II - WIELKI WTOREK - WIELKI TYDZIEŃ

 

WIELKI TYDZIEŃ

WIELKI WTOREK

 

JUTRZNIA

Bracia, miłujmy Oblubieńca, przyozdabiając nasze lampy światłymi cnotami i prawdziwą wiarą, abyśmy jako te mądre dziewice Pańskie byli gotowi wejść z Nim na ucztę weselną. Albowiem oblubieniec, jako Bóg, obdarza wszystkich niezniszczalną koroną chwały.

 

Kapłani i uczeni w Piśmie z zaciekłą zazdrością zebrali niesprawiedliwą radę przeciwko Tobie, Zbawicielu, i podżegali Judasza do zdrady. Przeto on mówiąc bezwstydnie, rzekł przeciwko Tobie do nieprawych ludzi: Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam w wasze ręce? Wybaw, Panie, nasze dusze od takiego sądu.

 

Zły Judasz knuje chciwy plan. Zaczyna działać, radzi się i rozważa zdradę, odchodząc od światła, przyjmuje ciemność. Zgadza się na cenę i sprzedaje Bezcennego. Przeto, on przeklęty, zdradziwszy Cię, Panie, w nagrodę za wszystko, co uczynił, powiesił się i zmarł okrutną śmiercią. Wybaw nas od Jego doli, Chryste Boże, udzielając przebaczenia grzechów tym, którzy z miłością uwielbiają Twoją świętą mękę.

 

Przyjbądźcie wierni i gorliwie trudźcie się dla Mistrza, który rozdziela bogactwa swym sługom. Każdy z nas według tego, co otrzymał, niech pomnażamy talent łaski: Kto otrzymał mądrość, niech przynosi dobre uczynki, a inni służą gorliwie i niech dzielą się swoją wiarą, głosząc nieświadomym; W ten sposób pomnożymy to, co zostało nam dane i jako wierni zarządcy łaski staniemy się godni wejść do przybytków oblubieńca Chrystusa miłosiernego Boga.

 

Gdy przyjdziesz, miłosierny Jezu, w swej chwale z zastępami anielskimi i zasiądziesz na tronie sędziowskim,  nie odrzucaj mnie od siebie, dobry Pasterzu. Albowiem drogi Twoje są prawe – a kto pójdzie drogą rozpusty stanie po lewej Twej stronie. Nie gub mnie z kozłami, mającego tak wiele ciężkich grzechów, lecz zalicz do owiec stojących po Twojej prawicy i ocal mnie.

 

Nasyć nas o poranku swoją łaską, abyśmy się radowali i weselili przez wszystkie dni nasze. Rozwesel nas za dni naszego udręczenia, za lata, w których doznaliśmy nieszczęścia. Niech się Twoje dzieło ukaże Twoim sługom, a Twój majestat ich potomkom. Psalm 90,14-16

 

Umiłowany, najzacniejszy wśród wszystkich ludzi, zaprosił nas na duchową weselną ucztę! Przez nasze uczestnictwo w Twej męce, przeoblecz nas z ubogiej szaty grzechu w ozdabną szatę chwały i uczyń nas Miłosierny, świetlanymi uczestnikami Twojego królestwa.

 

Niech będzie z nami łaska Pana, Boga naszego! Wspieraj wśród nas dzieło rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych! Psalm 90,17

 

Oto Pan wręcza ci talent dusza moja. W bojaźni przyjmij ten dar i przymnóż go, albowiem On sam ci go powierzył. Dziel się z ubogim i uczyń Pana swoim przyjacielem, abyś stanął po jego prawicy, gdy przyjdzie w chwale, i abyś usłyszał błogosławiony głos: Wejdź, sługo, do radości twego Pana! Radości tej nas marnotrawnych, nie pozbawiaj, ze względu na wielkie miłosierdzie Twoje.

 

NIESZPORY

 

Jakże my, niegodni, dostaniemy się do blasku Twoich świętych? Nawet jeśli odważymy się wejść na ucztę weselną, nasze szaty będą nas oskarżać, i zostaniemy wyrzuceni przez anioły i związani. Oczyść, miłosierny Panie, dusze nasze od zmazy grzechu i zbaw nas.

 

W duchowej acedii zasnęliśmy, Oblubieńcze Chryste, i nie nabyliśmy zapalonej lampki uczynków miłosierdzia. Jesteśmy jak nierostropne panny, bawiące się podczas pracy. Nie zamykaj, Mistrzu, miłosierdzia Twych łask, ale rozwiewaj nasz mroczny sen i przebudź nas, Litościwy! Wprowadź nas z pannami roztropnymi na swoją ucztę weselną, gdzie nieustannie się radują i czystym głosem śpiewają: chwała Tobie Panie!

 

Słyszałaś, duszo moja, o potępieniu tego, który ukrył swój talent. Nie zakopuj Słowa Bożego, ale ogłaszaj Jego cuda, abyś pomnażając swoje dary, weszła do radości twego Pana.

 

Oto Pan wręcza ci talent dusza moja. W bojaźni przyjmij ten dar i przymnóż go, albowiem On sam ci go powierzył. Dziel się z ubogim i uczyń Pana swoim przyjacielem, abyś stanął po jego prawicy, gdy przyjdzie w chwale, i abyś usłyszał błogosławiony głos: Wejdź, sługo, do radości twego Pana! Radości tej nas marnotrawnych, nie pozbawiaj, ze względu na wielkie miłosierdzie Twoje.

 

Przyjbądźcie wierni i gorliwie trudźcie się dla Mistrza, który rozdziela bogactwa swym sługom. Każdy z nas według tego, co otrzymał, niech pomnażamy talent łaski: Kto otrzymał mądrość, niech przynosi dobre uczynki, a inni służą gorliwie i niech dzielą się swoją wiarą, głosząc nieświadomym; W ten sposób pomnożymy to, co zostało nam dane i jako wierni zarządcy łaski staniemy się godni wejść do przybytków oblubieńca Chrystusa miłosiernego Boga.

 

Gdy przyjdziesz, miłosierny Jezu, w swej chwale z zastępami anielskimi i zasiądziesz na tronie sędziowskim,  nie odrzucaj mnie od siebie, dobry Pasterzu. Albowiem drogi Twoje są prawe – a kto pójdzie drogą rozpusty stanie po lewej Twej stronie. Nie gub mnie z kozłami, mającego tak wiele ciężkich grzechów, lecz zalicz do owiec stojących po Twojej prawicy i ocal mnie.

