VI - SOBOTA SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

 

TRODION POSTNY

SOBOTA SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

SOBOTA WSKRZESZENIA ŁAZARZA

JUTRZNIA

 

Współczując łzom Marty i Marii, Ty, dający życie, poleciłeś odsunąć kamień od grobu i wzywając wskrzesiłeś zmarłego Łazarza, aby poświadczyć własne zmartwychwstanie. Chwała Twojej sile! Chwała Twej mocy! Chwała Tobie, który słowem wszystko stworzyłeś!

 

Źródło mądrości i wszechwiedzy - przyszedłeś do Betanii i spytałeś tych, którzy byli u Marty: Gdzie położyliście mojego przyjaciela Łazarza? Opłakawszy go, miłosierny i łaskawy,  jako dawca życia i Pana,  głosem swoim wskrzesiłeś umarłego przed czterema dniami.

 

Chryste Ty będąc zmartwychwstaniem i życiem ludzi, przyszedłeś łaskawie do grobu Łazarza, aby zapewnić nas o dwóch swoich naturach. Jako, Bóg stawszy się człowiekiem z czystej Dziewicy, pytałeś jako człowiek: gdzie jest pochowany Łazarz? I jako Bóg wskrzesiłeś życiodajnym znakiem umarłego przed czterema dniami.

 

Po czterech dniach, z otchłani Chryste, wyprowadziłeś zmarłego Łazarza, a przed swoją śmiercią wstrząsnąłeś podwalinami królestwa śmierci i przez jednego uniłowanego przyjaciela objawiłeś wyzwolenie wszystkich ludzi od zniszczenia. Przeto wielbiąc Twoją wszechmoc, wołamy:  Błogosławiony jesteś, Zbawicielu - zmiłuj się nad nami!

 

Marta i Maria rzekły do Zbawiciela: Panie, gdybyś tu był, Łazarz by nie umarł. Chrystus zmartwychwstanie umarłych - wskrzesił z martwych umarłego przed czterema dniami. Pójdźcie wszyscy wierni, oddajmy pokłon Temu, który przychodzi w chwale,  aby zbawić dusze nasze.

 

Ukazałeś Chryste, swoim uczniom znaki Twego bóstwa, ale przed ludem, chcąc je ukryć, upokorzyłeś się. Przeto jako Bóg wszechwiedzący prorokowałeś apostołom śmierć Łazarza wiedząć, gdzie jest grób twego przyjaciela, wśród ludu Betanii jako człowiek prosiłeś, aby się o nim dowiedzieć. Łazarz wskrzeszony po czterech dniach, objawił moc Twoją: chwała Tobie wszechmogący Panie.

 

Cztery dni po śmierci wskrzesiłeś swego przyjaciela Chryste i utuliłeś płacz Marty i Marii, pokazując wszystkim, że jesteś tym, który mocą Bożą i własną wolą napełnia wszystko, do którego nieustannie wołają cheruby: Hosanna na wysokości, Błogosławiony jesteś Boże ponad wszystko i godzien wszelkiej chwały!

Marta rzekła do Marii: Nauczyciel jest i woła cię – idź. Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Pana. Gdy Maria, Go ujrzała, upadła Mu do nóg ucałując święte stopy, rzekła do Niego: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.

 

W Betanii wskrzesiłeś Łazarza od czterech dni zmarłego. Albowiem gdy już stanąłeś przy grobie, Twój głos, o Panie, stał się życiem umarłych i piekło ze strachu, jęcząc, poddało się. Chwała Tobie miłosierny Panie, za ten niezwykły cud!

 

Pan powiedział, do Marty: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem! I czynem potwierdził słowo, wzywając Łazarza z otchłani. Błagamy cię, miłosierny Panie, również i nas ożyw, umarłych w pożądliwościach!

 

Wielki i przesławny cud dokonał się dzisiaj, albowiem zmarłego przed czterema dniami, Chrystus wezwawszy swego przyjaciela wskrzesił go z grobu. Uwielbiajmy Jezusa godnego chwały, aby przez wstawiennictwo sprawiedliwego Łazarza, zbawił dusze nasze.

 

Błogosławiona jesteś, Dziewico Maryjo, bo wcielony z Ciebie zniewolił piekło, wyzwolił Adama, usunął klątwę, uwolnił Ewę, zwyciężył śmierć, i nas ożywił. Przeto śpiewamy wołając: Błogosławiony Chrystus Bóg nasz, który tego dokonał - chwała Tobie.

