V - PIĄTEK SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

 

TRODION POSTNY

PIĄTEK SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

OSTATNI DZIEŃ WIELKIEGO CZTERDZIESTODNIOWEGO POSTU

 

JUTRZNIA

 

Dwóch uczniów, jak oznajmia Pismo, zostało posłanych, aby przyprowadzić osiołka. Chrystus usiadłwszy na nim, wśród dziecięcych okrzyków,  dokonał uroczystego wjazdu, przyjmując Bożą chwałę. Przeto spieszymy się na spotkanie z nim, przynosząc Mu gałązki naszych dobrych uczynków.

 

Dziewico Niepokalana, Matko Chrystusa Boga! Miecz przeszył Twoją najświętszą duszę, gdy ujrzałaś Syna i Boga swego dobrowolnie ukrzyżowanego, przeto nie przestawaj, Błogosławiona, wstawiać się do Niego o przebaczenie grzechów naszych.

 

Dzisiaj Władca wszystkiego i wszystkich, posyła dwóch uczniów, aby przyprowadzili źrebię oślicy. Ten, który noszony jest  przez  miriady serafinów, przychodzi aby zasiąść na osiołku. Wszechogarniająca śmierć, władczyni świata, wpada w przerażenie, albowiem wraz z wskrzeszeniem Łazarza traci władzę nad ludzkością.

 

Obecna przy męce Syna, Przeczysta Matka, gorzko płakała mówiąc: Biada mi, mój Synu.  Jakżesz Ciebie, któremu dzieci hebrajskie anielskimi pieśniami chwałę oddali, ich rodzice postawili przed sądem Piłata. Wysławiam, Cię Słowo bogate w niewypowiedziane miłosierdzie.

 

Lekceważąc, duszo moja, Boskie pouczenia wpadłaś w moc nieprzyjaciela i dobrowolnie poddałaś się zniszczeniu. Będąc obciążona wieloma grzechami, splugawiłeś szaty utkane przez Boga i uczyniłaś je nieodpowiednimi dla królewskiego wesela. Jeśli przyjdziesz z grzechem i zasiądziesz do stołu odziana w szaty pożądliwości, wtedy będziesz rozliczona, za to żeś weszła i zostaniesz wygnana z komnaty weselnej. Przeto wzywaj Zbawiciela: Sprawiedliwy Sędzio! Przyjmij mnie takim, jakim jestem! Będąc tym, kim Jesteś, nie opuściłeś mnie przed ukrzyżowaniem, ale ze względu na mnie przywdziałeś płaszcz zniewagi, aby rozedrzeć moje łachmany i aby mnie wybawić od wyrzucenia na zewnątrz – w ciemności i wieczny lament. Panie zmiłuj się nade mną!

 

Wybaw nas, Chryste Boże, od podobieństwa do bogacza i od jego niemiłosiernych uczynków, albowiem Tyś swoim krzyżem, oczyścił nas z naszych grzechów! Uczyń nas naśladowcami godnej pochwały cierpliwości biednego Łazarza i w swoim wielkim miłosierdziu nie pozbawiaj nas uczestnictwa w królestwie niebieskim z patriarchą Abrahamem.

 

Nasyć nas o poranku swoją łaską, abyśmy się radowali i weselili przez wszystkie dni nasze. Rozwesel nas za dni naszego udręczenia, za lata, w których doznaliśmy nieszczęścia. Niech się Twoje dzieło ukaże Twoim sługom, a Twój majestat ich potomkom. Psalm 90,14-16

 

W Męczennicy Pańscy, uświęcacie każde miejsce  i leczycie każdą chorobę, módlcie się więc - błagamy o wyrwanie naszych dusz z sideł nieprzyjaciela.

 

Niech będzie z nami łaska Pana, Boga naszego! Wspieraj wśród nas dzieło rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych! Psalm 90,17

 

Wypełniwszy zbawienny, czterdziestodniowy Wielki Post, pragniemy wziąć udział w Wielkim Tygodniu Twej męki i śmierci, aby uwielbić wielkie Twoje dzieła i niewypowiedzianą Opatrzność śpiewając: chwała Tobie miłosierny Panie

 

NIESZPORY

SOBOTA  WSKRZESZENIA ŁAZARZA

W PIATEK WIECZOREM

 

Po zakończeniu zbawionego dla duszy czterdziestego dnia Wielkiego Postu, pozwól miłosierny ujrzeć, święty i Wielki Tydzień Twej męki, abyśmy wysławiali w nim Twoje wielkie czyny i niewypowiedzianą Twą Opatrzność względem nas, śpiewając jednym głosem: chwała Tobie Panie!

 

Tyś, Panie, który dobrowolnie zechciałeś zejść do grobu, chcąc zobaczyć grób Łazarza, rozrzewniony  zapytałeś: «Gdzieście go położyli? oraz Ojcze, Ja wiedziałem, że mnie zawsze wysłuchujesz, zawołałeś donośnym głosem tego, którego miłowałeś: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I posłuchał Łazarz dającego życie zmarłym, Zbawiciela dusz naszych.