Wznoszę swe oczy do Ciebie, który mieszkasz w niebiosach.  Jak oczy sług spoglądają na ręce ich panów, a oczy służącej na rękę jej pani, tak nasze oczy spoglądają na Pana, naszego Boga, aż się zmiłuje nad nami. Psalm 123,1-2

 

Umiłowany, najzacniejszy wśród wszystkich ludzi, zaprosił nas na duchową weselną ucztę! Przez nasze uczestnictwo w Twej męce, przeoblecz nas z ubogiej szaty grzechu w ozdabną szatę chwały i uczyń nas Miłosierny, świetlanymi uczestnikami Twojego królestwa.

 

Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami, bo wzgardą jesteśmy ponad miarę nasyceni! Ponad miarę są nasycone nasze dusze szyderstwem pysznych i wzgardą zadufanych. Psalm 123,3-4

 

Oto Pan wręcza ci talent dusza moja. W bojaźni przyjmij ten dar i przymnóż go, albowiem On sam ci go powierzył. Dziel się z ubogim i uczyń Pana swoim przyjacielem, abyś stanął po jego prawicy, gdy przyjdzie w chwale, i abyś usłyszał błogosławiony głos: Wejdź, sługo, do radości twego Pana! Radości tej nas marnotrawnych, nie pozbawiaj, ze względu na wielkie miłosierdzie Twoje.

I - WIELKI PONIEDZIAŁEK - WIELKI TYDZIEŃ

 

WIELKI TYDZIEŃ

WIELKI PONIEDZIAŁEK

 

JUTRZNIA

 

Oblubieniec przychodzi o północy:  i błogosławiony ten sługa, którego zastanie czuwającym:  a niegodny zaś ten sługa, którego zastaje śpiącym. Oto więc, duszo moja, nie poddawaj się  uśpieniu, abyś nie została wydana na śmierć ani nie wykluczona z królestwa, przeto opamiętaj się i wołaj:  Święty, święty, święty jesteś, Boże! Przez wstawiennictwo Matki Bożej, zmiłuj się nad nami.

 

Dzisiejszy dzień, jak światło zbawienia, objawia światu świętą mękę Pańską albowiem Chrystus z miłości idzie cierpieć. Ten, który dzierży wszystko w swych dłoniach, doborwolnie przyjmuje ukrzyżowanie na drzewie, aby zbawić ludzkość.

 

Niewidzialny Sędzio! Ty który pojawiłeś się w ciele, idziesz przyjąć sąd od grzesznych ludzi, aby uniewinnić nas swoim cierpieniem. Przeto wysławiając Twoją chwałę, jednogłośnie uwielbiamy moc Twojego Słowa i wielkość.

 

Dzisiejszy dzień wyznacza początek męki Pańskiej. Przyjdźcie zatem, miłośnicy świąt, wyjdźmy na spotkanie śpiewająć. Oto Stwórca przychodzi, aby przyjąć krzyż, śledztwo i rany. Osądzony przez Piłata, otrzymuje od sługi także cios w głowę. Wszystko znosi, aby zbawić człowieka. Przeto wołamy: Miłosierny, Chryste Boże,  udziel przebaczenia grzechów tym, którzy z wiarą czczą Twoją świętą mękę.

 

Zmierza Pan na dobrowolną mękę i w drodze mówi do apostołów: Oto idziemy do Jerozolimy. Tam Syn Człowieczy zostanie wydany, jak o Nim jest napisane. Pójdźmy i my też, z oczyszczonymi myślami,  krocząc Jego drogą dajmy się z Nim ukrzyżować  i umierajmy dla Niego zdobywająć życie wiecznych rozkoszy, abyśmy z Nim zmartwychpowstali słysząc słowa: Nie po to tylko idę do ziemskiego Jeruzalem, aby cierpieć  ale wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego i wywyższę was w niebieskim Jeruzalem, w Królestwie Niebios.

 

Gdy doszliśmy do zbawczej męki Chrystusa dobrego Boga, wysławiajmy wierni Jego niewypowiedzianą cierpliwość, albowiem swoim miłosierdziem wywyższył wraz z Sobą, nas umarłych przez grzech.

 

O Panie, idąc na mękę, pouczałeś swoich uczniów, mówiąc: Czy nie pamiętacie, jak mówiłem wam o tym, gdy wśród was przebywałem? Bo rzecz niemożliwa, żeby prorok zginął poza Jerozolimą. Oto nadszedł czas o którym wam mówiłem: Wydaje się w ręce grzeszników na zbezczeszczenie. Ci zabiją Mnie przybijając do krzyża a składając w grobie uznają mnie za martwego, ale bądzcie mężni,  gdyż zabity po trzech dniach zmartwychwstane, ku radości wiernych na życie wieczne.

 

Matka synów Zebedeusza, nie mogąc pojąć niewysłowionej tajemnicy Twego planu, prosiła Cię, Panie,  o oddanie swoim dzieciom chwały przemijającego królestwa. Wzamian obecałeś swoim przyjaciołom, iż będą pić z kielicha śmierci, którąś zapowiedział, że z niego pić będziesz pierwszy, na oczyszczenie grzechów. Przeto wołamy do Ciebie! Zbawienie dusz naszych - chwała Tobie!

 

Panie, pouczałeś swoich uczniów aby pragneli  wartości  wyższych  mówiąc: Nie bądźcie podobni do pogan, którzy praną rządzić maluczkimi, - to nie przystoi moim uczniom, albowiem dobrowolnie stałem się ubogim. Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą, a ten, kto ma władzę, niech będzie jako podwładny, a najznakomitszy jako ostatni; albowiem też przyszedłem służyć ubogiemu Adamowi i  dać swoje życie na okup za wielu, i zbawić tych którzy mnie wychwalają.

 

Nasyć nas o poranku swoją łaską, abyśmy się radowali i weselili przez wszystkie dni nasze. Rozwesel nas za dni naszego udręczenia, za lata, w których doznaliśmy nieszczęścia. Niech się Twoje dzieło ukaże Twoim sługom, a Twój majestat ich potomkom. Psalm 90,14-16

 

Niech nas ogarnie trwoga bracia wspominając przeklęte bezpłodne drzewo figowe i przynieśmy godne owoce nawrócenia Chrystusowi, który nam daje wielkie miłosierdzie.

