VI - WIELKA SOBOTA - WIELKI TYDZIEŃ

 

WIELKI TYDZIEŃ

WIELKA SOBOTA

 

JUTRZNIA

(JEROZOLIMSKA JUTRZNIA)

 

Szlachetny Józef Arymatejczyk zdjąwszy z drzewa Twoje święte ciało owinął je czystym całunem, i wonnościami namaściwszy w nowym złożył grobie. 

 

Nieśmiertelne Życie zstępując do piekieł, zniszczyło piekło blaskiem Swego bóstwa. Kiedy zaś  umarłych podźwignąłeś z głębin otchłani, wszystkie moce niebios wołały: „Dawco Życia, Chryste Boże nasz, chwała Tobie!”

 

Anioł przy grobie ukazał się kobietom niosącym wonności i zawołał: Namaszczać należy umarłych, Chrystus nie zaznał zepsucia.

 

PSALM 117

STACJA I

 

1.Szczęśliwi, którzy żyją nienagannie i postępują zgodnie z Prawem Pana.

 

Dawco Życia, jak mogłeś umrzeć? Jak znaleźć się w grobie? Zrójnowałeś królestwo śmierci i uwalniłeś z piekła umarłych.

 

3. Nie czynią nieprawości, lecz chodzą Jego drogami.

 

Wysławiamy Cię, Jezu Królu, czcimy śmierć i mękę Twoją, albowiem uratowałeś nas od śmierci.

 

4. Ty dałeś swoje nakazy, aby ich pilnie strzeżono.

 

Wszechmocny Królu, Jezu Chryste, który ustanowiłeś granice ziemi, przebywając w ciasnym grobie, wyzwoliłeś umarłych.

 

7. Będę Cię wysławiał ze szczerego serca, gdy się nauczę sprawiedliwych praw Twoich.

 

Jezu Chryste Dawco Życia, byłeś złożony w grobie, a swoją śmiercią zniszczyłeś śmierć i dałeś życie światu.

 

14. Bardziej się cieszę z Twoich wskazań niż z ogromnego bogactwa.

 

Schodząc do grobu Chryste, nadal byłeś Bogiem. Jest to dla nas tajemnica chwalebna.

 

24. Twoje napomnienia bowiem są dla mnie rozkoszą, moimi doradcami.

 

Zostałeś złożony w nowym grobie, Chryste, przez co odnowiłeś ludzką naturę i chwalebnie wskrzesiłeś ją z martwych.

 

32. Podążam drogą Twoich przykazań, bo mojemu sercu dodajesz otuchy.

 

Chrystus nasze Życie, umarł! Lecz wyzwolił śmiertelników od śmierci, dając życie każdemu.

 

Niech będzie uwielbiony Bóg Słowo, Bóg Ojciec i Bóg Duch Święty w swojej śmierci.

 

Wysławiamy Cię, Czysta Bogurodzico, i z wiarą wychwalamy złożonego w grobie Twojego Syna i naszego Boga.

 

STACJA II

 

Godzien jesteś uwielbienia Dawco Życia Chryste, albowiem zdruzgotałeś bramy piekła i zniszczyłeś przemoc diabła.

 

73. Twoje ręce mnie stworzyły i ukształtowały, oświeć mnie, a nauczę się Twoich przykazań.

 

Godzien jesteś uwielbienia Dawco Życia, albowiem  wyciągnąwszy ręce na krzyżu, zniszczyłeś moc wroga.

 

74. Patrzą się na mnie i cieszą bojący się Ciebie, bo pokładam nadzieję w Twoim słowie.

 

Ulękła się ziemia i ukryło się słońce, gdy Ty, Zbawicielu, Niegasnąca Światłość, Chryste, ciałem wstąpiłeś do grobu.

 

90. Twoja wierność po wszystkie pokolenia, umacniasz ziemię i trwa niewzruszona.

 

Bogobojny Józef z Arymatei w nowym grobie pogrzebał Cię, Zbawicielu, przy śpiewie żałobnych miłych Bogu pieśni przemieszanych ze łzami.

 

101. Trzymam się z dala od każdej złej ścieżki, aby przestrzegać Twojego słowa.

 

Kiedyś zszedł do grobu, Stwórco światła, światło słońca zaszło wraz z Tobą, ziemia zadrżała, głosząc, że jesteś Stwórcą wszystkiego.

