PORZEB JEZUSA

MODLITWA PRZY GROBIE JEZUSA

PORZEB JEZUSA

KANON

Pieśń 1: Jak młode dziewice śpiewajmy chwalebnemu Panu, który w pradawnych czasach pogrążył  w morskich falach prześladowcę i tyrana, ratując tym samym swoje dzieci.

 

Panie mój Boże, śpiewam pieśni żałobne i pieśń nagrobną Tobie, który swoim pogrzebem otworzyłeś mi wejście do życia, a swoją śmiercią zabiłeś śmierć i piekło.

 

W górze - na tronie, na dole - w grobie, niebiańscy i ziemscy, rozmyślając nad Twoją śmiercią, mój Zbawicielu, strwożyli się albowiem ujżeli martwego Dawcę Życia.

 

Aby napełnić wszystko swoją chwałą, zstąpiłeś w głąb ziemi; moja natura, która pochodzi od Adama, nie ukrywała się przed Tobą i mnie pogrzebanego wskrzeszasz, swoim miłosierdziem.

 

Pieśń 3: Stworzenie zadrżało widząć na Golgocie ukrzyżowanego i z wielkiego przerażenia  zawołało: nie ma świętego prócz Ciebie, Panie,  któryś na morzach osadził ziemię.

Wieloma znakami przepowiedziałeś swój pogrzeb, Panie, a teraz, jak Bóg, objawiłeś swoje tajemnice przebywającym w otchłani, którzy wołali: nie ma świętego prócz Ciebie, Panie.

 

Rozpościerając  ręce Zbawicielu zjednoczyłeś przed wiekami rozproszonych  a owinięty w całun uwięzionych z grobu wyzwoliłeś, którzy wzywają: nie ma świętego prócz Ciebie, Panie.

 

Niezmierzony  i miłosierny Panie w grobie zapieczętowany zostałeś  z własnej woli, a przez to nam okazałeś moc siły swojej, albowiem nie ma świętego prócz Ciebie, Panie.

 

Сідальний: Żołnierze, strzegący Twojego grobu, Zbawicielu, padli jak martwi od blasku anioła, który objawił się i oznajmił niosącym mirrę kobietom o Twoim zmartwychwstaniu. Wychwalamy Cię, Zwycięzco nad zepsuciem śmierci, kłaniamy się Tobie, naszemu jedynemu Bogu, któryś powstał z martwych.

 

Pieśń 4: Widząc Twoje boskie wyczerpanie na krzyżu, Habakuk, przerażony, powiedział: Ty, miłosierny, zniszczyłeś moc silnych, schodząc do piekła jako Wszechmogący.

 

Dzisiaj uświęciłeś siódmy dzień, który w pradawnych czasach pobłogosławiłeś dla odpoczynku od pracy, albowiem, mój Zbawicielu, Ty wszystkiemu dajesz odpocznienie i odnowienie, a  szanując spoczynek szabatu, uczysz nas go przestrzegać.  

 

Kiedy zwyciężyłeś Boską mocą, Twoja dusza oddzieliła się od ciała, wtedy swoją mocą, Słowo, zerwałeś kajdany śmierci i piekła.

 

Piekło spotkało cię, Słowo, i strwożyło się, widząc zranionego Człowieka i Boga Wszechmogącego, i umarło z powodu tego strasznego dla siebie wydarzenia.

 

Pieśń 5: Ujrzawszy niezachodzącą światłość  Twego Boskiego Objawienia, Chryste, które w łaskawości swojej nam się ukazało, Izajasz, czuwając w nocy, zawołał: Ożyją Twoi umarli, zmartwychwstaną ich trupy, obudzą się i krzykną z radości spoczywający w prochu. (Iz 26,19)

 

Ty odnawiasz  ziemskie, Stwórco, stając się osobą ziemską, a całun i grób odsłaniają tajemnicę, która jest w Tobie, Słowo: Józef z Arymatei, zamienia twoich bliskich, przygotowuje Cię do pogrzebu i tym samym w majestacie Jego przywraca nam godność.

 

Śmiertelne i umarłe, zniszczalne i porzebane Tyś przemienił  w niezniszczalną Boską naturę, albowiem Twoje ciało, Panie, nie uległo zepsuciu. Swoją zaś niezgłębioną Duszę, nie pozostawiłeś w otchłani.

 

Dzięki zrodzeniu z Niepokalanej Dziewicy i przeszycia włócznią w żebro, mój Stwórco, odnowiłeś starodawną Ewę; Adama, który nadprzyrodzenie zasnął naturalnym snem, Ty, Wszechmogące Życie, wskrzesiłeś  ze snu i zepsucia.

 

Pieśń 6: Jonasz został połknięty lecz nie pozostał w paszczy wieloryba - Twój pierwowzór, Chryste, któryś oddał się cierpieniu i pogrzebaniu, albowiem wychodząc z grobu jak z morskiej bestii Jonasz; upominałeś strażników przy grobie: na próżno i nadaremnie stróżujecie, a miłosierdziem Bożym gardzicie.

 

Torturowali Cię, aleś Ty, Słowo, nie oddzieliłeś się od ciała, które przyjąłeś. Chociaż Twoja Świątynia została zniszczona podczas męki, to już wtedy Boskość i natura ludzka tworzyły w Tobie jedność, albowiem w obu naturach jesteś Synem, Słowem Bożym, Bogiem i Człowiekiem.

 

Dla ludzi, a nie dla Boga, grzech Adama był śmiertelny, a chociaż Twoja ziemska natura ucierpiała, boskość pozostała niedostępna dla cierpienia, a Twoje przemijanie zamieniłeś w niezniszczalne i ukazałeś niezniszczalne źródło życia przez zmartwychwstanie.

 

Piekło wciąż panuje nad ludzkością, lecz nie na zawsze, ponieważ leżąc w grobie, Tyś, nieśmiertelny, swoją życiodajną ręką zniszczyłeś moc śmierci i przebywającym od wieków otchłani ogłosiłeś prawdę wyzwolenia, Zbawicielu, stawszy się pierworodnym spośród umarłych.

 

Kondakion: Ten, który zamknął otchłań, jest widziany jako martwy, a mirrą namaszczony i owinięty całunem leży w grobie Nieśmiertelny, jak śmiertelnik. Niewiasty przyszły, aby go namaścić mirrą, gorzko płacząc i wołając: Ten szabat jest błogosławiony, albowiem w nim Chrystus zasnąwszy trzeciego dnia Zmartwychwstał.

 

Ikos: Pan świata  został wywyższony na krzyżu i całe stworzenie płacze, widząc Go ukrzyżowanego, nagiego na drzewie. Słońce ukryło swoje promienie i gwiazdy zgasły, ziemia zatrzęsła się z wielkiego strachu i morze uciekło, ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać. Groby się otworzyły i wiele ciał Świętych, którzy umarli, powstało; piekło jęczy w posadach, a Żydzi spiskują, aby oczernić zmartwychwstanie Chrystusa. Niewiasty wołają: Ten szabat jest błogosławiony, albowiem w nim Chrystus zasnąwszy trzeciego dnia Zmartwychwstał.