 

Niech będzie z nami łaska Pana, Boga naszego! Wspieraj wśród nas dzieło rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych! Psalm 90,17

 

Drugą Ewę, Egipcjankę, żonę Potifara odnalazł wąż  i za pomocą zwodniczych słów usiłował doprowadzić Józefa do zguby. Lecz on, uciekając od grzechu, porzucił swoje szaty, i jako pierwszy człowiek jeszcze przed grzechem, nie wstydził się swojej nagości. Przez jego wstawiennictwo zmiłuj się nad nami Chryste.

 

NIESZPORY

 

Zmierza Pan na dobrowolną mękę i w drodze mówi do apostołów: Oto idziemy do Jerozolimy. Tam Syn Człowieczy zostanie wydany, jak o Nim jest napisane. Pójdźmy i my też, z oczyszczonymi myślami,  krocząc Jego drogą dajmy się z Nim ukrzyżować  i umierajmy dla Niego zdobywająć życie wiecznych rozkoszy, abyśmy z Nim zmartwychpowstali słysząc słowa: Nie po to tylko idę do ziemskiego Jeruzalem, aby cierpieć  ale wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego i wywyższę was w niebieskim Jeruzalem, w Królestwie Niebios.

 

Gdy doszliśmy do zbawczej męki Chrystusa dobrego Boga, wysławiajmy wierni Jego niewypowiedzianą cierpliwość, albowiem swoim miłosierdziem wywyższył wraz z Sobą, nas umarłych przez grzech.

 

O Panie, idąc na mękę, pouczałeś swoich uczniów, mówiąc: Czy nie pamiętacie, jak mówiłem wam o tym, gdy wśród was przebywałem? Bo rzecz niemożliwa, żeby prorok zginął poza Jerozolimą. Oto nadszedł czas o którym wam mówiłem: Wydaje się w ręce grzeszników na zbezczeszczenie. Ci zabiją Mnie przybijając do krzyża a składając w grobie uznają mnie za martwego, ale bądzcie mężni,  gdyż zabity po trzech dniach zmartwychwstane, ku radości wiernych na życie wieczne.

Drugą Ewę, Egipcjankę, żonę Potifara odnalazł wąż  i za pomocą zwodniczych słów usiłował doprowadzić Józefa do zguby. Lecz on, uciekając od grzechu, porzucił swoje szaty, i jako pierwszy człowiek jeszcze przed grzechem, nie wstydził się swojej nagości. Przez jego wstawiennictwo zmiłuj się nad nami Chryste.

 

Matka synów Zebedeusza, nie mogąc pojąć niewysłowionej tajemnicy Twego planu, prosiła Cię, Panie,  o oddanie swoim dzieciom chwały przemijającego królestwa. Wzamian obecałeś swoim przyjaciołom, iż będą pić z kielicha śmierci, którąś zapowiedział, że z niego pić będziesz pierwszy, na oczyszczenie grzechów. Przeto wołamy do Ciebie! Zbawienie dusz naszych - chwała Tobie!

 

Panie, pouczałeś swoich uczniów aby pragneli  wartości  wyższych  mówiąc: Nie bądźcie podobni do pogan, którzy praną rządzić maluczkimi, - to nie przystoi moim uczniom, albowiem dobrowolnie stałem się ubogim. Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą, a ten, kto ma władzę, niech będzie jako podwładny, a najznakomitszy jako ostatni; albowiem też przyszedłem służyć ubogiemu Adamowi i  dać swoje życie na okup za wielu, i zbawić tych którzy mnie wychwalają.

 

Wznoszę swe oczy do Ciebie, który mieszkasz w niebiosach.  Jak oczy sług spoglądają na ręce ich panów, a oczy służącej na rękę jej pani, tak nasze oczy spoglądają na Pana, naszego Boga, aż się zmiłuje nad nami. Psalm 123,1-2

 

Niech nas ogarnie trwoga bracia wspominając przeklęte bezpłodne drzewo figowe i przynieśmy godne owoce nawrócenia Chrystusowi, który nam daje wielkie miłosierdzie.

 

Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami, bo wzgardą jesteśmy ponad miarę nasyceni! Ponad miarę są nasycone nasze dusze szyderstwem pysznych i wzgardą zadufanych. Psalm 123,3-4

 

Drugą Ewę, Egipcjankę, żonę Potifara odnalazł wąż  i za pomocą zwodniczych słów usiłował doprowadzić Józefa do zguby. Lecz on, uciekając od grzechu, porzucił swoje szaty, i jako pierwszy człowiek jeszcze przed grzechem, nie wstydził się swojej nagości. Przez jego wstawiennictwo zmiłuj się nad nami Chryste.

VII - NIEDZIELA SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU - NIEDZIELA PALMOWA

 

NIEDZIELA SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

NIEDZIELA PALMOWA

 

JUTRZNIA

 

Oczyściwszy dusze, jak dzieci, z gałązkami duchowymi, wiernie wysławiajmy Chrystusa, wzywając Mistrza donośnym głosem: Błogosławiony jesteś, Zbawicielu, który przyszedłeś na świat, aby ocalić Adama od pradawnej klątwy, stając się, duchowo nowym Adamem z własnej woli. Chwała Tobie, Miłosierne Słowo, któryś dla nas wszelkiego dobra dokonał.

 

Po czterech dniach wskrzesiwszy z grobu Łazarza, Ty, Panie, nauczyłeś wszystkich, trzymać gałązki palmowe i wołać do ciebie: Błogosławiony jesteś, który przychodzisz.

 

Nad swoim przyjacielem, Chryste, potajemnie wylewasz łzy. Okazując miłosierne współczucie, podnosisz Łazarza z martwych. Widząc Twoje przyjście, Zbawicielu, wiele dzieci wyszło dziś na spotkanie z Tobą z gałązkami w dłoniach, wołając: Hosanna! Błogosławiony jesteś, który przyszedłeś zbawić świat!

 

Podziwiajcie jednomyślnie, ludy i narody Króla aniołów, bo dziś zasiadł na źrebięciu oślicy i jedzie, pragnąc jako wszechmogący zwyciężyć swoich wrogów na krzyżu. Przeto dzieci z gałązkami śpiewają: Uwielbiamy Cię, Zwycięzco za Twoje przyjście! Chwała Tobie Zbawicielu Chryste! Chwała Tobie, błogosławiony jedyny nasz Boże!

 

Ten, który zasiada na tronie z cherubinów, ze względu na nas usiadł na oślęciu  i dobrowolnie idąc na męki, słyszy dziś wołania dzieci: Hosanna! I tłumy, wołały głośno Hosanna Synowi Dawida, który śpieszy się ratować swoje stworzenie! Błogosławiony Jezu, - po to przyszedłeś, abyśmy mogli zrozumieć Twoją chwałę.

