VII - NIEDZIELA SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU - NIEDZIELA PALMOWA

 

NIEDZIELA SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

NIEDZIELA PALMOWA

 

JUTRZNIA

 

Oczyściwszy dusze, jak dzieci, z gałązkami duchowymi, wiernie wysławiajmy Chrystusa, wzywając Mistrza donośnym głosem: Błogosławiony jesteś, Zbawicielu, który przyszedłeś na świat, aby ocalić Adama od pradawnej klątwy, stając się, duchowo nowym Adamem z własnej woli. Chwała Tobie, Miłosierne Słowo, któryś dla nas wszelkiego dobra dokonał.

 

Po czterech dniach wskrzesiwszy z grobu Łazarza, Ty, Panie, nauczyłeś wszystkich, trzymać gałązki palmowe i wołać do ciebie: Błogosławiony jesteś, który przychodzisz.

 

Nad swoim przyjacielem, Chryste, potajemnie wylewasz łzy. Okazując miłosierne współczucie, podnosisz Łazarza z martwych. Widząc Twoje przyjście, Zbawicielu, wiele dzieci wyszło dziś na spotkanie z Tobą z gałązkami w dłoniach, wołając: Hosanna! Błogosławiony jesteś, który przyszedłeś zbawić świat!

 

Podziwiajcie jednomyślnie, ludy i narody Króla aniołów, bo dziś zasiadł na źrebięciu oślicy i jedzie, pragnąc jako wszechmogący zwyciężyć swoich wrogów na krzyżu. Przeto dzieci z gałązkami śpiewają: Uwielbiamy Cię, Zwycięzco za Twoje przyjście! Chwała Tobie Zbawicielu Chryste! Chwała Tobie, błogosławiony jedyny nasz Boże!

 

Ten, który zasiada na tronie z cherubinów, ze względu na nas usiadł na oślęciu  i dobrowolnie idąc na męki, słyszy dziś wołania dzieci: Hosanna! I tłumy, wołały głośno Hosanna Synowi Dawida, który śpieszy się ratować swoje stworzenie! Błogosławiony Jezu, - po to przyszedłeś, abyśmy mogli zrozumieć Twoją chwałę.

 

Panie, bezlik ludzi ścieliło swoje szaty na drodze, a inni ścinali i trzymali gałązki drzew,  i zewsząd donosił się głos: Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony jesteś, który przyszedłeś i znowu przyjdziesz w imię Pańskie!

 

Gdy chciałeś wejść do Miasta Świętego, Panie, ludzie nieśli gałązki drzew, śpiewali Ci jak swemu Mistrzowi, i widząc Cię siedzącego na osiołku – jakoby Boga samego na Cherubinach widzieli, wołając: Błogosławiony jesteś, który przyszedłeś i znowu przyjdziesz w imię Pańskie!

 

Przystąpcie narody, wyjdźcie, ludy i spójrzcie teraz na Króla niebios, który wjeżdża do Jerozolimy na nieokazałym osiołku, jakoby na wysokim tronie. O pokolenie niewierne i cudzołożne!  Przyjdź i spójrz na tego, którego widział Izajasz, a który dla nas stał się  człowiekiem, i jak nieskalany, odrzuca oskarżania synagogi, obierając sobie za oblubienicę nowy Syjon. A jak na niezniszczalne i nieskalane zaślubiny, zbieły  się, wielbiąc go, niewinne i bezgrzeszne dzieci. Wraz z nimi wołamy i śpiewamy pieśń anielską:  Hosanna na wysokości Temu, który ma wielkie miłosierdzie!

 

Jeszcze przed Twoją dobrowolną męką i śmiercią, zechciałeś udowodnić powszechność zmartwychwstania umarłych, Chryste Boże, swoją potężną mocą, wskrzesiłeś w Betanii umarłego od czterech już dni Łazarza. Jako dawca światła, Ty, Zbawicielu, przywracałeś niewidomych wzrok i wszedłeś do miasta ze swoimi uczniami, siedząc na osiołku, jakby niesiony na cherubinach, w ten sposób spełniając przepowiednie proroków. Dzieci hebrajskie z gałązkami palmowymi wyszły Ci na spotkanie. Przeto i my, niosąc gałązki oliwne i palmy, wołamy do Ciebie z dziękczynieniem: Hosanna na wysokościach! Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie!

 

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii i podeszli do niego uczniowie, mówiąc mu:  Panie, gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia? I odprawił ich, mówiąc: Oto gdy wejdziecie do wsi, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, i powiecie gospodarzowi: Nauczyciel mówi: u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami.

 

NIESZPORY

W NIEDZIELE PALMOWĄ WIECZOREM

 

Ciesz się i wesel, miasto Syjońskie, ciesz się i wesel, Kościele Boży! Oto Król twój przychodzi do Ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy. Dzieci śpiewają mu: Hosanna na wysokości. Błogosławiony obdarzający bogactwem - zmiłuj się nad nami!

 

Zbawiciel przybył do miasta Jeruzalem, aby wypełnić Pismo i wszyscy, trzymając w rękach gałązki, złożyli przed Nim swoje szaty, albowiem wiedzieli, że to jest Bóg nasz,  któremu cherubini nieustannie śpiewają: Chwała na wysokości Bogu! Błogosławiony obdarzający bogactwem - zmiłuj się nad nami!

 

Ty, niesiony przez cherubinów i wychwalany przez serafinów,  jak Mesjasz przybywasz w chwale, pośród okrzyków radości i pobożnych śpiewów dzieci. I jak Dawid na osiołku uciekał z miasta na wygnanie, wśród złorzeczeń i lamentów, tak i wobec Ciebie uczeni w Piśmie i faryzeusze bluźnili szaleńczo. Twój wjazd na osiołku zapowiadał zwycięstwo wiary nad niewiarą upartych pogan. Chwała Tobie, litościwy i miłosierny Chryste!

 

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii i podeszli do niego uczniowie, mówiąc mu:  Panie, gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia? I odprawił ich, mówiąc: Oto gdy wejdziecie do wsi, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, i powiecie gospodarzowi: Nauczyciel mówi: u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami.

 

Gdy zechciałeś wejść do Miasta Świętego, Panie, ludzie machali gałęziami drzew, śpiewając  Ci jak swemu Mistrzowi. Ujrzawszy Cię siedzącego na osiołku, widzieli jakby siedzącego na Cherubinach wołająć: Błogosławiony jesteś, który przyszedłeś i znowu przyjdziesz w imię Pańskie!

 

Wstrząsająco jest wpaść w ręce Boga żywego, albowiem jest On sędzią tajemnych zamysłów i planów. Przeto nie wchodźmy  nie utwierdzeni w wierze nieskalanej, ale w pokorze i bojaźni zbliżmy się do Chrystusa, aby znaleźć miłosierdzie i otrzymać łaskę pomocy we właściwym czasie.

 

Kończąc uroczystość Niedzieli Palmowej, zbierzmy się wierni na Boże święto Wielkiego Tygodnia, zbawczej i świętej tajemnicy męki Chrystusa i ujrzymy, jak przyjmuje On dobrowolne cierpienie za nas,  jak oddaje swoje życie za nas i zbawienie całego świata. Zaśpiewajmy mu więc z wdzięcznością triumfalną pieśń i wołajmy ze skruchą serca: Panie, źródło miłosierdzia i porcie zbawienia - chwała Tobie!