WIELKI TYDZIEŃ
WIELKA SOBOTA
JUTRZNIA
(JEROZOLIMSKA JUTRZNIA)
Szlachetny Józef Arymatejczyk zdjąwszy z drzewa Twoje
święte ciało owinął je czystym całunem, i wonnościami namaściwszy w nowym
złożył grobie.
Nieśmiertelne Życie zstępując do piekieł, zniszczyło
piekło blaskiem Swego bóstwa. Kiedy zaś
umarłych podźwignąłeś z głębin otchłani, wszystkie moce niebios wołały:
„Dawco Życia, Chryste Boże nasz, chwała Tobie!”
Anioł przy grobie ukazał się kobietom niosącym wonności i
zawołał: Namaszczać należy umarłych, Chrystus nie zaznał zepsucia.
PSALM 117
STACJA I
1.Szczęśliwi, którzy żyją nienagannie i postępują zgodnie
z Prawem Pana.
Dawco Życia, jak mogłeś umrzeć? Jak znaleźć się w grobie?
Zrójnowałeś królestwo śmierci i uwalniłeś z piekła umarłych.
3. Nie czynią nieprawości, lecz chodzą Jego drogami.
Wysławiamy Cię, Jezu Królu, czcimy śmierć i mękę Twoją,
albowiem uratowałeś nas od śmierci.
4. Ty dałeś swoje nakazy, aby ich pilnie strzeżono.
Wszechmocny Królu, Jezu Chryste, który ustanowiłeś
granice ziemi, przebywając w ciasnym grobie, wyzwoliłeś umarłych.
7. Będę Cię wysławiał ze szczerego serca, gdy się nauczę
sprawiedliwych praw Twoich.
Jezu Chryste Dawco Życia, byłeś złożony w grobie, a swoją
śmiercią zniszczyłeś śmierć i dałeś życie światu.
14. Bardziej się cieszę z Twoich wskazań niż z ogromnego
bogactwa.
Schodząc do grobu Chryste, nadal byłeś Bogiem. Jest to dla
nas tajemnica chwalebna.
24. Twoje napomnienia bowiem są dla mnie rozkoszą, moimi
doradcami.
Zostałeś złożony w nowym grobie, Chryste, przez co
odnowiłeś ludzką naturę i chwalebnie wskrzesiłeś ją z martwych.
32. Podążam drogą Twoich przykazań, bo mojemu sercu
dodajesz otuchy.
Chrystus nasze Życie, umarł! Lecz wyzwolił śmiertelników
od śmierci, dając życie każdemu.
Niech będzie uwielbiony Bóg Słowo, Bóg Ojciec i Bóg Duch
Święty w swojej śmierci.
Wysławiamy Cię, Czysta Bogurodzico, i z wiarą wychwalamy
złożonego w grobie Twojego Syna i naszego Boga.
STACJA II
Godzien jesteś uwielbienia Dawco Życia Chryste, albowiem
zdruzgotałeś bramy piekła i zniszczyłeś przemoc diabła.
73. Twoje ręce mnie stworzyły i ukształtowały, oświeć
mnie, a nauczę się Twoich przykazań.
Godzien jesteś uwielbienia Dawco Życia, albowiem wyciągnąwszy ręce na krzyżu, zniszczyłeś moc
wroga.
74. Patrzą się na mnie i cieszą bojący się Ciebie, bo
pokładam nadzieję w Twoim słowie.
Ulękła się ziemia i ukryło się słońce, gdy Ty,
Zbawicielu, Niegasnąca Światłość, Chryste, ciałem wstąpiłeś do grobu.
90. Twoja wierność po wszystkie pokolenia, umacniasz
ziemię i trwa niewzruszona.
Bogobojny Józef z Arymatei w nowym grobie pogrzebał Cię,
Zbawicielu, przy śpiewie żałobnych miłych Bogu pieśni przemieszanych ze łzami.
101. Trzymam się z dala od każdej złej ścieżki, aby
przestrzegać Twojego słowa.
Kiedyś zszedł do grobu, Stwórco światła, światło słońca
zaszło wraz z Tobą, ziemia zadrżała, głosząc, że jesteś Stwórcą wszystkiego.
106. Przysiągłem i tego dotrzymam, chcę strzec Twoich
sprawiedliwych praw.