 

Panie, bezlik ludzi ścieliło swoje szaty na drodze, a inni ścinali i trzymali gałązki drzew,  i zewsząd donosił się głos: Hosanna Synowi Dawida! Błogosławiony jesteś, który przyszedłeś i znowu przyjdziesz w imię Pańskie!

 

Gdy chciałeś wejść do Miasta Świętego, Panie, ludzie nieśli gałązki drzew, śpiewali Ci jak swemu Mistrzowi, i widząc Cię siedzącego na osiołku – jakoby Boga samego na Cherubinach widzieli, wołając: Błogosławiony jesteś, który przyszedłeś i znowu przyjdziesz w imię Pańskie!

 

Przystąpcie narody, wyjdźcie, ludy i spójrzcie teraz na Króla niebios, który wjeżdża do Jerozolimy na nieokazałym osiołku, jakoby na wysokim tronie. O pokolenie niewierne i cudzołożne!  Przyjdź i spójrz na tego, którego widział Izajasz, a który dla nas stał się  człowiekiem, i jak nieskalany, odrzuca oskarżania synagogi, obierając sobie za oblubienicę nowy Syjon. A jak na niezniszczalne i nieskalane zaślubiny, zbieły  się, wielbiąc go, niewinne i bezgrzeszne dzieci. Wraz z nimi wołamy i śpiewamy pieśń anielską:  Hosanna na wysokości Temu, który ma wielkie miłosierdzie!

 

Jeszcze przed Twoją dobrowolną męką i śmiercią, zechciałeś udowodnić powszechność zmartwychwstania umarłych, Chryste Boże, swoją potężną mocą, wskrzesiłeś w Betanii umarłego od czterech już dni Łazarza. Jako dawca światła, Ty, Zbawicielu, przywracałeś niewidomych wzrok i wszedłeś do miasta ze swoimi uczniami, siedząc na osiołku, jakby niesiony na cherubinach, w ten sposób spełniając przepowiednie proroków. Dzieci hebrajskie z gałązkami palmowymi wyszły Ci na spotkanie. Przeto i my, niosąc gałązki oliwne i palmy, wołamy do Ciebie z dziękczynieniem: Hosanna na wysokościach! Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie!

 

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii i podeszli do niego uczniowie, mówiąc mu:  Panie, gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia? I odprawił ich, mówiąc: Oto gdy wejdziecie do wsi, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, i powiecie gospodarzowi: Nauczyciel mówi: u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami.

 

NIESZPORY

W NIEDZIELE PALMOWĄ WIECZOREM

 

Ciesz się i wesel, miasto Syjońskie, ciesz się i wesel, Kościele Boży! Oto Król twój przychodzi do Ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy. Dzieci śpiewają mu: Hosanna na wysokości. Błogosławiony obdarzający bogactwem - zmiłuj się nad nami!

 

Zbawiciel przybył do miasta Jeruzalem, aby wypełnić Pismo i wszyscy, trzymając w rękach gałązki, złożyli przed Nim swoje szaty, albowiem wiedzieli, że to jest Bóg nasz,  któremu cherubini nieustannie śpiewają: Chwała na wysokości Bogu! Błogosławiony obdarzający bogactwem - zmiłuj się nad nami!

 

Ty, niesiony przez cherubinów i wychwalany przez serafinów,  jak Mesjasz przybywasz w chwale, pośród okrzyków radości i pobożnych śpiewów dzieci. I jak Dawid na osiołku uciekał z miasta na wygnanie, wśród złorzeczeń i lamentów, tak i wobec Ciebie uczeni w Piśmie i faryzeusze bluźnili szaleńczo. Twój wjazd na osiołku zapowiadał zwycięstwo wiary nad niewiarą upartych pogan. Chwała Tobie, litościwy i miłosierny Chryste!

 

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii i podeszli do niego uczniowie, mówiąc mu:  Panie, gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia? I odprawił ich, mówiąc: Oto gdy wejdziecie do wsi, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, i powiecie gospodarzowi: Nauczyciel mówi: u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami.

 

Gdy zechciałeś wejść do Miasta Świętego, Panie, ludzie machali gałęziami drzew, śpiewając  Ci jak swemu Mistrzowi. Ujrzawszy Cię siedzącego na osiołku, widzieli jakby siedzącego na Cherubinach wołająć: Błogosławiony jesteś, który przyszedłeś i znowu przyjdziesz w imię Pańskie!

 

Wstrząsająco jest wpaść w ręce Boga żywego, albowiem jest On sędzią tajemnych zamysłów i planów. Przeto nie wchodźmy  nie utwierdzeni w wierze nieskalanej, ale w pokorze i bojaźni zbliżmy się do Chrystusa, aby znaleźć miłosierdzie i otrzymać łaskę pomocy we właściwym czasie.

 

Kończąc uroczystość Niedzieli Palmowej, zbierzmy się wierni na Boże święto Wielkiego Tygodnia, zbawczej i świętej tajemnicy męki Chrystusa i ujrzymy, jak przyjmuje On dobrowolne cierpienie za nas,  jak oddaje swoje życie za nas i zbawienie całego świata. Zaśpiewajmy mu więc z wdzięcznością triumfalną pieśń i wołajmy ze skruchą serca: Panie, źródło miłosierdzia i porcie zbawienia - chwała Tobie!

VI - SOBOTA SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

 

TRODION POSTNY

SOBOTA SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

SOBOTA WSKRZESZENIA ŁAZARZA

JUTRZNIA

 

Współczując łzom Marty i Marii, Ty, dający życie, poleciłeś odsunąć kamień od grobu i wzywając wskrzesiłeś zmarłego Łazarza, aby poświadczyć własne zmartwychwstanie. Chwała Twojej sile! Chwała Twej mocy! Chwała Tobie, który słowem wszystko stworzyłeś!

 

Źródło mądrości i wszechwiedzy - przyszedłeś do Betanii i spytałeś tych, którzy byli u Marty: Gdzie położyliście mojego przyjaciela Łazarza? Opłakawszy go, miłosierny i łaskawy,  jako dawca życia i Pana,  głosem swoim wskrzesiłeś umarłego przed czterema dniami.