 

Panie, źródło życia, gdy przyszedłeś do grobu, w którym Łazarz leżał od czterech dni, i roniąc łzy nad swoim przyjacielem, po czterech dniach wskrzesiłeś zmarłego z grobu. W taki oto sosób śmierć związałeś swoim głosem a rękoma rozwiązałeś całun pogrzebalny. Wtedy grono uczniów wypełniło się radością i wszyscy podnieśli jeden okrzyk: Błogosławiony jesteś, Zbawicielu - zmiłuj się nad nami!

 

Panie, Twój głos zniszczył królestwo piekielne:  Twoje potężne słowo podniosło z grobu zmarłego przed czteroma dniami, a Łazarz stał się zbawczą  zapowiedzią odrodzenia. Wszechwładny Panie dla ciebie wszystko jest możliwe! Przeto okaż swoim sługom przebaczenie i wielkie miłosierdzie!

 

Błogosławiony Panie Jezu, pragnąc, aby Twoi uczniowie uwierzyli w Twoje powstanie z martwych, przyszedłeś do grobu Łazarza i wezwałeś go. Poskromione piekło wydało zmarłego przed czteroma dniami, a my wołamy do ciebie: chwała tobie Panie!

 

Panie, wziąwszy ze sobą uczniów, poszedłeś do Betanii, aby wskrzesić Łazarza  i płacząc nad nim jak prawdziwy człowiek, wskrzesiłeś go po czterech dniach od śmierci jak prawdziwy Bóg. Zmartwychwstały Łazarz  wołał: chwała Tobie błogosławiony Panie!

 

Stojąc nad grobem Łazarza, nasz Zbawiciel, wezwał zmarłego i obudził go ze snu, odrzucając od niego zepsucie mocą nieśmiertelności. A on, na twoje miłosierne słowo, wyszedł, związany całunem pogrzebalnym. Wszystko jest dla Ciebie możliwe, wszystko Ci służy, wszystko jest Ci posłuszne, nasz Zbawicielu, - chwała Tobie!

 

Kończąc zabawienny czerdziestodniowy Wielki Post zawołajmy: Wesel się, Betanio miasto i ojczyzno Łazarza! Weselcie się, Marto i Mario, jego siostry! Jutro Chrystus przyjdzie, aby wskrzesić waszego zmarłego brata swoim słowem. Słysząc jego głos, piekło gniewne i nienasycone, zadrży ze strachu i jęcząc głośno, uwolni Łazarza owiniętego całunem. Widząc taki cud, naród żydowski,  nazajutrz wyjdzie mu na spotkanie z gałązkami palmowymi, a dzieci pobiegną i pozdrowią tego, którego starszyzna ukrzyżuje z zazdrości. Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana - Król Izraela!

 

Cztery dni po śmierci wskrzesiłeś swego przyjaciela Chryste i utuliłeś płacz Marty i Marii, pokazując wszystkim, że jesteś tym, który mocą Bożą i własną wolą napełnia wszystko, do którego nieustannie wołają cheruby: Hosanna na wysokości, Błogosławiony jesteś Boże ponad wszystko i godzien wszelkiej chwały!

 

Marta rzekła do Marii: Nauczyciel jest i woła cię – idź. Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Pana. Gdy Maria, Go ujrzała, upadła Mu do nóg ucałując święte stopy, rzekła do Niego: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.

 

W Betanii wskrzesiłeś Łazarza od czterech dni zmarłego. Albowiem gdy już stanąłeś przy grobie, Twój głos, o Panie, stał się życiem umarłych i piekło ze strachu, jęcząc, poddało się. Chwała Tobie miłosierny Panie, za ten niezwykły cud!

 

Pan powiedział, do Marty: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem! I czynem potwierdził słowo, wzywając Łazarza z otchłani. Błagamy cię, miłosierny Panie, również i nas ożyw, umarłych w pożądliwościach!

Wznoszę swe oczy do Ciebie, który mieszkasz w niebiosach.  Jak oczy sług spoglądają na ręce ich panów, a oczy służącej na rękę jej pani, tak nasze oczy spoglądają na Pana, naszego Boga, aż się zmiłuje nad nami. Psalm 123,1-2

 

Wielki i przesławny cud dokonał się dzisiaj, albowiem zmarłego przed czterema dniami, Chrystus wezwawszy swego przyjaciela wskrzesił z grobu. Uwielbiajmy Jezusa godnego chwały, aby przez wstawiennictwo sprawiedliwego Łazarza, zbawił dusze nasze.

 

Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami, bo wzgardą jesteśmy ponad miarę nasyceni! Ponad miarę są nasycone nasze dusze szyderstwem pysznych i wzgardą zadufanych. Psalm 123,3-4

 

Błogosławiona jesteś, Dziewico Maryjo, bo wcielony z Ciebie zniewolił piekło, wyzwolił Adama, usunął klątwę, uwolnił Ewę, zwyciężył śmierć, i nas ożywił. Przeto śpiewamy wołając: Błogosławiony Chrystus Bóg nasz, który tego dokonał - chwała Tobie.