Gdy zstąpiłeś ciałem do grobu, Niezachodząca Światłości,
słońce nie mogąc znieść tego widoku w południe zaciemniło się.
110. Bezbożni zastawili na mnie sidła, lecz nie
odstąpiłem od Twoich nakazów.
Na krótki czas zasnęłaś Dobry Jezu w grobie i ożywiłeś
umarłych, a gdy zmartwychwstałaś, wskrzesiłeś wszystkich od wieków
spoczywających.
131. Otwieram usta i wzdycham głęboko, bo tęsknię do
Twoich przykazań.
Niech w pieśniach będzie uwielbione Twoje ukrzyżowanie,
Chryste, i Twoje złożenie do grobu, albowiem przez Twoje pogrzebanie wszyscy
wierni zostali uwolnieni od śmierci.
Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi.
Wiekuisty Boże, Odwieczny Synu i Duchu Święty, zawsze
chroń pobożny naród i w swej litości
zbaw wszystkich.
I teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Dobra i Niepokalana Matko Życia, Czysta Dziewico, chroń
Kościół od nieszczęść i daj światu pokój.
STACJA III
132. Zwróć się ku mnie i zmiłuj nade mną jak zwykłeś
czynić miłującym Twoje imię.
Józef Arymatejczyk zdjąwszy Cię z krzyża, owinął w całun
i złożył w grobie.
133. Swoją obietnicą umocnij moje kroki, nie pozwól
owładnąć mną żadnej niegodziwości.
O mój Chryste, mądre niewiasty poszły do grobu, niosąc
przygotowane wonności.
136. Strumienie łez płyną z moich oczu, bo Twoje Prawo
jest przekraczane.
Józefie Chwalebny, pochowaj ciało Chrystusa, Dawcę Życia.
144. Sprawiedliwość Twoich napomnień jest wieczna, daj mi
je zrozumieć, a żył będę.
Józef i Nikodem, Stworzyciela pochowali tak jak grzebie
się zmarłych.
156. Wielkie jest miłosierdzie Twoje, Panie, zgodnie z
Twoim wyrokiem zachowaj mnie przy życiu!
Synu Boży, Królu wszystkich, mój Boże, mój Stwórco!
Jakżeż zgodziłeś się na takie cierpienie?
169. Niech mój krzyk dotrze do Ciebie, Panie, przez swoje
słowo daj mi zrozumienie!
Niebiańskie moce ulękły się, gdy ujrzały Cię martwego.
170. Niech moja modlitwa dojdzie do Ciebie, wybaw mnie
według swojego słowa!
Daj odpuszczenie grzechów tym, którzy w miłości i bojaźni
czczą cierpienia Twoje.
Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi.
O, Boże mój, Trójco, Ojcze, Synu i Duchu, zmiłuj się nad
światem.
I teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Dziewico, pozwól Twoim sługom ujrzeć Zmartwychwstanie
Twego Syna.
СТИХИРИ
НА ХВАЛИТНИХ
Dziś grób dzierży Tego, który swoją mocą dzierży całe
stworzenie. Kamień okrywa tego, który dobrocią napełnia niebo. Życie usnęło a
piekło zadrżało, uwalniająć Adama z kajdan. Chwała Twej Opatrzności, o Dobry
Jezu, przez którą dopełniłeś wszystkiego, dając nam, jak Bóg, wieczny
odpoczynek i Twoje najświętsze zmartwychwstanie.
Cóż to za widowisko ujrzeliśmy? Co to za odpoczynek
dzisiaj? To odwieczny Król, który przez cierpienie dopełniając zbawienia,
spoczął w grobie i daje nam nowy odpoczynek. Jemu śpiewajmy: Powstań, Boże,
osądź ziemię, albowiem królujesz na wieki i masz niezmiernie wielkie
miłosierdzie.
Przybądźcie i zobaczcie na nasze Życie, leżące w grobie,
aby ożywić tych, którzy spoczywają w grobach! Przybądźcie dzisiaj i zobaczcie
na śpiącego z pokolenia Judy i wołajmy zgodnie z proroctwem do Boga naszego:
Położyłeś się i spałeś jak lew. Kto sprawi, żebyś powstał, Królu? (Rdz 49,9)
Ale powstań o własnych siłach, Panie, który dobrowolnie oddałeś się za nas -
chwała Tobie!