 

Chryste Ty będąc zmartwychwstaniem i życiem ludzi, przyszedłeś łaskawie do grobu Łazarza, aby zapewnić nas o dwóch swoich naturach. Jako, Bóg stawszy się człowiekiem z czystej Dziewicy, pytałeś jako człowiek: gdzie jest pochowany Łazarz? I jako Bóg wskrzesiłeś życiodajnym znakiem umarłego przed czterema dniami.

 

Po czterech dniach, z otchłani Chryste, wyprowadziłeś zmarłego Łazarza, a przed swoją śmiercią wstrząsnąłeś podwalinami królestwa śmierci i przez jednego uniłowanego przyjaciela objawiłeś wyzwolenie wszystkich ludzi od zniszczenia. Przeto wielbiąc Twoją wszechmoc, wołamy:  Błogosławiony jesteś, Zbawicielu - zmiłuj się nad nami!

 

Marta i Maria rzekły do Zbawiciela: Panie, gdybyś tu był, Łazarz by nie umarł. Chrystus zmartwychwstanie umarłych - wskrzesił z martwych umarłego przed czterema dniami. Pójdźcie wszyscy wierni, oddajmy pokłon Temu, który przychodzi w chwale,  aby zbawić dusze nasze.

 

Ukazałeś Chryste, swoim uczniom znaki Twego bóstwa, ale przed ludem, chcąc je ukryć, upokorzyłeś się. Przeto jako Bóg wszechwiedzący prorokowałeś apostołom śmierć Łazarza wiedząć, gdzie jest grób twego przyjaciela, wśród ludu Betanii jako człowiek prosiłeś, aby się o nim dowiedzieć. Łazarz wskrzeszony po czterech dniach, objawił moc Twoją: chwała Tobie wszechmogący Panie.

 

Cztery dni po śmierci wskrzesiłeś swego przyjaciela Chryste i utuliłeś płacz Marty i Marii, pokazując wszystkim, że jesteś tym, który mocą Bożą i własną wolą napełnia wszystko, do którego nieustannie wołają cheruby: Hosanna na wysokości, Błogosławiony jesteś Boże ponad wszystko i godzien wszelkiej chwały!

Marta rzekła do Marii: Nauczyciel jest i woła cię – idź. Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Pana. Gdy Maria, Go ujrzała, upadła Mu do nóg ucałując święte stopy, rzekła do Niego: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.

 

W Betanii wskrzesiłeś Łazarza od czterech dni zmarłego. Albowiem gdy już stanąłeś przy grobie, Twój głos, o Panie, stał się życiem umarłych i piekło ze strachu, jęcząc, poddało się. Chwała Tobie miłosierny Panie, za ten niezwykły cud!

 

Pan powiedział, do Marty: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem! I czynem potwierdził słowo, wzywając Łazarza z otchłani. Błagamy cię, miłosierny Panie, również i nas ożyw, umarłych w pożądliwościach!

 

Wielki i przesławny cud dokonał się dzisiaj, albowiem zmarłego przed czterema dniami, Chrystus wezwawszy swego przyjaciela wskrzesił go z grobu. Uwielbiajmy Jezusa godnego chwały, aby przez wstawiennictwo sprawiedliwego Łazarza, zbawił dusze nasze.

 

Błogosławiona jesteś, Dziewico Maryjo, bo wcielony z Ciebie zniewolił piekło, wyzwolił Adama, usunął klątwę, uwolnił Ewę, zwyciężył śmierć, i nas ożywił. Przeto śpiewamy wołając: Błogosławiony Chrystus Bóg nasz, który tego dokonał - chwała Tobie.

 

NIESZPORY

Z NIEDZIELI PALMOWEJ

Dziś zgromadziła nas łaska Ducha Świętego, i wszyscy, biorąc krzyż swój, wołajmy: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie, hosanna na wysokości!

 

Odwieczny Syn, Słowo Boga Ojca, którego tronem jest niebo, a podnóżkiem ziemia, przybywa do Jerozolimy pokorny na osiołku. Przeto niosąc gałązki w dłoniach, dzieci hebrajskie pozdrawiają Go wołająć: Hosanna na wysokości, błogosławiony, który przychodzi - Królu Izraela!

 

Przyjdźmy dzisiaj i my, cały nowy Izrael, to znaczy Kościół zebrany z narodów i wraz z prorokiem Zachariaszem wezwijmy: Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj radośnie, Córo Jeruzalem! Oto Król twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny - jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy. Świętujmy z dziećmi, trzymając w rękach palmowe gałązki, wołając: Hosanna na wysokości, błogosławiony, który przychodzi - Królu Izraela!

 

Przepowiadając nam Swoje święte zmartwychwstanie, na Twój rozkaz wskrzesiłeś martwego, bez oddechu, porzebanego i cuchnącego po czterech dniach Twojego przyjaciela Łazarza o Dobry. Usiadłwszy na osiołku, Zbawicielu, jak na rydwanie, proroczo wskazałeś na pogan i wejście ich do Kościoła zwiastowałeś. Przeto umiłowany Izrael oddaje ci chwałę ustami niemowląt i niewinnych dzieci, patrząc na Ciebie, Chryste, wchodzącego do miasta świętego,  na sześć dni przed Paschą.

 

Gdy wszedłeś, Panie, do miasta świętego, siedząc na oślęciu,  śpieszyłeś wypełnić prawo i proroków; a dzieci hebrajskie, głosząc zwycięstwo zmartwychwstania, pozdrawiały Cię gałązkami palmowymi, wołając: Błogosławiony jesteś, Zbawicielu, zmiłuj się nad nami!

 

Chwała Tobie, Chryste, który zasiadasz na tronie, na wyżynach niebiańskich, i oczekiwanemu Twemu  przyjściu w krzyżu świętym. Przeto raduje się córka Syjonu, weselą się narody ziemi, dzieci trzymają gałązki, a uczniowie położyli swe płaszcze na źrebię. Cały wszechświat nauczył się śpiewać Tobie: Błogosławiony jesteś, Zbawicielu - zmiłuj się nad nami!

 

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii i podeszli do niego uczniowie, mówiąc mu:  Panie, gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia? I odprawił ich, mówiąc: Oto gdy wejdziecie do wsi, spotka się z wami człowiek niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, i powiecie gospodarzowi: Nauczyciel mówi: u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami.

 

Ciesz się i wesel, miasto Syjońskie, ciesz się i wesel, Kościele Boży! Oto Król twój przychodzi do Ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy. Dzieci śpiewają mu: Hosanna na wysokości. Błogosławiony obdarzający bogactwem - zmiłuj się nad nami!