 

Pieśń 7: Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże w swoich cudach niesłychanych, albowiem trzech młodzieńców  Azariasza, Hananiasza i Miszaela uwolniwszy  z pieca ognistego, sam zostałeś złożony martwy w grobie bez tchu, dla naszego zbawienia.

 

Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże, albowiem porażone zostały piekło w samo serce i jęczy palone ogniem bóstwa, przyjmując zranionego włócznią w żebra dla naszego zbawienia.

 

Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże, albowiem bogactwem napełniony został grób przyjąwszy śpiącego Stwórcę, stając się skarbnicą boskiego życia dla naszego zbawienia.

 

Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże, albowiem według prawa ludzkiej natury złożono Cię w grobie Dawco Życia i  źródło naszego zmartwychwstania.

 

Błogosławiony jesteś wybawicielu Boże, albowiem Jedno i nierozłączne było Bóstwo Chrystusa: zarówno w piekle, jak i w grobie, i w raju z Ojcem i Duchem, dla naszego zbawienia.

 

Pieśń 8: Niech się strwoży niebo, niech się zatrzęsą fundamenty ziemi, albowiem między zmarłymi znalazł się Żyjący w Niebiosach  i został złożony w niewielkim grobie. Młodzieńcy  błogosławcie, Kapłani śpiewajcie, narody chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

 

Zniszczono najczystszą Świątynię, lecz On odbuduje zrujnowany przybytek, pierwszego Adama: albowiem zstąpił Drugi Adam żyjący w Niebiosach, aż do głębin otchłani. Młodzieńcy  błogosławcie, Kapłani śpiewajcie, narody chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

 

Przepadła odwaga uczniów, lecz Józef z Arymatei widząc martwego i nagiego Boga wszystkich, śmiało poprosił Piłata o ciało Jezusa, kupił płótna, zdjął ciało z krzyża i złożył w grobie, wołając:  Młodzieńcy  błogosławcie, Kapłani śpiewajcie, narody chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

 

O cudotwórco, o miłosierny, o niewypowiedzianie cierpliwy, zniesławiony Boże Żyjący w Niebiosach z własnej woli  umierasz i pozwalasz się zapieczętować w grobie:  Młodzieńcy  błogosławcie, Kapłani śpiewajcie, narody chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

 

Pieśń 9: Nie płacz za mną, Matko, widząc w grobie Syna, którego poczęłaś dziewiczo w swym łonie, bo zmartwychwstanę i będę uwielbiony i jako Bóg wyniosę w chwale tych, którzy z wiarą i miłością Ciebie wychwalają.

 

W cudownym zrodzeniu Ciebie, Synu odwieczny, nie zaznałam bólu i byłam szczęśliwa, a teraz, gdy widzę Cię, mój Boże, martwego i bez tchu, miecz boleści przeraźliwie przebija moje serce. Lecz zmartwychwstań, abym również i ja mogła Cię uwielbiać.

 

Z mojej woli, Matko, ziemia mnie okrywa, lecz stróże piekieł drżą, widząc, że mam na sobie zakrwawione szaty męczeństwa. Albowiem krzyżem zwyciężyłem nieprzyjaciół i jak Bóg, zmartwychwstaniem wysławię Ciebie.

 

Niech się raduje całe stworzenie, niech się radują wszyscy ludzie na ziemi, albowiem wróg w piekle został schwytany. Niech kobiety wyjdą mi na spotkanie z mirrą. Uwolnię praojca Adama i pramatkę Ewę i trzeciego dnia zmartwychwstanę.

VI - WIELKA SOBOTA - WIELKI TYDZIEŃ

 

WIELKI TYDZIEŃ

WIELKA SOBOTA

 

JUTRZNIA

(JEROZOLIMSKA JUTRZNIA)

 

Szlachetny Józef Arymatejczyk zdjąwszy z drzewa Twoje święte ciało owinął je czystym całunem, i wonnościami namaściwszy w nowym złożył grobie. 

 

Nieśmiertelne Życie zstępując do piekieł, zniszczyło piekło blaskiem Swego bóstwa. Kiedy zaś  umarłych podźwignąłeś z głębin otchłani, wszystkie moce niebios wołały: „Dawco Życia, Chryste Boże nasz, chwała Tobie!”

 

Anioł przy grobie ukazał się kobietom niosącym wonności i zawołał: Namaszczać należy umarłych, Chrystus nie zaznał zepsucia.

 

PSALM 117

STACJA I

 

1.Szczęśliwi, którzy żyją nienagannie i postępują zgodnie z Prawem Pana.

 

Dawco Życia, jak mogłeś umrzeć? Jak znaleźć się w grobie? Zrójnowałeś królestwo śmierci i uwalniłeś z piekła umarłych.

 

3. Nie czynią nieprawości, lecz chodzą Jego drogami.

 

Wysławiamy Cię, Jezu Królu, czcimy śmierć i mękę Twoją, albowiem uratowałeś nas od śmierci.

 

4. Ty dałeś swoje nakazy, aby ich pilnie strzeżono.

 

Wszechmocny Królu, Jezu Chryste, który ustanowiłeś granice ziemi, przebywając w ciasnym grobie, wyzwoliłeś umarłych.

 

7. Będę Cię wysławiał ze szczerego serca, gdy się nauczę sprawiedliwych praw Twoich.

 

Jezu Chryste Dawco Życia, byłeś złożony w grobie, a swoją śmiercią zniszczyłeś śmierć i dałeś życie światu.

 

14. Bardziej się cieszę z Twoich wskazań niż z ogromnego bogactwa.

 

Schodząc do grobu Chryste, nadal byłeś Bogiem. Jest to dla nas tajemnica chwalebna.

 

24. Twoje napomnienia bowiem są dla mnie rozkoszą, moimi doradcami.

 

Zostałeś złożony w nowym grobie, Chryste, przez co odnowiłeś ludzką naturę i chwalebnie wskrzesiłeś ją z martwych.

 

32. Podążam drogą Twoich przykazań, bo mojemu sercu dodajesz otuchy.

 

Chrystus nasze Życie, umarł! Lecz wyzwolił śmiertelników od śmierci, dając życie każdemu.

 

Niech będzie uwielbiony Bóg Słowo, Bóg Ojciec i Bóg Duch Święty w swojej śmierci.

 

Wysławiamy Cię, Czysta Bogurodzico, i z wiarą wychwalamy złożonego w grobie Twojego Syna i naszego Boga.

 

STACJA II

 

Godzien jesteś uwielbienia Dawco Życia Chryste, albowiem zdruzgotałeś bramy piekła i zniszczyłeś przemoc diabła.