 

106. Przysiągłem i tego dotrzymam, chcę strzec Twoich sprawiedliwych praw.

 

Gdy zstąpiłeś ciałem do grobu, Niezachodząca Światłości, słońce nie mogąc znieść tego widoku w południe zaciemniło się.

 

110. Bezbożni zastawili na mnie sidła, lecz nie odstąpiłem od Twoich nakazów.

 

Na krótki czas zasnęłaś Dobry Jezu w grobie i ożywiłeś umarłych, a gdy zmartwychwstałaś, wskrzesiłeś wszystkich od wieków spoczywających.

 

131. Otwieram usta i wzdycham głęboko, bo tęsknię do Twoich przykazań.

 

Niech w pieśniach będzie uwielbione Twoje ukrzyżowanie, Chryste, i Twoje złożenie do grobu, albowiem przez Twoje pogrzebanie wszyscy wierni zostali uwolnieni od śmierci.

 

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi.

 

Wiekuisty Boże, Odwieczny Synu i Duchu Święty, zawsze chroń pobożny naród i w swej litości  zbaw wszystkich.

 

I teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

 

Dobra i Niepokalana Matko Życia, Czysta Dziewico, chroń Kościół od nieszczęść i daj światu pokój.

 

STACJA III

 

132. Zwróć się ku mnie i zmiłuj nade mną jak zwykłeś czynić miłującym Twoje imię.

 

Józef Arymatejczyk zdjąwszy Cię z krzyża, owinął w całun i złożył w grobie.

133. Swoją obietnicą umocnij moje kroki, nie pozwól owładnąć mną żadnej niegodziwości.

 

O mój Chryste, mądre niewiasty poszły do grobu, niosąc przygotowane wonności.

 

136. Strumienie łez płyną z moich oczu, bo Twoje Prawo jest przekraczane.

 

Józefie Chwalebny, pochowaj ciało Chrystusa, Dawcę Życia.

144. Sprawiedliwość Twoich napomnień jest wieczna, daj mi je zrozumieć, a żył będę.

 

Józef i Nikodem, Stworzyciela pochowali tak jak grzebie się zmarłych.

 

156. Wielkie jest miłosierdzie Twoje, Panie, zgodnie z Twoim wyrokiem zachowaj mnie przy życiu!

 

Synu Boży, Królu wszystkich, mój Boże, mój Stwórco! Jakżeż zgodziłeś się na takie cierpienie?

 

169. Niech mój krzyk dotrze do Ciebie, Panie, przez swoje słowo daj mi zrozumienie!

 

Niebiańskie moce ulękły się, gdy ujrzały Cię martwego.

 

170. Niech moja modlitwa dojdzie do Ciebie, wybaw mnie według swojego słowa!

 

Daj odpuszczenie grzechów tym, którzy w miłości i bojaźni czczą cierpienia Twoje.

 

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi.

 

O, Boże mój, Trójco, Ojcze, Synu i Duchu, zmiłuj się nad światem.

 

I teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

 

Dziewico, pozwól Twoim sługom ujrzeć Zmartwychwstanie Twego Syna.

 

 

 

СТИХИРИ НА ХВАЛИТНИХ

 

Dziś grób dzierży Tego, który swoją mocą dzierży całe stworzenie. Kamień okrywa tego, który dobrocią napełnia niebo. Życie usnęło a piekło zadrżało, uwalniająć Adama z kajdan. Chwała Twej Opatrzności, o Dobry Jezu, przez którą dopełniłeś wszystkiego, dając nam, jak Bóg, wieczny odpoczynek i Twoje najświętsze zmartwychwstanie.

 

Cóż to za widowisko ujrzeliśmy? Co to za odpoczynek dzisiaj? To odwieczny Król, który przez cierpienie dopełniając zbawienia, spoczął w grobie i daje nam nowy odpoczynek. Jemu śpiewajmy: Powstań, Boże, osądź ziemię, albowiem królujesz na wieki i masz niezmiernie wielkie miłosierdzie.

 

Przybądźcie i zobaczcie na nasze Życie, leżące w grobie, aby ożywić tych, którzy spoczywają w grobach! Przybądźcie dzisiaj i zobaczcie na śpiącego z pokolenia Judy i wołajmy zgodnie z proroctwem do Boga naszego: Położyłeś się i spałeś jak lew. Kto sprawi, żebyś powstał, Królu? (Rdz 49,9) Ale powstań o własnych siłach, Panie, który dobrowolnie oddałeś się za nas - chwała Tobie!