 

Zbawiciel przybył do miasta Jeruzalem, aby wypełnić Pismo i wszyscy, trzymając w rękach gałązki, złożyli przed Nim swoje szaty, albowiem wiedzieli, że to jest Bóg nasz,  któremu cherubini nieustannie śpiewają: Chwała na wysokości Bogu! Błogosławiony obdarzający bogactwem - zmiłuj się nad nami!

 

Ty, niesiony przez cherubinów i wychwalany przez serafinów,  jak Mesjasz przybywasz w chwale, pośród okrzyków radości i pobożnych śpiewów dzieci. I jak Dawid na osiołku uciekał z miasta na wygnanie, wśród złorzeczeń i lamentów, tak i wobec Ciebie uczeni w Piśmie i faryzeusze bluźnili szaleńczo. Twój wjazd na osiołku zapowiadał zwycięstwo wiary nad niewiarą upartych pogan. Chwała Tobie, litościwy i miłosierny Chryste!

 

Dziś zgromadziła nas łaska Ducha Świętego, i wszyscy, biorąc krzyż swój, wołajmy: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie, hosanna na wysokości!

V - PIĄTEK SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

 

TRODION POSTNY

PIĄTEK SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

OSTATNI DZIEŃ WIELKIEGO CZTERDZIESTODNIOWEGO POSTU

 

JUTRZNIA

 

Dwóch uczniów, jak oznajmia Pismo, zostało posłanych, aby przyprowadzić osiołka. Chrystus usiadłwszy na nim, wśród dziecięcych okrzyków,  dokonał uroczystego wjazdu, przyjmując Bożą chwałę. Przeto spieszymy się na spotkanie z nim, przynosząc Mu gałązki naszych dobrych uczynków.

 

Dziewico Niepokalana, Matko Chrystusa Boga! Miecz przeszył Twoją najświętszą duszę, gdy ujrzałaś Syna i Boga swego dobrowolnie ukrzyżowanego, przeto nie przestawaj, Błogosławiona, wstawiać się do Niego o przebaczenie grzechów naszych.

 

Dzisiaj Władca wszystkiego i wszystkich, posyła dwóch uczniów, aby przyprowadzili źrebię oślicy. Ten, który noszony jest  przez  miriady serafinów, przychodzi aby zasiąść na osiołku. Wszechogarniająca śmierć, władczyni świata, wpada w przerażenie, albowiem wraz z wskrzeszeniem Łazarza traci władzę nad ludzkością.

 

Obecna przy męce Syna, Przeczysta Matka, gorzko płakała mówiąc: Biada mi, mój Synu.  Jakżesz Ciebie, któremu dzieci hebrajskie anielskimi pieśniami chwałę oddali, ich rodzice postawili przed sądem Piłata. Wysławiam, Cię Słowo bogate w niewypowiedziane miłosierdzie.

 

Lekceważąc, duszo moja, Boskie pouczenia wpadłaś w moc nieprzyjaciela i dobrowolnie poddałaś się zniszczeniu. Będąc obciążona wieloma grzechami, splugawiłeś szaty utkane przez Boga i uczyniłaś je nieodpowiednimi dla królewskiego wesela. Jeśli przyjdziesz z grzechem i zasiądziesz do stołu odziana w szaty pożądliwości, wtedy będziesz rozliczona, za to żeś weszła i zostaniesz wygnana z komnaty weselnej. Przeto wzywaj Zbawiciela: Sprawiedliwy Sędzio! Przyjmij mnie takim, jakim jestem! Będąc tym, kim Jesteś, nie opuściłeś mnie przed ukrzyżowaniem, ale ze względu na mnie przywdziałeś płaszcz zniewagi, aby rozedrzeć moje łachmany i aby mnie wybawić od wyrzucenia na zewnątrz – w ciemności i wieczny lament. Panie zmiłuj się nade mną!

 

Wybaw nas, Chryste Boże, od podobieństwa do bogacza i od jego niemiłosiernych uczynków, albowiem Tyś swoim krzyżem, oczyścił nas z naszych grzechów! Uczyń nas naśladowcami godnej pochwały cierpliwości biednego Łazarza i w swoim wielkim miłosierdziu nie pozbawiaj nas uczestnictwa w królestwie niebieskim z patriarchą Abrahamem.

 

Nasyć nas o poranku swoją łaską, abyśmy się radowali i weselili przez wszystkie dni nasze. Rozwesel nas za dni naszego udręczenia, za lata, w których doznaliśmy nieszczęścia. Niech się Twoje dzieło ukaże Twoim sługom, a Twój majestat ich potomkom. Psalm 90,14-16

 

W Męczennicy Pańscy, uświęcacie każde miejsce  i leczycie każdą chorobę, módlcie się więc - błagamy o wyrwanie naszych dusz z sideł nieprzyjaciela.

 

Niech będzie z nami łaska Pana, Boga naszego! Wspieraj wśród nas dzieło rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych! Psalm 90,17

 

Wypełniwszy zbawienny, czterdziestodniowy Wielki Post, pragniemy wziąć udział w Wielkim Tygodniu Twej męki i śmierci, aby uwielbić wielkie Twoje dzieła i niewypowiedzianą Opatrzność śpiewając: chwała Tobie miłosierny Panie

 

NIESZPORY

SOBOTA  WSKRZESZENIA ŁAZARZA

W PIATEK WIECZOREM

 

Po zakończeniu zbawionego dla duszy czterdziestego dnia Wielkiego Postu, pozwól miłosierny ujrzeć, święty i Wielki Tydzień Twej męki, abyśmy wysławiali w nim Twoje wielkie czyny i niewypowiedzianą Twą Opatrzność względem nas, śpiewając jednym głosem: chwała Tobie Panie!

 

Tyś, Panie, który dobrowolnie zechciałeś zejść do grobu, chcąc zobaczyć grób Łazarza, rozrzewniony  zapytałeś: «Gdzieście go położyli? oraz Ojcze, Ja wiedziałem, że mnie zawsze wysłuchujesz, zawołałeś donośnym głosem tego, którego miłowałeś: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I posłuchał Łazarz dającego życie zmarłym, Zbawiciela dusz naszych.

 

Panie, źródło życia, gdy przyszedłeś do grobu, w którym Łazarz leżał od czterech dni, i roniąc łzy nad swoim przyjacielem, po czterech dniach wskrzesiłeś zmarłego z grobu. W taki oto sosób śmierć związałeś swoim głosem a rękoma rozwiązałeś całun pogrzebalny. Wtedy grono uczniów wypełniło się radością i wszyscy podnieśli jeden okrzyk: Błogosławiony jesteś, Zbawicielu - zmiłuj się nad nami!