 

73. Twoje ręce mnie stworzyły i ukształtowały, oświeć mnie, a nauczę się Twoich przykazań.

 

Godzien jesteś uwielbienia Dawco Życia, albowiem  wyciągnąwszy ręce na krzyżu, zniszczyłeś moc wroga.

 

74. Patrzą się na mnie i cieszą bojący się Ciebie, bo pokładam nadzieję w Twoim słowie.

 

Ulękła się ziemia i ukryło się słońce, gdy Ty, Zbawicielu, Niegasnąca Światłość, Chryste, ciałem wstąpiłeś do grobu.

 

90. Twoja wierność po wszystkie pokolenia, umacniasz ziemię i trwa niewzruszona.

 

Bogobojny Józef z Arymatei w nowym grobie pogrzebał Cię, Zbawicielu, przy śpiewie żałobnych miłych Bogu pieśni przemieszanych ze łzami.

 

101. Trzymam się z dala od każdej złej ścieżki, aby przestrzegać Twojego słowa.

 

Kiedyś zszedł do grobu, Stwórco światła, światło słońca zaszło wraz z Tobą, ziemia zadrżała, głosząc, że jesteś Stwórcą wszystkiego.

 

106. Przysiągłem i tego dotrzymam, chcę strzec Twoich sprawiedliwych praw.

 

Gdy zstąpiłeś ciałem do grobu, Niezachodząca Światłości, słońce nie mogąc znieść tego widoku w południe zaciemniło się.

 

110. Bezbożni zastawili na mnie sidła, lecz nie odstąpiłem od Twoich nakazów.

 

Na krótki czas zasnęłaś Dobry Jezu w grobie i ożywiłeś umarłych, a gdy zmartwychwstałaś, wskrzesiłeś wszystkich od wieków spoczywających.

 

131. Otwieram usta i wzdycham głęboko, bo tęsknię do Twoich przykazań.

 

Niech w pieśniach będzie uwielbione Twoje ukrzyżowanie, Chryste, i Twoje złożenie do grobu, albowiem przez Twoje pogrzebanie wszyscy wierni zostali uwolnieni od śmierci.

 

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi.

 

Wiekuisty Boże, Odwieczny Synu i Duchu Święty, zawsze chroń pobożny naród i w swej litości  zbaw wszystkich.

 

I teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

 

Dobra i Niepokalana Matko Życia, Czysta Dziewico, chroń Kościół od nieszczęść i daj światu pokój.

 

STACJA III

 

132. Zwróć się ku mnie i zmiłuj nade mną jak zwykłeś czynić miłującym Twoje imię.

 

Józef Arymatejczyk zdjąwszy Cię z krzyża, owinął w całun i złożył w grobie.

133. Swoją obietnicą umocnij moje kroki, nie pozwól owładnąć mną żadnej niegodziwości.

 

O mój Chryste, mądre niewiasty poszły do grobu, niosąc przygotowane wonności.

 

136. Strumienie łez płyną z moich oczu, bo Twoje Prawo jest przekraczane.

 

Józefie Chwalebny, pochowaj ciało Chrystusa, Dawcę Życia.

144. Sprawiedliwość Twoich napomnień jest wieczna, daj mi je zrozumieć, a żył będę.

 

Józef i Nikodem, Stworzyciela pochowali tak jak grzebie się zmarłych.

 

156. Wielkie jest miłosierdzie Twoje, Panie, zgodnie z Twoim wyrokiem zachowaj mnie przy życiu!

 

Synu Boży, Królu wszystkich, mój Boże, mój Stwórco! Jakżeż zgodziłeś się na takie cierpienie?

 

169. Niech mój krzyk dotrze do Ciebie, Panie, przez swoje słowo daj mi zrozumienie!

 

Niebiańskie moce ulękły się, gdy ujrzały Cię martwego.

 

170. Niech moja modlitwa dojdzie do Ciebie, wybaw mnie według swojego słowa!

 

Daj odpuszczenie grzechów tym, którzy w miłości i bojaźni czczą cierpienia Twoje.

 

Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi.

 

O, Boże mój, Trójco, Ojcze, Synu i Duchu, zmiłuj się nad światem.

 

I teraz, i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

 

Dziewico, pozwól Twoim sługom ujrzeć Zmartwychwstanie Twego Syna.

 

 

 

СТИХИРИ НА ХВАЛИТНИХ

 

Dziś grób dzierży Tego, który swoją mocą dzierży całe stworzenie. Kamień okrywa tego, który dobrocią napełnia niebo. Życie usnęło a piekło zadrżało, uwalniająć Adama z kajdan. Chwała Twej Opatrzności, o Dobry Jezu, przez którą dopełniłeś wszystkiego, dając nam, jak Bóg, wieczny odpoczynek i Twoje najświętsze zmartwychwstanie.

 

Cóż to za widowisko ujrzeliśmy? Co to za odpoczynek dzisiaj? To odwieczny Król, który przez cierpienie dopełniając zbawienia, spoczął w grobie i daje nam nowy odpoczynek. Jemu śpiewajmy: Powstań, Boże, osądź ziemię, albowiem królujesz na wieki i masz niezmiernie wielkie miłosierdzie.

 

Przybądźcie i zobaczcie na nasze Życie, leżące w grobie, aby ożywić tych, którzy spoczywają w grobach! Przybądźcie dzisiaj i zobaczcie na śpiącego z pokolenia Judy i wołajmy zgodnie z proroctwem do Boga naszego: Położyłeś się i spałeś jak lew. Kto sprawi, żebyś powstał, Królu? (Rdz 49,9) Ale powstań o własnych siłach, Panie, który dobrowolnie oddałeś się za nas - chwała Tobie!

 

Józef Arymatejczyk uprosił ciało Jezusa i pochował je w swoim nowym grobie, albowiem Jezusowi należało wyjść z grobu, jak z pałacu. Chwała Tobie Panie, za to żeś pokonał moc śmierci i otworzył ludziom bramę raju.

 

Nastał wielki dzień, który przed wiekami proroczo przepowiedział Mojżesz, mówiąc: Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął Jednorodzony Syn Boży po całej swej pracy, którą wykonał. On, dokonując zbawienia przez śmierć, odpoczął swoim ciałem a przez zmartwychwstanie powrócił do tego, kim był, dając nam życie wieczne, jako jedyny miłosierny i łaskawy.

 

СТИХИРА ПІСЛЯ ВЕЛИКОГО СЛАВОСЛОВ’Я

 

Przybądźcie, uczcić niezapomnianego Józefa z Arymatei, który przyszedł nocą do Piłata i urosił ciało Dawcy Życia wszystkich, mówiąc: Wydaj mi tego bezdomnego, nie mającego miejsca, gdzie by głowę mógł położyć. Wydaj mi tego Wędrowca, którego wydał na śmierć jego niegodziwy uczeń. Wydaj mi tego przybysza, którego Matka widząc ukrzyżowanego płakała mówiąc: Współczuję Ci dziecino moja Biada mi, światłości moja i serce moje ukochane! Albowiem to, co przepowiedział Symeon w świątyni, dziś się spełniło:  Moją duszę miecz przeniknął. Lecz przemień płacz mój w radość Twego zmartwychwstania. Składam hołd męce Twej Chryste i Twojemy świętemu Zmartwychwstaniu!

