czemuż to knujecie szaleńczy plan? Czemuż to skazaliście Dawce życia na śmierć? Jakiż, wielki
cud! Stwórca świata oddaje się w ręce bezbożnych, w miłosierdziu swoim pozwala
się ukrzyżować, aby wybawić z piekła
więźniów, którzy wołają: Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!
Gdy dzisiaj Niepokalana Dziewica przyszła i ujrzała
Ciebie, Słowo, wiszącego na krzyżu, w boleściach zranionego serca płakała jak
matka i łkając gorzko z głębi duszy we łzach wołała: Och jak mi żal moje,
Boskie Dziecię! Och jak mi żal, Światłości świata! Dlaczego odszedłeś sprzed
moich oczu, Baranku Boży? Nawet chóry anielskie
owładnięte trwogą, zawołały: Chwała Tobie nieodgadniony Panie!
Gdy Dziewica, która narodziła bez skazy, ujrzała Cię,
Chryste, powieszonego na drzewie - Boga
i Stwórcę świata, gorzko płakała wołając: Synu Mój, gdzie zniknęło piękno
Twojej twarzy? Nie mogę znieść widoku
niesprawiedliwie Ciebie ukrzyżowanego; Lecz pośpiesz, wstań, abym i ja mógła
ujrzeć Twoje na trzeci dzień zmartwychwstanie.
Dziś Mistrz i Stworzyciel stoi przed Piłatem, skazany na
śmierć krzyżową. Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, jak baranek na rzeź
prowadzony, przybito mu ręce gwoździami a żebro przebito mu włócznią. Gąbką
poją Tego, który mannę zsyłał jak deszcz. Zbawiciel świata pozwala się bić po
twarzy. Stwórca wszystkich wzgardzony jest przez swe sługi. Za katów swoich błaga
Ojca, mówiąc: Ojcze, przebacz im ten grzech, bo nie wiedzą, nieprawi, jakie zło
czynią. O, jak wielką miłość Pan ma do ludzi!
Jakżeż wszeteczne zgromadzenie Sanhedrynu mogło skazać na
śmierć Króla wszelkiego stworzenia i nie wstydzić się, gdy przypomniał im o
wszystkim co im wyświadczył, mówiąć: Ludu mój ludu, cóżem ci uczynił? Czyż nie
napełniłem Judei cudami? Czyż jednym słowem nie wskrzeszałem umarłych? Czyż nie
leczyłem z każdej choroby i niemocy? Jakżeż mi odpłacacie? O wszystkim żeście
zapomnieli? Za uzdrowienia zadajecie mi rany. Za życie – jak złoczyńcę -
zabijacie wieszając na krzyżu swojego Dobroczyńcę. Prawodawcę jak nieprawego - i Króla
wszystkich jak skazańca. Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!
Wielka i chwalebna tajemnica w tym dniu dokonuje się na
naszych oczach! Schwytano Bezmiernego. Tego, ktróry uwolnił Adama od
przekleństwa, związano. Tego, który zna wszystkie tajemnice duszy,
niesprawiedliwie przesłuchano. Tego, który zamknął otchłań, wtrącono do
więzienia. Przed Piłatem postawiono Tego, przed którym drżą moce niebiańskie.
Stwórcę uderzono ręką, którą stworzył. Sędziego żywych i umarłych skazano na
krzyż. Tego, który zniszczył piekło, złożono w grobie. Chwała Tobie łagdny
Panie, któryś wszystko znosił z względu na Swoje miłosierdzie, wybaw wszystkich
od potępienia.
Gdy Józef z Arymatei zdjął Ciebie martwego z drzewa,
Życie nasze. Wtedy owiną Ciebie Chryste całunem i wonnościami namaścił, i
przystąpił z miłością, sercem i ustami, całować Twoje niezniszczalne ciało.
Jednakże ogarnięty bojaźnią, radośnie zawołał do Ciebie: Chwała Twojemu
uniżeniu, miłosierny Panie!
Gdy dla zbawienia wszystkich, Wyzwolicielu, spocząłeś w
nowym grobie, wówczas piekło – miejsce męki każdego, ujrzawszy Cię, ulekło
się. Kajdany rozerwane, wrota czeluści
zniszczone. Groby się otworzyły i wiele ciał Świętych, którzy umarli, powstało.
Wtenczas Adam z wdzięcznością i radością zawołał do Ciebie: Chwała twojemu uniżeniu, miłosierny Panie!
Nieopisany i Nieskończony w Boskiej naturze Chrystus
dobrowolnie pozwalając na zniszczenie swej ludzkiej natury schodząc do
grobu, zniszczył tajniki śmierci i
spustoszył całe królestwo piekła. Owego szabatu Godzien był Baranek zabity otrzymać boskie
błogosławieństwo i blask chwały.
Ujrzawszy, jak występni, oczerniali Cię jako zwodziciela
Chryste, i jak zapieczętowali kamieniem grób rękami, które przebiły Twój bok
godząc Cię w serce, moce niebios zadrżały z powodu Twojej wytrwałości w
cierpieniu a jednocześnie te same moce niebios, radowały się z naszego zbawienia wołając do Ciebie: Chwała Twojemu uniżeniu, miłosierny Panie!
Światłem okrytego jak płaszczem (Ps 104.2)
Józef i Nikodem zdjęli z krzyża i
ujrzawszy Ciebie martwego, nagiego, niepogrzebanego, rozpaczając
zalewali się łzami i łkając wołali:
Jakiż to żal, Jezu najsłodszy widzieć Cię wiszącego na krzyżu. Słońce
się zaćmiło, ziemia zadrżała i skały
zaczęły pękać a zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Oto teraz widzę
Ciebie, którego ze względu na mnie
dobrowolnie przyjąłeś śmierć! Jakżeż mam Cię pochować, mój Boże? Lub w
jaki całun owinąć? Nie śmiem swymi rękami dotykać Twego nieśmiertelnego ciała.
Jakież pieśni, będę śpiewał przy Twoim porzebaniu, o Wielkoduszny? Wysławiam
Twoją mękę, opiewam Twój grób i zmartwychwstanie wołająć: Chwała Tobie Panie!
Szlachetny Józef z Arymatri zdjąwszy z drzewa Twoje
święte ciało owinął je czystym całunem, i wonnościami namaściwszy w nowym
złożył grobie.