 

Panie, Twój głos zniszczył królestwo piekielne:  Twoje potężne słowo podniosło z grobu zmarłego przed czteroma dniami, a Łazarz stał się zbawczą  zapowiedzią odrodzenia. Wszechwładny Panie dla ciebie wszystko jest możliwe! Przeto okaż swoim sługom przebaczenie i wielkie miłosierdzie!

 

Błogosławiony Panie Jezu, pragnąc, aby Twoi uczniowie uwierzyli w Twoje powstanie z martwych, przyszedłeś do grobu Łazarza i wezwałeś go. Poskromione piekło wydało zmarłego przed czteroma dniami, a my wołamy do ciebie: chwała tobie Panie!

 

Panie, wziąwszy ze sobą uczniów, poszedłeś do Betanii, aby wskrzesić Łazarza  i płacząc nad nim jak prawdziwy człowiek, wskrzesiłeś go po czterech dniach od śmierci jak prawdziwy Bóg. Zmartwychwstały Łazarz  wołał: chwała Tobie błogosławiony Panie!

 

Stojąc nad grobem Łazarza, nasz Zbawiciel, wezwał zmarłego i obudził go ze snu, odrzucając od niego zepsucie mocą nieśmiertelności. A on, na twoje miłosierne słowo, wyszedł, związany całunem pogrzebalnym. Wszystko jest dla Ciebie możliwe, wszystko Ci służy, wszystko jest Ci posłuszne, nasz Zbawicielu, - chwała Tobie!

 

Kończąc zabawienny czerdziestodniowy Wielki Post zawołajmy: Wesel się, Betanio miasto i ojczyzno Łazarza! Weselcie się, Marto i Mario, jego siostry! Jutro Chrystus przyjdzie, aby wskrzesić waszego zmarłego brata swoim słowem. Słysząc jego głos, piekło gniewne i nienasycone, zadrży ze strachu i jęcząc głośno, uwolni Łazarza owiniętego całunem. Widząc taki cud, naród żydowski,  nazajutrz wyjdzie mu na spotkanie z gałązkami palmowymi, a dzieci pobiegną i pozdrowią tego, którego starszyzna ukrzyżuje z zazdrości. Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pana - Król Izraela!

 

Cztery dni po śmierci wskrzesiłeś swego przyjaciela Chryste i utuliłeś płacz Marty i Marii, pokazując wszystkim, że jesteś tym, który mocą Bożą i własną wolą napełnia wszystko, do którego nieustannie wołają cheruby: Hosanna na wysokości, Błogosławiony jesteś Boże ponad wszystko i godzien wszelkiej chwały!

 

Marta rzekła do Marii: Nauczyciel jest i woła cię – idź. Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Pana. Gdy Maria, Go ujrzała, upadła Mu do nóg ucałując święte stopy, rzekła do Niego: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.

 

W Betanii wskrzesiłeś Łazarza od czterech dni zmarłego. Albowiem gdy już stanąłeś przy grobie, Twój głos, o Panie, stał się życiem umarłych i piekło ze strachu, jęcząc, poddało się. Chwała Tobie miłosierny Panie, za ten niezwykły cud!

 

Pan powiedział, do Marty: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem! I czynem potwierdził słowo, wzywając Łazarza z otchłani. Błagamy cię, miłosierny Panie, również i nas ożyw, umarłych w pożądliwościach!

Wznoszę swe oczy do Ciebie, który mieszkasz w niebiosach.  Jak oczy sług spoglądają na ręce ich panów, a oczy służącej na rękę jej pani, tak nasze oczy spoglądają na Pana, naszego Boga, aż się zmiłuje nad nami. Psalm 123,1-2

 

Wielki i przesławny cud dokonał się dzisiaj, albowiem zmarłego przed czterema dniami, Chrystus wezwawszy swego przyjaciela wskrzesił z grobu. Uwielbiajmy Jezusa godnego chwały, aby przez wstawiennictwo sprawiedliwego Łazarza, zbawił dusze nasze.

 

Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami, bo wzgardą jesteśmy ponad miarę nasyceni! Ponad miarę są nasycone nasze dusze szyderstwem pysznych i wzgardą zadufanych. Psalm 123,3-4

 

Błogosławiona jesteś, Dziewico Maryjo, bo wcielony z Ciebie zniewolił piekło, wyzwolił Adama, usunął klątwę, uwolnił Ewę, zwyciężył śmierć, i nas ożywił. Przeto śpiewamy wołając: Błogosławiony Chrystus Bóg nasz, który tego dokonał - chwała Tobie.

IV - CZWARTEK SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

 

TRODION POSTNY

CZWARTEK SZÓSTEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU

JUTRZNIA

 

Pojednawszy zgłębianie i działanie, śpieszmy do Chrystusa kierując nasze błagania, aby swoją potężną mocą, nasz martwy umysł, ożywił jak niedyś Łazarza, abyśmy niosąc gałązki prawdy, wołali: Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie.

 

Niezwłocznie ulecz pożądliwości mej duszy i choroby mego ciała. Ulecz wypaczenia mojego umysłu, Niepokalana Matko Boża, i w ciszy kontemplacji łaskawie ofiaruj Królowi Wszechświata czyste modlitwy, i wyproś przebaczenie grzechów.

 

Dzisiaj mija drugi dzień od śmierci Łazarza, a jego siostry Marta i Maria, patrząc na kamienny grub,  wylewają nad nim gorzkie łzy. Lecz Stwórca przyszedł ze swoimi uczniami, aby zwyciężyć śmierć i dać życie. Przeto wołamy do Niego: chwała Tobie Panie!

 

Święta Dziewico, czysta, Matko naszego Boga, która w niewypowiedziany sposób zrodziłaś Stwórcę wszystkich! Wraz ze świętymi apostołami zawsze wypraszaj nam wybawienie od żądz, przez wzląd na Jego dobroć, aby udzielił nam grzechów odpuszczenie.