 

NIESZPORY

 

Przyjmij nasze wieczorne modlitwy, święty Panie i udziel nam przebaczenia grzechów, albowiem dzięki Tobie świat ujrzał  zmartwychwstanie.

 

Chwała Tobie Panie Jezu Chryste, albowiem Twoja męka, oszczędziła nam cierpienia,  a dzięki Twemu zmartwychwstaniu zostaliśmy wyzwoleni od rozkładu.

 

Dziś piekło jęczy i lamentuje: Lepiej byłoby dla mnie nie przyjmować Zrodzonego z Maryi! Albowiem przyjściem swoim zniszczył On moje panowanie i skruszył miedzianą bramę; dusze, które dotąd  dzierżałem, wskrzesił jako Bóg.  Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.

 

Dziś piekło jęczy i zawodzi: Moją władzę odebrano mi albowiem przyjąłem zmarłego Jezusa jak jednego z umarłych, lecz nie mogę go w żaden sposób zatrzymać, a wraz z nim – tracę wszystkich, którzy byli pod moją władzą. Miałem tu zmarłych z pradawnych wieków, ale On wszystkich wskrzesza! Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.

 

Dziś piekło jęczy i woła: Moje królestwo odeszło! Mimo iż Pasterz został ukrzyżowany, to jednak wskrzesił Adama. Straciłem tych, nad którymi panowałem, a wszystkich, których siłą połknąłem, musiałem uwolnić. Ukrzyżowany opustoszył groby, i moc śmierci osłabił. Chwała, Panie, Twojemu krzyżowi i Twojemu zmartwychwstaniu.

 

Nastał wielki dzień, który przed wiekami proroczo przepowiedział Mojżesz, mówiąc: Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął Jednorodzony Syn Boży po całej swej pracy, którą wykonał. On, dokonując zbawienia przez śmierć, odpoczął swoim ciałem a przez zmartwychwstanie powrócił do tego, kim był, dając nam życie wieczne, jako jedyny miłosierny i łaskawy.

 

Wysławiajmy Maryję Dziewicę: chwałę całego świata, która wyszła od ludzi i zrodziła Pana, bramę niebiańską, pieśń anielską i ozdobę wiernych. Stała się bowiem niebem i świątynią Boskości. Ona to zburzyła barierę wrogości, ustanowiła pokój i otworzyła królestwo. Albowiem mając w niej oparcie w wierze pozyskaliśmy obrońcę - Pana, który się z niej narodził. Przeto bądźcie silni, ludzie Boga, bądźcie mocni, On bowiem zwycięży jako Wszechmocny.

V - WIELKI PIĄTEK - WIELKI TYDZIEŃ

 

WIELKI TYDZIEŃ

WIELKI PIĄTEK

(NABOŻEŃSTWO MĘKI CHRYSTUSA)

 

JUTRZNIA

1. Ewanelia wg Św. Jana 13, 31-18,1

 

Antyfona 1: Powstali królowie ziemi i książęta zeszli się razem przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi. (Dz 4,26)

 

Szepcą przeciw mnie wszyscy, co mnie nienawidzą i obmyślają moją zgubę: (Ps.41,8 ) Nie opuszczaj mnie, Panie, mój Boże (Ps. 38,22)

 

Antyfona 2: Judasz pospieszył do niegodziwych uczonych w Piśmie mówiąc: "Co chcecie mi dać, a ja Go wam wydam?" (Mt 26,15) Gdy spiskowali przeciwko Tobie, Panie, Ty sam niewidzialnie stałeś między nimi. Znawco ludzkich serc, oszczędź dusze nasze!

 

Antyfona 3: Gdy Pan, wskrzesił Łazarza, dzieci hebrajskie wołały Miłosiernemu Hosanna! Lecz niegodziwy Judasz nie mógł tego pojąć.

 

Na ostatniej wieczerzy, Chryste Boże, powiedziałeś Swoim uczniom:  „Jeden z was Mnie zdradzi”. (J 13:21) Lecz niegodziwy Judasz nie mógł tego pojąć.

 

„Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie”. (Mt 26, 41) Ostrzegałeś Chryste Boże, swoich uczniów. Lecz niegodziwy Judasz nie mógł tego pojąć.

 

Wybaw od wszelkich nieszczęść sługi Twoje, Bogurodzico Dziewico, albowiem po Bogu wszyscy uciekamy się do Ciebie jako do muru obronnego i Orędowniczki.

 

Podczas spożywania ostatniej wieczerzy, wraz z uczniami, wiedząc o planowanej zdradzie, zdemaskowałeś Judasza, mimo iż wiedziałeś, że się nie nawróci, chciałeś jednak, aby wszyscy wiedzieli, że oddajesz się z własnej woli, aby uwolnić świat od zła. Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!

 

2. Ewangelia wg Św. Jana 18,1-28

 

Antyfona 4: Dziś Judasz opuszcza Mistrza i przyjmuje diabła. Zaślepiony żądzą chciwości i spowity ciemnością, odchodzi od Światła. Albowiem jakże może spoglądać na Światłość ten kto sprzedał Światłość za trzydzieści srebrników?  Lecz Ten, który cierpiał za świat, zajaśniał nad nami. Przeto wołamy do Niego: Chwała Tobie, cierpiący i litujący się nad ludźmi Panie!

 

Antyfona 5: Uczeń zgodził się na cenę za Mistrza i sprzedał Pana za trzydzieści srebrników, zdradzieckim pocałnkiem wydając Go niegodziwcom na śmierć.

 

Antyfona 6: Dzisiaj Judasz czuwa, aby zdradzić Pana,  odwiecznego Zbawiciela świata, który nasycił wielki tłum pięcioma bochenkami chleba. Dzisiaj niegodziwy Judasz wypiera się Nauczyciela. Ten, który był uczniem, za srebrniki wydaje Mistrza,  sprzedając tego, który ludzi manną nasycił.

 

Zmierzająć na dobrowolną mękę Panie, upominałeś swoich ucznów: Jeśli, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną, jakże obiecujecie umrzeć za Mnie. Spójrzcie na Judasza! On nie śpi, lecz czuwa, aby mnie niegodziwcom sprzedać. Wstańcie i módlcie się, aby nikt z was się nie zaparł,  gdy ujrzycie mnie na Krzyżu! Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!

 

Witaj Bogurodzico, albowiem zrodziłaś Pana, którego niebiosa ogarnąc nie mogą.  Witaj Dziewico, o której prorocy prorokowali. Wesel się, albowiem dzięki Tobie zajaśniał wśród nas Emanuel. Witaj Matko Chrystusa, naszego Boga!