Józef Arymatejczyk uprosił ciało Jezusa i pochował je w
swoim nowym grobie, albowiem Jezusowi należało wyjść z grobu, jak z pałacu.
Chwała Tobie Panie, za to żeś pokonał moc śmierci i otworzył ludziom bramę
raju.
Nastał wielki dzień, który przed wiekami proroczo przepowiedział Mojżesz, mówiąc: Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął Jednorodzony Syn Boży po całej swej pracy, którą wykonał. On, dokonując zbawienia przez śmierć, odpoczął swoim ciałem a przez zmartwychwstanie powrócił do tego, kim był, dając nam życie wieczne, jako jedyny miłosierny i łaskawy.
СТИХИРА
ПІСЛЯ ВЕЛИКОГО СЛАВОСЛОВ’Я
Przybądźcie, uczcić niezapomnianego Józefa z Arymatei,
który przyszedł nocą do Piłata i urosił ciało Dawcy Życia wszystkich, mówiąc:
Wydaj mi tego bezdomnego, nie mającego miejsca, gdzie by głowę mógł położyć.
Wydaj mi tego Wędrowca, którego wydał na śmierć jego niegodziwy uczeń. Wydaj mi
tego przybysza, którego Matka widząc ukrzyżowanego płakała mówiąc: Współczuję Ci dziecino moja Biada mi, światłości moja i serce moje ukochane! Albowiem to,
co przepowiedział Symeon w świątyni, dziś się spełniło: Moją duszę miecz przeniknął. Lecz przemień
płacz mój w radość Twego zmartwychwstania. Składam hołd męce Twej Chryste i
Twojemy świętemu Zmartwychwstaniu!
NIESZPORY
Przyjmij nasze wieczorne modlitwy, święty Panie i udziel
nam przebaczenia grzechów, albowiem dzięki Tobie świat ujrzał zmartwychwstanie.
Chwała Tobie Panie Jezu Chryste, albowiem Twoja męka,
oszczędziła nam cierpienia, a dzięki
Twemu zmartwychwstaniu zostaliśmy wyzwoleni od rozkładu.
Dziś piekło jęczy i lamentuje: Lepiej byłoby dla mnie nie
przyjmować Zrodzonego z Maryi! Albowiem przyjściem swoim zniszczył On moje
panowanie i skruszył miedzianą bramę; dusze, które dotąd dzierżałem, wskrzesił jako Bóg. Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu
zmartwychwstaniu.
Dziś piekło jęczy i zawodzi: Moją władzę odebrano mi
albowiem przyjąłem zmarłego Jezusa jak jednego z umarłych, lecz nie mogę go w
żaden sposób zatrzymać, a wraz z nim – tracę wszystkich, którzy byli pod moją
władzą. Miałem tu zmarłych z pradawnych wieków, ale On wszystkich wskrzesza!
Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.
Dziś piekło jęczy i woła: Moje królestwo odeszło! Mimo iż
Pasterz został ukrzyżowany, to jednak wskrzesił Adama. Straciłem tych, nad
którymi panowałem, a wszystkich, których siłą połknąłem, musiałem uwolnić.
Ukrzyżowany opustoszył groby, i moc śmierci osłabił. Chwała, Panie, Twojemu
krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.
Nastał wielki dzień, który przed wiekami proroczo
przepowiedział Mojżesz, mówiąc: Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i
uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął Jednorodzony Syn Boży po całej
swej pracy, którą wykonał. On, dokonując zbawienia przez śmierć, odpoczął swoim
ciałem a przez zmartwychwstanie powrócił do tego, kim był, dając nam życie
wieczne, jako jedyny miłosierny i łaskawy.
Wysławiajmy Maryję Dziewicę: chwałę całego świata, która
wyszła od ludzi i zrodziła Pana, bramę niebiańską, pieśń anielską i ozdobę wiernych.
Stała się bowiem niebem i świątynią Boskości. Ona to zburzyła barierę wrogości,
ustanowiła pokój i otworzyła królestwo. Albowiem mając w niej oparcie w wierze
pozyskaliśmy obrońcę - Pana, który się z niej narodził. Przeto bądźcie silni,
ludzie Boga, bądźcie mocni, On bowiem zwycięży jako Wszechmocny.