 

NIESZPORY

Z NIEDZIELI PALMOWEJ

Dziś zgromadziła nas łaska Ducha Świętego, i wszyscy, biorąc krzyż swój, wołajmy: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie, hosanna na wysokości!

 

Odwieczny Syn, Słowo Boga Ojca, którego tronem jest niebo, a podnóżkiem ziemia, przybywa do Jerozolimy pokorny na osiołku. Przeto niosąc gałązki w dłoniach, dzieci hebrajskie pozdrawiają Go wołająć: Hosanna na wysokości, błogosławiony, który przychodzi - Królu Izraela!

 

Przyjdźmy dzisiaj i my, cały nowy Izrael, to znaczy Kościół zebrany z narodów i wraz z prorokiem Zachariaszem wezwijmy: Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj radośnie, Córo Jeruzalem! Oto Król twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny - jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy. Świętujmy z dziećmi, trzymając w rękach palmowe gałązki, wołając: Hosanna na wysokości, błogosławiony, który przychodzi - Królu Izraela!

 

Przepowiadając nam Swoje święte zmartwychwstanie, na Twój rozkaz wskrzesiłeś martwego, bez oddechu, porzebanego i cuchnącego po czterech dniach Twojego przyjaciela Łazarza o Dobry. Usiadłwszy na osiołku, Zbawicielu, jak na rydwanie, proroczo wskazałeś na pogan i wejście ich do Kościoła zwiastowałeś. Przeto umiłowany Izrael oddaje ci chwałę ustami niemowląt i niewinnych dzieci, patrząc na Ciebie, Chryste, wchodzącego do miasta świętego,  na sześć dni przed Paschą.

 

Gdy wszedłeś, Panie, do miasta świętego, siedząc na oślęciu,  śpieszyłeś wypełnić prawo i proroków; a dzieci hebrajskie, głosząc zwycięstwo zmartwychwstania, pozdrawiały Cię gałązkami palmowymi, wołając: Błogosławiony jesteś, Zbawicielu, zmiłuj się nad nami!

 

Chwała Tobie, Chryste, który zasiadasz na tronie, na wyżynach niebiańskich, i oczekiwanemu Twemu  przyjściu w krzyżu świętym. Przeto raduje się córka Syjonu, weselą się narody ziemi, dzieci trzymają gałązki, a uczniowie położyli swe płaszcze na źrebię. Cały wszechświat nauczył się śpiewać Tobie: Błogosławiony jesteś, Zbawicielu - zmiłuj się nad nami!

 

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii i podeszli do niego uczniowie, mówiąc mu:  Panie, gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia? I odprawił ich, mówiąc: Oto gdy wejdziecie do wsi, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, i powiecie gospodarzowi: Nauczyciel mówi: u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami.

 

Ciesz się i wesel, miasto Syjońskie, ciesz się i wesel, Kościele Boży! Oto Król twój przychodzi do Ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy. Dzieci śpiewają mu: Hosanna na wysokości. Błogosławiony obdarzający bogactwem - zmiłuj się nad nami!

 

Zbawiciel przybył do miasta Jeruzalem, aby wypełnić Pismo i wszyscy, trzymając w rękach gałązki, złożyli przed Nim swoje szaty, albowiem wiedzieli, że to jest Bóg nasz,  któremu cherubini nieustannie śpiewają: Chwała na wysokości Bogu! Błogosławiony obdarzający bogactwem - zmiłuj się nad nami!

 

Ty, niesiony przez cherubinów i wychwalany przez serafinów,  jak Mesjasz przybywasz w chwale, pośród okrzyków radości i pobożnych śpiewów dzieci. I jak Dawid na osiołku uciekał z miasta na wygnanie, wśród złorzeczeń i lamentów, tak i wobec Ciebie uczeni w Piśmie i faryzeusze bluźnili szaleńczo. Twój wjazd na osiołku zapowiadał zwycięstwo wiary nad niewiarą upartych pogan. Chwała Tobie, litościwy i miłosierny Chryste!

 

Dziś zgromadziła nas łaska Ducha Świętego, i wszyscy, biorąc krzyż swój, wołajmy: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie, hosanna na wysokości!