 

Jak Judaszu, stałeś się zdrajcą Zbawiciela? Czyż odzielił cię Pan do grona apostołów? Czyż naprawdę pozbawił cię daru uzdrawiania? A może nie dopuścił cię do stołu podczas ostatniej wieczerzy z innymi? Może ominął cię podczas obmycia stóp wszystkim?  O iluż to  łaskach zapomniałeś! Teraz bowiem ujawnia się całe twoje niewdzięczne usposobienie i głoszona jest Jego niezrównana cierpliwość  i wielkie miłosierdzie.

 

3. Ewangelia wg Św. Mateusza 26,57-75

 

Antyfona 7: Tyś, Panie, pośród wielkiego cierpienia, powiedziałeś niegodziwcom, którzy Cię pojmali:  „Choćbyście zwyciężyli Pasterza i rozproszyli dwanaście owiec, uczniów Moich to mógłbym poprosić Ojca mojego, a zaraz wystawiłby Mi więcej niż dwanaście zastępów aniołów? Jednak okazuję wielkoduszną cierpliwość, aby się spełniło to, co wam objawiłem przez moich proroków, ukryte i tajemne." Chwała Tobie Panie!

 

Antyfona 8: Powiedzcie bezbożni: Coż usłyszeliście od naszego Zbawiciela? Czyż nie wyjaśnienie prawa i nauk proroków? Jak więc śmieliście wydać Piłatowi Tego, który jest z Boga - Słowo Boże i Zbawiciela dusz naszych?

 

Antyfona 9: Spełniło się to, co powiedział prorok Jeremiasz: Wzięli trzydzieści srebrników, zapłatę za Tego, którego oszacowali synowie Izraela. (Mt 27,9) Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie. Duch wprawdzie jest ochoczy, ale ciało słabe. Przeto czuwajcie. (Mt 26,41)

 

Piotr trzykrotnie zaparł się Ciebie. Wspomniał na słowo Twoje, któreś mu powiedział:  i z żalu gorzko zapłakał. Boże, oczyść mnie i ratuj!

 

My, wezwani z narodów, wysławiamy Cię, czysta Bogurodzico, albowiem Tyś zrodziła Chrystusa Boga naszego, który od potępienia ludzi wyzwolił.

 

O, jakże Judasz, niegdyś Twój uczeń, naważył się uknuć zdradę przeciwko Tobie! Złoczyńca i niegodziwiec podstępnie wziąwszy z Tobą udział w ostatniej wieczerzy, poszedł do kapłanów mówiąc: „Co mi dacie, a ja wam wydam, Tego który złamał prawo i zbezcześcił szabat?” Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!

 

4. Ewangelia wg Św. Jana 18, 28-19, 16

 

Antyfona 10: Ten, który światłem okryty jest jak płaszczem (Ps. 104,2) stał nagi na sądzie i otrzymał cios w policzek z rąk, które stworzył. Naród występny przybił do Krzyża Pana chwały. Wtedy zasłona przybytku rozdarła się i słońce się zaćmiło (Łk 23,45) nie mogąc znieść widoku znieważanego Boga, przed którym drży cały świat. Oddajmy Mu Pokłon!

 

Antyfona 11: Za dobro, które wyświadczyłeś swojemu ludowi, skazano Cię na ukrzyżowanie. Podano Ci pić  ocet z żółcią. Oddaj im, Panie, według ich uczynków, albowiem nie zrozumieli uniżenia Twego.

 

Antyfona 12: Powiedział Pan do Żydów: Ludu mój ludu, cóżem ci uczynił. W czymem zasmucił, albo w czym zawinił? Jam przywucił wzrok ociemniałym, trędowatych oczyścił, paralityka z łóżka podniosłem. Czym mi odpłaciłeś ludu mój? Za mannę - żółcią, za wodę - octem, zamiast miłości do mnie przybiłeś mnie gwoździami do krzyża. Przeto nie będę już dłużej tego tolerował. Powołam do Siebie inne narody i będą mnie wielbić z Ojcem i Duchem, a ja dam im życie wieczne.

 

Stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem: «Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, słuchajcie tego, co mówię:  „Oto Świątynia, którą zniszczylicie! Oto Baranek którego przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście składając do grobu. Lecz zmartwychwstał swoją własną mocą. Mężowie Judejczycy nie łudźcie się! Albowiem On jest Tym, który was przeprowadził przez Morze Czerwone  i żywił was na pustyni; On jest życiem, światłem i pokojem dla świata!”

 

Witaj, Maryjo, Bramo Króla chwały, przez którą przeszedł tylko jeden Najwyższy i zostawił ją ponownie zapieczętowaną dla zbawienia dusz naszych. (Ez 44,1-3)

 

Tego dnia kiedy Bóg stanął przed Kajfaszem, tegoż dnia kiedy, Sędzia świata, wydał się na osądzenie Piłatowi, moce niebios zadrżały ze strachu, kiedy zostałeś wywyższony na krzyżu między łotrami. Tak wypełniło się słowo Pisma: W poczet złoczyńców został zaliczony, aby ludzkość została zbawiona. Chwała Tobie Miłosierny Panie!

 

5. Ewangelia wg Św. Mateusza 27,3-32

 

Tłum domagał się, aby Piłat Cię ukrzyżował, Panie.  Mimo, iż nie znalazł w Tobie winy, uwolnił Barabasz, Ciebie zaś sprawiedliwego potępili przyjmując na siebie piętno morderców. Odpłać mi Pan według ich uczynków, albowiem zamyślili zło przeciw Tobie.

 

Antyfona 14: Tyś, Panie, do grona swoich towarzyszy drogi przyjąłeś złodzieja,  który splamił krwią swoje ręce. Przeto i nas dołacz do Swego grona, albowiem Jesteś łaskawy i miłosierny.

 

Antyfona 15: Dzisiaj na krzyżu zawisł Ten, który stworzył ziemię i wody. Na króla aniołow założono cierniową koronę. W szkarłat, na zniewżenie, przyodziano Tego, który niebo przyodziewa obłokami.  Spoliczkowany został Ten, który oczyścił Adama w wodach Jordanu. Oblubieniec Kościoła zostaje przybity gwoździami. Syn Dziewicy zostaje przebity włócznią. Wielbimy Twoją bolesną mękę, Chryste! Wielbimy Twoją bolesną mękę, Chryste! Wielbimy Twoją bolesną mękę, Chryste! Ukaż nam swoje chwalebne zmartwychwstanie.

 

Krzyż Twój, Panie, to życie i obrona dla ludu Twego, i w Nim pokładamy nadzieję, śpiewając Tobie:  ratuj nas, ukrzyżowany Boże.

 

Gdy Twoja Matka, Chryste, ujżała Cię wiszącego na krzyżu, wołała:  Jakżeż straszną tajemnicę widzę, Synu mój? Jakżeż umierasz ciałem rozpostarty na krzyżu, Ty, który wszystkim życie dajesz?