 

Jestem bogaty w grzeszne skłonności, odziany w zwodnicze szaty obłudy, lubuję się niegodziwym nieumiarkowaniem. Okazuję niezmierną bezwzględność,  gardząc moim rozumem, który leży porzucony u drzwi skruchy i znosi głód wszelkiego dobra, cierpiąc z powodu mojej obojętności. Ale Ty, Panie, upodabnij mnie do Łazarza, bedącego w potrzebie ze względu na grzechy moje, abym nie musiał żebrać palca umoczonego w wodzie żeby ochłodzić język,  przez straszne cierpienie w płomieniu wiecznym. Spraw Miłosierny, abym zamieszkał na łonie patriarchy Abrahama.

 

Chodźmy, bracia, a przed końcem postu zbliżmy się wszyscy z czystym sercem do miłosiernego Boga! Odrzuciwszy przeszkody życia, zatroszczmy się o duszę! Z powściągliwością odwróćmy się od przyjemności jedzenia, zatroszczmy się o gościnność, gdyż przez nią niektórzy, nie wiedząc, aniołów gościli! Karmiąc ubogich, karmimy tego, który karmi nas swoim Ciałem. Przyobleczmy się w Tego, który przyodziewa się w światło jak w szatę, abyśmy przez wstawiennictwo przeczystej Bogurodzicy i Dziewicy Matki, otrzymali  przebaczenie grzechów, i pokornie wołali do Niego: Panie, wybaw nas od sądu tych po lewej stronie i jako litościwy i miłosierny daj nam stanąć po Twojej prawicy!

 

Nasyć nas o poranku swoją łaską, abyśmy się radowali i weselili przez wszystkie dni nasze. Rozwesel nas za dni naszego udręczenia, za lata, w których doznaliśmy nieszczęścia. Niech się Twoje dzieło ukaże Twoim sługom, a Twój majestat ich potomkom. Psalm 90,14-16

 

Doświadczając męki święci radośnie wołali: Rany są naszym zyskiem dla Pana. Bo zamiast ran cielesnych w zmartwychwstaniu zajaśnieją na nas białe szaty, zamiast zniewag - wieńce,  za więzienne kajdany - raj, a z osądzenie razem z przestępcami - życie z aniołami. Przez ich wstawiennictwo, Panie, zbaw nasze dusze.

 

Niech będzie z nami łaska Pana, Boga naszego! Wspieraj wśród nas dzieło rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych! Psalm 90,17

 

Wybrana spośród wszystkich pokoleń, wysłuchaj naszego głosu, i udziel duszom naszym tego, o co prosimy: wyzwolenie z żądz ciałą i umiejętność znoszenia cierpienia przez wzgląd na apostołów, albowiem Ty Matko Boża, wszystko możesz.

 

NIESZPORY

 

Dwaj święci apostołowie, którzy wiedzieli, że Ty, Chryste, jesteś jednym z Trójcy, znaleźli oślicę uwiązaną i źrebię z nią. Stało się to, żeby się spełniło słowo Proroka: Oto Król twój przychodzi do Ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy. Uniżając się, nasz Miłosierny Panie, siądziesz na nim, aby w niebie z woli swojej  przygotować miejsce dla tych, którzy Cię miłują. A tych, którzy w swym szaleństwie ulegli nadmiernej pożądliwości, Ty, Słowo, uczynisz roztropnymi, aby wołali do Ciebie: Hosanna!

 

Syjonie, przyjmij Króla! Oto najpokorniejszy przychodzi do ciebie dobrowolnie, aby wskrzesić Łazarza i zniszczyć ponure królestwo śmierci. Niech tłum mnichów i mniszek, którzy dla Boga zebrali się wraz z ludem, z palmowymi gałązkami witają Chrystusa wołając:  Błogosławiony, który idzie zbawić rodzaj ludzki, cierpiąc na krzyżu !

 

Chryste, noszony na wyżynach niebiańskich przez serafiny, jako Bóg i Stwórca wszystkiego, zstępujesz na ziemie aby, jako człowiek, zasiąść na osiołku. Betania weseli się, że Cię przyjęła, Zbawicielu, Jerozolima raduje się oczekując na Ciebie. Śmierć przeczuwając wskrzeszenie Łazarza, zostaje pokonana. A my bądąc świadkami tego spotkania radośnie z gałązkami w dłoniach uwielbiamy moc dobroci Twojej, Panie.

 

Lekceważąc, duszo moja, Boskie pouczenia wpadłaś w moc nieprzyjaciela i dobrowolnie poddałaś się zniszczeniu. Będąc obciążona wieloma grzechami, splugawiłeś szaty utkane przez Boga i uczyniłaś je nieodpowiednimi dla królewskiego wesela. Jeśli przyjdziesz z grzechem i zasiądziesz do stołu odziana w szaty pożądliwości, wtedy będziesz rozliczona, za to żeś weszła i zostaniesz wygnana z komnaty weselnej. Przeto wzywaj Zbawiciela: Sprawiedliwy Sędzio! Przyjmij mnie takim, jakim jestem! Będąc tym, kim Jesteś, nie opuściłeś mnie przed ukrzyżowaniem, ale ze względu na mnie przywdziałeś płaszcz zniewagi, aby rozedrzeć moje łachmany i aby mnie wybawić od wyrzucenia na zewnątrz – w ciemności i wieczny lament. Panie zmiłuj się nade mną!

 

Wybaw nas, Chryste Boże, od podobieństwa do bogacza i od jego niemiłosiernych uczynków, albowiem Tyś swoim krzyżem, oczyścił nas z naszych grzechów! Uczyń nas naśladowcami godnej pochwały cierpliwości biednego Łazarza i w swoim wielkim miłosierdziu nie pozbawiaj nas uczestnictwa w królestwie niebieskim z patriarchą Abrahamem.

 

Wznoszę swe oczy do Ciebie, który mieszkasz w niebiosach.  Jak oczy sług spoglądają na ręce ich panów, a oczy służącej na rękę jej pani, tak nasze oczy spoglądają na Pana, naszego Boga, aż się zmiłuje nad nami. Psalm 123,1-2

 

W Męczennicy Pańscy, uświęcacie każde miejsce  i leczycie każdą chorobę, módlcie się więc - błagamy o wyrwanie naszych dusz z sideł nieprzyjaciela.

 

Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami, bo wzgardą jesteśmy ponad miarę nasyceni! Ponad miarę są nasycone nasze dusze szyderstwem pysznych i wzgardą zadufanych. Psalm 123,3-4

 

Wypełniwszy zbawienny, czterdziestodniowy Wielki Post, pragniemy wziąć udział w Wielkim Tygodniu męki i śmierci, aby uwielbić wielkie Twoje dzieła i niewypowiedzianą Opatrzność śpiewając: chwała Tobie miłosierny Panie!