 

Józef Arymatejczyk uprosił ciało Jezusa i pochował je w swoim nowym grobie, albowiem Jezusowi należało wyjść z grobu, jak z pałacu. Chwała Tobie Panie, za to żeś pokonał moc śmierci i otworzył ludziom bramę raju.

 

Nastał wielki dzień, który przed wiekami proroczo przepowiedział Mojżesz, mówiąc: Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął Jednorodzony Syn Boży po całej swej pracy, którą wykonał. On, dokonując zbawienia przez śmierć, odpoczął swoim ciałem a przez zmartwychwstanie powrócił do tego, kim był, dając nam życie wieczne, jako jedyny miłosierny i łaskawy.

 

СТИХИРА ПІСЛЯ ВЕЛИКОГО СЛАВОСЛОВ’Я

 

Przybądźcie, uczcić niezapomnianego Józefa z Arymatei, który przyszedł nocą do Piłata i urosił ciało Dawcy Życia wszystkich, mówiąc: Wydaj mi tego bezdomnego, nie mającego miejsca, gdzie by głowę mógł położyć. Wydaj mi tego Wędrowca, którego wydał na śmierć jego niegodziwy uczeń. Wydaj mi tego przybysza, którego Matka widząc ukrzyżowanego płakała mówiąc: Współczuję Ci dziecino moja Biada mi, światłości moja i serce moje ukochane! Albowiem to, co przepowiedział Symeon w świątyni, dziś się spełniło:  Moją duszę miecz przeniknął. Lecz przemień płacz mój w radość Twego zmartwychwstania. Składam hołd męce Twej Chryste i Twojemy świętemu Zmartwychwstaniu!

 

NIESZPORY

 

Przyjmij nasze wieczorne modlitwy, święty Panie i udziel nam przebaczenia grzechów, albowiem dzięki Tobie świat ujrzał  zmartwychwstanie.

 

Chwała Tobie Panie Jezu Chryste, albowiem Twoja męka, oszczędziła nam cierpienia,  a dzięki Twemu zmartwychwstaniu zostaliśmy wyzwoleni od rozkładu.

 

Dziś piekło jęczy i lamentuje: Lepiej byłoby dla mnie nie przyjmować Zrodzonego z Maryi! Albowiem przyjściem swoim zniszczył On moje panowanie i skruszył miedzianą bramę; dusze, które dotąd  dzierżałem, wskrzesił jako Bóg.  Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.

 

Dziś piekło jęczy i zawodzi: Moją władzę odebrano mi albowiem przyjąłem zmarłego Jezusa jak jednego z umarłych, lecz nie mogę go w żaden sposób zatrzymać, a wraz z nim – tracę wszystkich, którzy byli pod moją władzą. Miałem tu zmarłych z pradawnych wieków, ale On wszystkich wskrzesza! Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.

 

Dziś piekło jęczy i woła: Moje królestwo odeszło! Mimo iż Pasterz został ukrzyżowany, to jednak wskrzesił Adama. Straciłem tych, nad którymi panowałem, a wszystkich, których siłą połknąłem, musiałem uwolnić. Ukrzyżowany opustoszył groby, i moc śmierci osłabił. Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.

 

Nastał wielki dzień, który przed wiekami proroczo przepowiedział Mojżesz, mówiąc: Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął Jednorodzony Syn Boży po całej swej pracy, którą wykonał. On, dokonując zbawienia przez śmierć, odpoczął swoim ciałem a przez zmartwychwstanie powrócił do tego, kim był, dając nam życie wieczne, jako jedyny miłosierny i łaskawy.

 

Wysławiajmy Maryję Dziewicę: chwałę całego świata, która wyszła od ludzi i zrodziła Pana, bramę niebiańską, pieśń anielską i ozdobę wiernych. Stała się bowiem niebem i świątynią Boskości. Ona to zburzyła barierę wrogości, ustanowiła pokój i otworzyła królestwo. Albowiem mając w niej oparcie w wierze pozyskaliśmy obrońcę - Pana, który się z niej narodził. Przeto bądźcie silni, ludzie Boga, bądźcie mocni, On bowiem zwycięży jako Wszechmocny.