 

Odkupiłeś nas Panie od przekleństwa prawa, Swoją drogocenną Krwią. Przybity do Krzyża i przebity włócznią, dałeś ludziom nieśmiertelność.  Chwała Tobie, nasz Zbawicielu.

 

6. Ewangelia wg Św. Marka 15,16-32

 

Módlmy się jednomyślnie wszyscy wierni, abyśmy godnie chwalili Ojca i Syna i Ducha Świętego. Jedność Boskości, istniejącą w trzech Osobach, nie zmieszaną, prostą, niepodzielną i niedostępną, przez którą zostaliśmy uwolnieni od kary ognistej.

 

Przez wstawiennictwo Twojej Matki, Chrystusa, która zrodziła Cię w dziewiczym poczęciu, a po narodzeniu prawdziwie pozostała Niepokalaną Dziewicą. Bądź dla nas miłosierny, Panie  i daj przebaczenie grzechów tym, którzy nieustannie wołają: wspomnij na mnie Zbawicielu, gdy przyjdziesz do swego królestwa.

 

7. Ewanelia wg. Św. Mateusza 27,33-54

 

PSALM 51: Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, w ogromie swej litości zgładź nieprawość moją. Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego. Uznaję bowiem nieprawość moją, a grzech mój jest zawsze przede mną. Przeciwko Tobie samemu zgrzeszyłem i uczyniłem, co złe jest przed Tobą, Abyś okazał się sprawiedliwy w swym wyroku i prawy w swoim sądzie. Oto urodziłem się obciążony winą i jako grzesznika poczęła mnie matka. A Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, naucz mnie tajemnic mądrości. Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję. Spraw, abym usłyszał radość i wesele, niech się radują kości, które skruszyłeś. Odwróć swe oblicze od moich grzechów i zmaż wszystkie moje przewinienia. Stwórz, Boże, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha. Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego. Przywróć mi radość Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ofiarnym. Będę nieprawych nauczał dróg Twoich i wrócą do Ciebie grzesznicy. Uwolnij mnie, Boże, od kary za krew przelaną, Boże, mój Zbawco, niech sławi mój język sprawiedliwość Twoją. Panie, otwórz wargi moje, a usta moje będą głosić Twoją chwałę. Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz. Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz. Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci, odbuduj mury Jeruzalem. Wtedy przyjmiesz prawe ofiary: dary i całopalenia, wtedy składać będą cielce na Twoim ołtarzu.

 

8. Ewanelia wg. Św. Łukasza 23,32-49

 

KANON

 

Pieśń 5: Z rana modlę się do Ciebie, któryś ze względu na swoją łaskawość poniżyłeś się  i niewzruszony, do męki doszedłeś Słowo Boga, przynosząć mi  pokój i miłosierdzie.

 

Po umyciu nóg i oczyszczeniu się teraz w Komunii Twego Boskiego Sakramentu, Chryste, słudzy Syjonu wstąpili z Tobą na wysoką Górę Oliwną, wysławiając Twoje miłosierdzie.

 

Jezus powiedział do swoich ucznów: Spójrzcie, nie lękajcie się! Albowiem dopełnił się czas Mego wzięcia. Przybiją Mnie rękami bezbożnych do krzyża i zabiją. Wszyscy zwątpicie we Mnie i opuścicie mnie. Jednakże Ja was zgromadzę, abyście głosili Moje miłosierdzie.

 

 

Przyjdźcie wszyscy, wielbić Ukrzyżowanego za nas, albowiem Maryja ujrzawszy Go na krzyżu rzekła:  Chociaż byłeś zamęczony na ukrzyżu, nadal jesteś moim Synem i moim Bogiem.

 

Kiedy Najświętsza Maryja Panna ujrzała swojego Syna, jak baranka prowadzonego na mękę, razem z innymi niewiastami poszła z rozpuszczonymi włosami, wołając: Dokąd zmierzasz, moje Dziecię? Dlaczego się tak spieszysz? Czyżyby na kolejne wesele w Kanie Galilejskiej, aby zamienić wodę w wino? Czy mam iść z Tobą, mój Synu, czy powinnam poczekać, aż wrócisz? Powiedz mi chociaż słowo, Słowo Boże, nie przechodź obok mnie w milczeniu, dzięki któremu jestem Niepokalaną. Albowiem jesteś moim Synem i moim Bogiem.

 

Pieśń 8: Boże dzieci, zawstydziły monumentalną nienawiść przeciwników Chrystusa, na próżno niecnie knując zło. Usiłują zabić Dawcę Życia, którego całe stworzenie błogosławi, wysławiając na wieki.

 

Oddalcie teraz sen z waszych powiek, powiedziałeś do swoich uczniów, Chryste, - czuwajcie i modlcie się, abyście nie ulegli pokusie. A zwłaszcza ty, Szymonie, bo im jesteś silniejszy, tym silniejsza będzie twoja pokusa. Zrozum mnie, Piotrze. Mnie którego całe stworzenie błogosławi, wysławiając na wieki.

 

Powiedział Piotr do Jezusa: Choćby wszyscy zwątpili w Ciebie, ja nigdy nie zwątpię. Choćby mi przyszło umrzeć z Tobą, nie wyprę się Ciebie. (Mt 26,33) Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie, (Mt 16,17) którego całe stworzenie błogosławi, wysławiając na wieki!

 

Tak jak Ci to objawiłem, wyrzekniesz się Mnie, Szymonie Piotrze, i uczynisz to niebawem. Podejdzie do Ciebie jakaś służąca i zlękniesz się,  mówi Pan. Lecz gorzko płacząc, znajdziesz mnie łaskawego, którego całe stworzenie błogosławi, wysławiając na wieki!

 

Pieśń 9: Czcigodniejszą od Cherubinów i nieporównanie sławniejszą od Serafinów, która nieskazitelnie Boga Słowo narodziłaś, i jesteś Bogurodzicą, Ciebie wysławiamy.

 

Zgubna zgraja, nienawidzących Boga, i tłum kłamliwych morderców, stanął przed Tobą, Chryste, i jak przestępcę wleczono Stworzyciela. Bądź uwielbiony.

 

Bezbożni, nie rozumiejąc Prawa, na próżno studiowali prorocze słowa, jak baranka poprowadzili cię aby bezprawnie zabić naszego Mistrza, którego wysławiamy.

 

Bądź uwielbiony Jezu, albowiem kapłani wraz z uczonymi w Piśmie, zamierzając zabić Dawcę Życia, wydając Cię na śmierć.

 

Przesłuchiwali Ciebie jak sfora dzikich besti, składając fałszywe świadectwa, i bijąc po policzkach, Królu. Znosząc te męki, zbawiłeś wszystkich.

 

Panie, tego dnia uczyniłeś godnym raju Dobrego Łotra, zbaw i mnie oświecająć Drzewem Krzyżą.

 

9. Ewanelia wg. Św. Jana 19,25-37

 

Dopuściłeś się dwóch złch uczynków, mój pierworodny synu Izraelu: opuściłeś mnie, źródło wody żywej, i wykopałeś sobie zatrutą studnię. Rozpostrłeś mnie na krzyżu a wyprosiłeś uwolnienie Barabasza. Niebo przeraźniło się a słońce skryło swoje promienie. Bez bojaźni, ludu mój, wydałeś Mnie na śmierć. Przebacz im Ojcze Święty, bo nie wiedzą, co uczynili.

 

Każda część Twojego świętego ciała została za nas pohańbiona: głowa – od korony cierniowej, twarz - od plwocin, policzki - od uderzeń pięścią, usta - od żółci zmieszanej z octem, uszy - od bluźnierczych przekleństw, ramiona - od biczowania, dłonie - od trzciny, całe ciało - od ukrzyżowania, ręce i nogi - od gwoździ, żebra - od włóczni. Wszechmogący Zbawicielu, który cierpiąc za nas uwalniłeś nas od żądzy grzechu, pochyl się nad nami miłosiernie i ratuj nas.

 

Gdy Cię ukrzyżowali, Chryste, całe stworzenie widząc to zadrżało, fundamenty ziemi zatrzęsły się w bojaźni przed Twoją potęgą. Naród, który wywyższył cię na krzyżu, osądził sam siebie. Zasłona przybytku rozdarła się na dwoje z góry na dół; ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać. Groby się otworzyły i wiele ciał Świętych, którzy umarli, powstało. Setnik zaś widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, zląkł się bardzo.  A Matka Twoja, płacząc w matczynym żalu, wołała: "Jakżeż nie płakać i nie bić się w smutku w pierś, widząc Cię nagim, i jak złoczyńce wiszącym na krzyżu?" Chryste, mimo iż ukrzyżowany i pogrzebany, powstaniesz  z martwych. Chwała Tobie Panie.

Rozebrali Mnie z szat i narzucili na Mnie płaszcz szkarłatny, włożyli mi na głowę koronę cierniową, а w prawicę moją dali mi trzcinę, abym mógł ich roztrzaskać jak naczynia garncarza.

 

Ramiona me oddałem na biczowanie i nie odwróciłem mej twarzy od plwocin. Stanąłem w pretorium na sądzie Piłata i przyjąłem Krzyż dla zbawienia świata.

 

10. Ewanelia wg. Św. Marka 15,43-47

 

Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. Chwalimy Cię. Błogosławimy Cię. Wielbimy Cię. Wysławiamy Cię. Dzięki Ci składamy, bo wielka jest chwała Twoja. Panie, Boże, królu nieba, Boże, Ojcze wszechmogący. Panie Synu Jednorodzony, Jezu Chryste. Panie, Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. Który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. Który gładzisz grzechy świata, przyjm błaganie nasze. Który siedzisz po prawicy Ojca, zmiłuj się nad nami. Albowiem tylko Tyś jest święty. Tylko Tyś jest Panem. Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste, z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. Amen. Każdego dnia będę Ciebie błogosławił i wysławiał imię Twoje na wieki, i na wieki wieków. Panie, byłeś nam ucieczką z pokolenia na pokolenie. A ja mówię: Panie, zmiłuj się nade mną, uzdrów duszę moją, albowiem zgrzeszyłem przeciw Tobie. Panie, do Ciebie przybiegam, naucz mnie czynić wolę Twoją, albowiem Ty jesteś Bogiem moim, albowiem w Tobie jest źródło życia, w światłości Twojej ujrzymy światłość. Niech łaska Twoja trwa nad tymi, co znają Ciebie. Pozwól nam, Panie, w dniu tym od grzechu ustrzec się. Błogosławiony jesteś, Panie, Boże ojców naszych, i chwalebne, i wysławione jest imię Twoje na wieki. Amen. Niech będzie miłosierdzie Twoje, Panie, nad nami, jak mieliśmy nadzieję w Tobie. Błogosławiony jesteś, Panie, naucz mnie przykazań Twoich. Błogosławiony jesteś, Władco, daj mi zrozumieć przykazania Twoje. Błogosławiony jesteś, Święty, oświeć mnie przykazaniami Twoimi. Panie, miłosierdzie Twoje na wieki, nie gardź dziełem rąk Twoich. Tobie przynależy sława, Tobie przynależy pieśń, Tobie chwała przynalezy, Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

 

11. Ewanelia wg. Św. Jana 19,38-42

 

Całe stworzenie przeistoczyło się, w bojaźni, widząc Ciebie Chryste wiszącego na krzyżu. Zaćmiło się słońce i zadrżały fundamenty ziemi, wszystko współczuło Temu, który wszystko stworzył. O Panie, któryś z własnej woli za nas cierpiał rany - chwała Tobie!

 

Ludzie bezprawi i niegodziwi, czemuż to  knujecie szaleńczy plan? Czemuż to  skazaliście Dawce życia na śmierć? Jakiż, wielki cud! Stwórca świata oddaje się w ręce bezbożnych, w miłosierdziu swoim pozwala się ukrzyżować,  aby wybawić z piekła więźniów, którzy wołają: Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!

 

Gdy dzisiaj Niepokalana Dziewica przyszła i ujrzała Ciebie, Słowo, wiszącego na krzyżu, w boleściach zranionego serca płakała jak matka i łkając gorzko z głębi duszy we łzach wołała: Och jak mi żal moje, Boskie Dziecię! Och jak mi żal, Światłości świata! Dlaczego odszedłeś sprzed moich oczu, Baranku Boży?  Nawet chóry anielskie owładnięte trwogą, zawołały: Chwała Tobie nieodgadniony Panie!

 

Gdy Dziewica, która narodziła bez skazy, ujrzała Cię, Chryste, powieszonego na drzewie  - Boga i Stwórcę świata, gorzko płakała wołając: Synu Mój, gdzie zniknęło piękno Twojej twarzy?  Nie mogę znieść widoku niesprawiedliwie Ciebie ukrzyżowanego; Lecz pośpiesz, wstań, abym i ja mógła ujrzeć Twoje na trzeci dzień zmartwychwstanie.

 

Kiedy zostałeś wywyższony  na krzyżu, Panie  strach i drżenie ogarnęły całe stworzenie. Nie pozwoliłeś jednak ziemi pochłonąć tych, którzy cię ukrzyżowali, ale nakazałeś piekłu uwolnić więźniów i odrodzić się ludzkości. Sędzio żywych i umarłych! Przyszedłeś, aby dać życie, a nie śmierć. Chwała Twemu miłosierdziu!

 

Niecni sędziowie już zmoczyli pióro w atramencie, aby napisać wyrok. Jezus zostaje osądzony i skazany na krzyż, a stworzenie cierpi, widząc Pana na krzyżu. Chwała Tobie Dobry Boże, który w ludzkiej naturze zostałeś za mnie umęczony.

 

12. Ewanelia wg. Św. Mateusza 27,62-66

 

Dobrze jest dziękować Panu i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy: głosić z rana Twoją łaskawość, a wierność Twoją nocami. (Ps. 92,2-3)

 

NIESZPORY Z PŁASZCZANICĄ

 

Całe stworzenie przeistoczyło się, w bojaźni, widząc Ciebie Chryste wiszącego na krzyżu. Zaćmiło się słońce i zadrżały fundamenty ziemi, wszystko współczuło Temu, który wszystko stworzył. O Panie, któryś z własnej woli za nas cierpiał rany - chwała Tobie!

 

Ludzie nieprawi i niegodziwi, czemuż to  knujecie szaleńczy plan? Czemuż to  skazaliście Dawce życia na śmierć? Jakiż, wielki cud! Stwórca świata oddaje się w ręce bezbożnych, w miłosierdziu swoim pozwala się ukrzyżować,  aby wybawić z piekła więźniów, którzy wołają: Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!

 

Gdy dzisiaj Niepokalana Dziewica przyszła i ujrzała Ciebie, Słowo, wiszącego na krzyżu, w boleściach zranionego serca płakała jak matka i łkając gorzko z głębi duszy we łzach wołała: Och jak mi żal moje, Boskie Dziecię! Och jak mi żal, Światłości świata! Dlaczego odszedłeś sprzed moich oczu, Baranku Boży?  Nawet chóry anielskie owładnięte trwogą, zawołały: Chwała Tobie nieodgadniony Panie!

 

Gdy Dziewica, która narodziła bez skazy, ujrzała Cię, Chryste, powieszonego na drzewie  - Boga i Stwórcę świata, gorzko płakała wołając: Synu Mój, gdzie zniknęło piękno Twojej twarzy?  Nie mogę znieść widoku niesprawiedliwie Ciebie ukrzyżowanego; Lecz pośpiesz, wstań, abym i ja mógła ujrzeć Twoje na trzeci dzień zmartwychwstanie.

 

Dziś Mistrz i Stworzyciel stoi przed Piłatem, skazany na śmierć krzyżową. Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, jak baranek na rzeź prowadzony, przybito mu ręce gwoździami a żebro przebito mu włócznią. Gąbką poją Tego, który mannę zsyłał jak deszcz. Zbawiciel świata pozwala się bić po twarzy. Stwórca wszystkich wzgardzony jest przez swe sługi. Za katów swoich błaga Ojca, mówiąc: Ojcze, przebacz im ten grzech, bo nie wiedzą, nieprawi, jakie zło czynią. O, jak wielką miłość Pan ma do ludzi!

 

Jakżeż wszeteczne zgromadzenie Sanhedrynu mogło skazać na śmierć Króla wszelkiego stworzenia i nie wstydzić się, gdy przypomniał im o wszystkim co im wyświadczył, mówiąć: Ludu mój ludu, cóżem ci uczynił? Czyż nie napełniłem Judei cudami? Czyż jednym słowem nie wskrzeszałem umarłych? Czyż nie leczyłem z każdej choroby i niemocy? Jakżeż mi odpłacacie? O wszystkim żeście zapomnieli? Za uzdrowienia zadajecie mi rany. Za życie – jak złoczyńcę - zabijacie wieszając na krzyżu swojego Dobroczyńcę.  Prawodawcę jak nieprawego - i Króla wszystkich jak skazańca. Chwała Tobie, wytrwały w cierpieniu Panie!

 

Wielka i chwalebna tajemnica w tym dniu dokonuje się na naszych oczach! Schwytano Bezmiernego. Tego, ktróry uwolnił Adama od przekleństwa, związano. Tego, który zna wszystkie tajemnice duszy, niesprawiedliwie przesłuchano. Tego, który zamknął otchłań, wtrącono do więzienia. Przed Piłatem postawiono Tego, przed którym drżą moce niebiańskie. Stwórcę uderzono ręką, którą stworzył. Sędziego żywych i umarłych skazano na krzyż. Tego, który zniszczył piekło, złożono w grobie. Chwała Tobie łagdny Panie, któryś wszystko znosił z względu na Swoje miłosierdzie, wybaw wszystkich od potępienia.

 

Gdy Józef z Arymatei zdjął Ciebie martwego z drzewa, Życie nasze. Wtedy owiną Ciebie Chryste całunem i wonnościami namaścił, i przystąpił z miłością, sercem i ustami, całować Twoje niezniszczalne ciało. Jednakże ogarnięty bojaźnią, radośnie zawołał do Ciebie: Chwała Twojemu uniżeniu, miłosierny Panie!

 

Gdy dla zbawienia wszystkich, Wyzwolicielu, spocząłeś w nowym grobie, wówczas piekło – miejsce męki każdego, ujrzawszy Cię, ulekło się.  Kajdany rozerwane, wrota czeluści zniszczone. Groby się otworzyły i wiele ciał Świętych, którzy umarli, powstało. Wtenczas Adam z wdzięcznością i radością zawołał do Ciebie:  Chwała twojemu uniżeniu, miłosierny Panie!

 

Nieopisany i Nieskończony w Boskiej naturze Chrystus dobrowolnie pozwalając na zniszczenie swej ludzkiej natury schodząc do grobu,  zniszczył tajniki śmierci i spustoszył całe królestwo piekła.  Owego  szabatu Godzien był  Baranek zabity otrzymać boskie błogosławieństwo i blask chwały.

 

Ujrzawszy, jak występni, oczerniali Cię jako zwodziciela Chryste, i jak zapieczętowali kamieniem grób rękami, które przebiły Twój bok godząc Cię w serce, moce niebios zadrżały z powodu Twojej wytrwałości w cierpieniu a jednocześnie te same moce niebios, radowały się  z naszego zbawienia wołając do Ciebie:  Chwała Twojemu uniżeniu, miłosierny Panie!

 

Światłem okrytego jak płaszczem  (Ps 104.2)  Józef i Nikodem zdjęli z krzyża i  ujrzawszy Ciebie martwego, nagiego, niepogrzebanego, rozpaczając zalewali się łzami i łkając wołali:  Jakiż to żal, Jezu najsłodszy widzieć Cię wiszącego na krzyżu. Słońce się zaćmiło,  ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać a zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Oto teraz widzę Ciebie, którego ze względu na mnie  dobrowolnie przyjąłeś śmierć! Jakżeż mam Cię pochować, mój Boże? Lub w jaki całun owinąć? Nie śmiem swymi rękami dotykać Twego nieśmiertelnego ciała. Jakież pieśni, będę śpiewał przy Twoim porzebaniu, o Wielkoduszny? Wysławiam Twoją mękę, opiewam Twój grób i zmartwychwstanie wołająć: Chwała Tobie Panie!

 

Szlachetny Józef z Arymatri zdjąwszy z drzewa Twoje święte ciało owinął je czystym całunem, i wonnościami namaściwszy w nowym złożył grobie.